ครูสอนตน
เป็นครูสอนคนอื่นก็ดีอยู่ หากสอนตัวเองด้วยจะดียิ่ง
เราเป็นครูจะต้องหมั่นตรวจดูตนเองอยู่เสมอ การสอนดีด้วยการพูดดี ใครก็พูดได้ ก็สอนได้ แต่การเป็นครูดีด้วยการเป็นตัวอย่างที่ดีนั้น น้อยคนนักที่จะทำได้
ครูดีต้องประพฤติปฏิบัติตนเป็นตัวอย่างที่ดีให้แก่ศิษย์
ข้อประพฤติใดนำความสมัครสมานสามัคคีมาให้ ครูนั้นควรจะปฏิบัติเป็นเยี่ยง
ข้อปฏิบัติใดนำความแตกแยก ความร้าวฉานในหมู่คณะ คนเป็นครูนั้นไม่ควรทำให้เป็นแบบอย่าง
เพราะต่อไปเราจะไปสอนเด็กได้อย่างไรให้มีความสามัคคี รักสมานกลมเกลียวกัน
เพราะเรานั้นยังไม่ทำตนให้เกิดความสมัครสมานกลมเกลียวกันเลย เด็กเขาจะว่าเราได้
ครูดี ครูเพื่อศิษย์ต้องสอนตน เตือนตนอยู่เสมอ...
สิ่งใดดีทำ เตือนตนให้ทำแต่สิ่งดี
สอนตน เตือนตน ยับยั้งตนที่จะพูด จะคิด จะทำความไม่ดี ถึงแม้ว่าจะเป็นสิ่งเล็กน้อย ก็ตาม
การเป็นครูที่ดีนั้น จะต้องเป็นผู้ให้แก่ศิษย์ ซึ่งมิใช่จะให้เฉพาะความรู้ในตำรับตำรา แต่ต้องให้ความรู้สึกแก่ศิษย์ด้วย
ความรู้สึกที่สำคัญยิ่งนั้นคือ “ศีลธรรม”ซึ่งอยู่ในวิถีชีวิต ไม่ได้อยู่ในตำรับตำรา
ครูจึงต้องเป็นตัวอย่างที่ดี
ต้องสอนตนเตือนตนให้ดำรงชีวิตอยู่บนหลักแห่งศีลธรรม ให้ศิษย์เห็นประจักษ์ จนศิษย์เกิดความรู้และความรู้สึกซาบซึ้ง และเขาเหล่านั้นซึมซับเอาคุณงามความดีที่แลเห็นไปเป็นวิถีชีวิตของตนอย่างมั่นใจ
หน้าที่หลักของครูต้องทำให้ดี...
“หน้าที่หลักของครูคือหน้าที่เพื่อศิษย์” ต้องทำหน้าที่ให้ทั้งความรู้และความรู้สึก
ทุกวันนี้เราสอนให้ศิษย์นั้นรู้อย่างเดียว แต่ยังขาดการสอนให้ศิษย์รู้สึก
การสอนให้ศิษย์เกิดความรู้สึก ต้องเกิดจากการที่ครูรู้จักสอนตน
๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑
ครูที่ดีต้องเป็นผู้เสียสละ และทำตัวเป็นแบบอย่างที่ดีแก่นักเรียนด้วยนะ
สวัสดีครับคุณครูดี
ขอสนับสนุนครูคิดดี พูดดี ทำดี และเป็นแบบอย่างที่ดีแก่ศิษย์และบุคคลทั่วไปได้อย่างเสมอต้นเสมอปลายตลอดไป และไม่ลืมว่า "ตัวอย่างที่ดี มีค่ากว่าคำสอน" ขอบคุณมากนะครับ
ครูต้องเป็นตัวอย่างที่ดีด้วย ถึงจะเป็นครูดีได้