บทความสารคดีเพื่อการประชาสัมพันธ์
ทรัพยากรป่าไม้
“ ในทุกๆ หนึ่งนาที ทั่วโลกมีการสูญเสียพื้นที่ป่าถึง 156 ไร่ หรือ 2.6 ไร่ต่อวินาที ” สำหรับประเทศไทย ในปี พ.ศ. 2543 เรามีพื้นที่ป่าไม้ คิดเป็น 33.09 เปอร์เซ็นต์ของพื้นที่ประเทศ หรือประมาณ 106,319,240 ไร่ทว่าตัวเลขดังกล่าวได้รวมถึงป่าไม้ทุกประเภท ตั้งแต่ป่าไม้ดั้งเดิมจนถึงป่าตามหัวไร่ปลายนา ป่าบุ่งป่าทาม สวนป่า สวนยูคาลิปตัสและป่าที่ได้รับการฟื้นฟู
เราจะรู้สึกอย่างไร ถ้ามีการยืนยันว่าพื้นที่ป่าต้นน้ำลำธารของประเทศ เหลือเพียงแค่ 56,443,200 ไร่ หรือคิดเป็น 17.16 เปอร์เซ็นต์ของพื้นที่ประเทศ ขณะที่พื้นที่ป่าเหล่านี้ คือป่าต้นน้ำลำธารที่แท้จริง ที่หล่อเลี้ยงผู้คนกว่า 63 ล้านคนในประเทศไทย
พื้นที่ป่าดั้งเดิมเพียงแค่ 50 กว่า ล้านไร่จะเป็นหลักประกันที่ยั่งยืนต่อชีวิตความเป็นอยู่ของคนไทยทุกคน ได้หรือไม่ ?
ปัจจุบันป่าต้นน้ำลำธารเหล่านี้ได้รับการปกป้องภายใต้พระราชบัญญัติอุทยานแห่งชาติ พ.ศ. 2504 โดยมีการจัดการในรูปของพื้นที่อุทยานแห่งชาติ ( National Park) และพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พ.ศ. 2535 ที่มีการจัดการพื้นที่ในรูปของเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่า ( Wildlife Sanctuary)
กล่าวได้ว่า พื้นที่ดังกล่าว คือ พื้นที่อนุรักษ์ ( Protected Area) สองประเภทที่มีความสำคัญสูงสุด ในระบบพื้นที่อนุรักษ์ ( Protected Area System) ของประเทศไทย
แม้จะมีกฎหมายถึงสองฉบับคุ้มครองพื้นที่อนุรักษ์ที่สำคัญของประเทศแต่ก็ปฏิเสธ ไม่ได้ว่า การทำลาย การคุกคามต่างๆ นานา ที่ส่งผลให้พื้นที่ป่าลดลงยังคงดำเนินไปอย่างต่อเนื่อง นั่นหมายถึง หลักประกันต่อชีวิตความเป็นอยู่ของคนไทยกำลังถูกบั่นทอนลงทุกขณะ
ฝ่ายจัดการทรัพยากรป่าไม้ ( Forest Resources management Unit) WWF ประเทศไทย เป็นหน่วยหนึ่งที่มีจุดมุ่งหมายในการทำงานเพื่อส่งเสริม สนับสนุน และขับเคลื่อนให้เกิดนโยบายระดับชาติที่ส่งผลต่อการคุ้มครองพื้นที่อนุรักษ์รวมถึงการส่งเสริมให้เกิดการอนุรักษ์และการจัดการที่ยั่งยืนต่อทรัพยากรป่าไม้ของประเทศ
เรามีเจตนารมณ์แน่วแน่ในการทำงานร่วมกับผู้มีส่วนได้เสีย ( Stakeholders) และพันธมิตร ( Partners) ในการเสริมสร้างความเข้มแข็งการปรับปรุงการวางแผน และการจัดการสำหรับพื้นที่อนุรักษ์ทางบก ( Terrestrial Protected Area) ตลอดจนการส่งเสริมให้มีการใช้ประโยชน์ทรัพยากรป่าไม้ในทิศทางที่ยั่งยืน โดยพยายามเสาะหา บูรณาการแนวทางต่างๆในการอนุรักษ์เพื่อลดการสูญเสีย จากการทำลายทรัพยากรป่าไม้ โดยมีการฟื้นฟูระบบนิเวศป่าไม้สภาพทางเศรษฐกิจ ตลอดจนบทบาทหน้าที่ทางสังคมของทุกผู้คนที่จะเอื้อต่อการอนุรักษ์ที่ยั่งยืน
