ของดีมีมาฝาก
  การถักทอสายใยให้เด็กไทยรักการอ่านมิใช่งานที่ง่ายดั่งใจคิด  สายใยเส้นนี้ต้องค่อย ๆ ประคองและทนุถนอมอย่างดียิ่ง  ถ้าหากมอบให้โดยโยนให้  เหวี่ยงให้  อะไรจะเกิดขึ้น  ความเบื่อหน่ายไงล่ะ ยิ่งถ้าส่งกระดาษให้เขียนบันทึกตามกฎเกณฑ์ บางคนเขาทำได้แต่บอกว่าขี้เกียจ  ฟังแล้วอยากถอดใจ  บอกลาก้นทีวิธีนี้

         วิธีใหม่ที่ได้จากบทเรียนสอนใจของเขาเราไม่ทำแล้ว  แต่สิ่งที่ทำก็คือบังคับให้ตื่นตัวโดยไม่รู้ตัว ต้องอ่านโดยไม่รู้ว่าต้องอ่าน ต้องเขียนโดยไม่รู้ว่าต้องเขียน  ท่านฟังแล้วมึนไหมคะ  ฟังต่อก่อนนะคะ

           "เซียมซีทวีปัญญา" เป็นนวัตกรรมชิ้นหนึ่งที่มอบให้กับเด็ก ๆ เขาได้เสี่ยงทายวันละ 3 คน  ในชั่วโมงการเรียนรู้ภาษาไทยวันละ  15  นาที  ของนักเรียนโรงเรียนวัดเกตุ(ประชาราษฎร์บำรุง)  โดยนักเรียนผู้แทนมาเขย่าติ้วเสี่ยงทาย  ถ้าได้ติ้วที่ตรงกับเลขที่ของใคร คนนั้นต้องออกมาเล่าเรื่องในสิ่งที่ได้อ่านมา ส่วนแหล่งเรียนรู้ที่จะสืบค้นข้อมูล ให้อิสระในการสืบค้น  การกำหนดจะกำหนดวันละ 1 สาระการเรียนรู้ 

           เมื่อถึงวันสุดสัปดาห์จะมีกิจกรรมเสวนาปัญหาการอ่าน โดยแบ่งนักเรียนออกเป็นสองกลุ่ม  กลุ่มที่หนึ่งเป็นกลุ่มนำเสนอปัญหา กลุ่มที่สองเป็นกลุ่มเสนอแนวทางแก้ปัญหา เพื่อนำมาพัฒนาวิธีการอ่านของตนเองในคร้งต่อไป

            การประเมินผล จะประเมินทุกครั้งหลังจากการเล่าเรื่องที่อ่าน โดยให้นักเรียนตอบคำถาม จากแบบประเมิน

            การปฏิบัติเช่นนี้เป็นสิ่งที่ดูแล้วก็งั้นแหละใช่ไหมคะ  แต่....ไม่ใช่เลยนะคะ ผลงานเพียบเลยค่ะจากการบันทึกของเขา

เขาจะได้ความรู้ที่หลากหลายไม่ซ้ำกัน อีกประการหนึ่งเขาจะต้องตื่นตัวเตรียมพร้อมอยู่ตลอดเวลา ว่าตนเองจะได้เซียมซีไหมนะ

            ประโชน์ที่ได้รับ อ่านมาก มีข้อมูลมาก  ย่อมมิใช่เรื่องยากในการเขียน