คุณอ่านหนังสือเหมือนฉันไหมคะ?

ไม่รู้ว่านี่คือนิสัยรักการอ่านปลอมๆ ไหมนะคะ ฉันชอบหนังสือ แต่อ่านหลายเล่มในช่วงเวลาเดียวกัน และบางเล่มอ่านข้ามไปข้ามมา เป็นคนหลายใจ จังเลยใช่ไหมคะ

ความลับข้อที่สอง ชอบอ่านหนังสือหลายๆ เรื่องในช่วงเวลาเดียวกัน แต่ไม่ได้เป็นหนอนกับใครเขาหรอกค่ะ  

 

                นี่เป็นความลับ(เชิงลบ แต่ก็ชอบนี่นา...) ลำดับสองที่ตัดสินใจนำมาเปิดเผยนะคะ ฉันมีเหตุผลของฉันที่อาจฟังไม่ขึ้น บอกได้เลยว่าไม่เป็นหนอนหนังสือกับใครๆ เขาหรอกค่ะ ติดอยู่แค่เป็นตัวดักแด้...คือ "ฉันอยากอ่านตั้งหลายเล่มนี่คะ"

สำหรับหนังสือประเภทฮาวทู มาเป็นอันดับหนึ่งที่สร้างนิสัยคุ้นชินกับการอ่านข้ามบทไปมา

                แต่อ่านจบรวดในบทเดียวกันค่ะ ผู้เขียนหนังสือแนวนี้ก็รู้เห็นเป็นใจนี่คะ "...คุณไม่จำเป็นต้องอ่านตั้งแต่หน้าแรกไปจนหน้าสุดท้าย ไม่ต้องอ่านบทแรก บทที่สอง สาม สี่ เรียงต่อเป็นลำดับ...อยากอ่านตอนไหนก็อ่าน เพราะถึงจะเป็นเรื่องราวแนวเดียวกันแต่ไม่ต่อเนื่องกัน..." แปลว่าหนังสือเข้าถึงจิตใจของฉันนะคะ หรือว่าฉันหัวอ่อนยอมรับสิ่งที่เขาชี้แนะ เอ๊ะอย่างไร? มีหนังสือประเภทนี้หลายเล่มอยู่ในมือที่มาได้เพราะส่วนใหญ่มีสรรพคุณ เป็นพี่เลี้ยง มาช่วยขยายอธิบายความไม่เข้าใจงานที่รับผิดชอบได้ค่ะ ทำไงได้นะคะ อยากเกิดมามีงานทำหลากหลายทำไม?

แต่ไม่ได้หมายความว่าหนังสือประเภทอื่นจะถูกฉันพลิกอ่านข้ามไปมาทั้งหมดหรอกค่ะ

                หนังสือแนวลึกลับซับซ้อนซ่อนเงื่อน สร้างปมชวนก่อฆาตกรรมของนักเขียนคนที่ฉันชื่นชอบแบบสุดๆ  จะเป็นใครไม่ได้ถ้าไม่ใช่คุณป้าอกาธ่า คริสตี้ ผู้ให้กำเนิดเฮอร์คูล โปโล และป้ามาร์ธ่า หรือมิสมาร์เปิ้ลนั่นแหละค่ะ ในวัยเด็ก หนังสือชุดนี้แปลออกมาเมื่อไร เป็นได้เอาชีวิตไปติดหนึบ อ่านกันจนลืมเวลาและอาหารการกินไปเลยค่ะ กลับมาคิดๆ ดูก็แปลกเหมือนกันนะคะ หนังสือที่ชอบ แต่พี่ๆ น้องๆ ไม่มีใครชอบ แต่พ่อก็อนุญาตให้ซื้อและอ่านอยู่คนเดียว ตอนนี้หนังสือชุดนี้ทั้งหมดเดินทางไปอยู่ในร้านรับซื้อหนังสือเก่าไปหมดแล้ว เพราะกระดาษเหลืองกรอบ บริจาคไปก็ไม่ดีต่อสุขภาพจิตคนอ่านเป็นแน่ และหนังสือชุดนี้คลาสสิกจะตายไป สำนักพิมพ์ต่างๆ ก็หมุนเวียนพิมพ์ออกมาอยู่เรื่อยๆ อยู่แล้ว อยากอ่านใหม่เมื่อไรค่อยคิดสะสมกันอีกที แต่จนวันนี้ก็ไม่มีโอกาสนั้นอีกเลยค่ะ เข้าใจว่าเป็นเพราะมีหนังสืออีกหลายเรื่องหลายแนวมาก่อกิเลสความอยากอ่าน (หลายเล่มในเวลาเดียวกัน) กระมังคะ

ฉันจะไม่ค่อยชอบอ่านหนังสือประเภทนิยายเริงร่าเรื่องยาวๆ ค่ะ 

                คงเพราะสมาธิไม่นิ่งพอจะจ่อจด แต่ก็ยังชอบลุ้นพระเอก นางเอกให้จบแบบแฮบปี้ ก็เลยเป็นที่มาการอ่านแบบเสียของ เลือกอ่านตอนที่สดชื่นแจ่มใสราวกับว่าตัวเองกำลังสวมบทบาทตัวเอกเสียเองค่ะ แต่ทุกวันนี้โลกนวนิยายไม่ค่อยจบลงด้วยสุขนาฏกรรมนะคะ ฉันจึงไม่ค่อยจะหยิบอ่านหนังสือนิยายเล่มหนาบ่อยนัก ยกเว้นว่าเรื่องนั้นจะถูกแปลงเป็นละครหลังข่าวสองทุ่ม แล้วเป็นที่กล่าวขานถึงมากๆ ก็ค่อยเสาะแสวงหามาอ่านกันสักหน่อย แต่เหมือนเดิมค่ะ คืออ่านผ่านๆ  บางทีก็นิสัยไม่ดี อ่านตอนจบก่อนนะคะ ถ้าน่าสนใจค่อยย้อนไปค้นอ่านก่อนหน้านั้น อ่านไปก็กระโดดไปบทนั้นบทนี้ อย่างน้อยก็ไม่ให้ตัวเองตกเทรนด์ เจ้าของผลงานเขียนนิยายคงโกรธฉันน่าดูเลย (อย่าบอกเค้านะคะ นี่เป็นความลับค่ะ)

ออกจะอายเหมือนกันที่เขียนบันทึกชีวิตติดหนังสือ  และยังฮึกเหิมเปิดบล็อกชื่อเดียวกันอีก แถมสาวน้อย เนปาลี ที่รู้จักแบบอัศจรรย์(แบบว่าสอดคล้องกับเรื่องพิสดารของดร.ชิวเรื่อง ทำไมเราจึงเจอคนที่เกิด วัน&เดือน เดียวกันบ่อยๆ? <<click อัพเดท 4/8/2551) ก็ยัง Tag (คิด)ไม่ถึงเรื่องชีวิตติดหนังสือฉันด้วย

                เพราะในบรรดาหนังสือเรื่องแล้วเรื่องเล่าที่เดินทางมาให้สัมผัสผ่านงานที่ทำ (ที่ทำงาน) และผ่านเงินในกระเป๋าส่วนตัว(ที่ชอบๆ)  แค่เห็นชื่อเรื่องก็อดใจปิ๊งไม่ไหว ปฏิกิริยาลูกโซ่ต่อมาก็คือ หยิบ พลิก แล้ว...เอาไว้ก่อนน่ะ เดี๋ยวก็มีเวลาอ่านเอง เดี๋ยวจะกลับมาหาเล่มนี้ไม่เจอ...โลภค่ะ โลภไว้ก่อน ก็เลยเป็นที่มาของการเก็บดองหนังสือไว้หลายเล่ม บางที่นานเดือนนานปี ยังอ่านไม่จบหมด แต่รู้เนื้อหาโดยรวม เพราะผู้เขียนหนังสือสมัยนี้เข้าใจคนอ่าน เขาจะเน้นจะย้ำตัวหนังสือ หรือข้อความที่สำคัญในแต่ละบทหรือหน้าเนื้อหา อำนวยความสะดวกกันน่าดูค่ะ คนอ่านก็ยินดีที่จะติดกับ(ดัก) อ่านจบบทหมดแบบกระโดดโลดเต้นในเวลารวดเร็ว

เวลาไปร้านหนังสือ ฉันจะใช้เวลาไม่นานนักเหมือนนักอ่านตัวจริงค่ะ

                ขอกวาดสายตาไปตามแผงหรือชั้นวางหนังสือให้ทั่วก่อน หยิบเล่มที่โดนใจที่สุด จากปกหน้า พลิกปกหลัง เปิดอ่านด้านใน ทดลองอ่านบางบท แล้วตัดสินใจว่า จะหอบหรือจะวางกลับคืนที่เดิม ถ้าเป็นโลกออนไลน์ ก็เช่นกันค่ะ ถูกใจเล่มไหนเรื่องอะไร ก็ไม่ค่ะไม่ได้คลิกลงตระกร้าตามคำเชิญชวนหรอกนะคะ  แต่จดแล้วก็รอเวลาที่จะไปร้านหนังสือ แล้วก็ตรงดิ่งไปหยิบมา กก กอดไว้ก่อนเลยค่ะ  แต่ก็มีหนังสือในโลกออนไลน์หลายชื่อเรื่องที่เจ้าของไม่หวงห้าม นำเนื้อหาเผยแพร่แบบเต็มๆ ก็ไม่รีรอที่จะ Add Favorites ไว้ก่อน รอเวลาว่างเข้าไปอ่านวันละเล็กละน้อยไปเรื่อยๆ ค่ะ ดูสิคะ ก็ยังไม่สามารถอ่านได้จบรวดเหมือนเคย

มีเหมือนกันนะคะที่ฉันเจอหนังสือที่นอกเหนือกฏเกณฑ์ที่ตั้งขึ้นมาเอง

                หนังสือที่สร้างปรากฏการณ์การอ่านรวดเดียวจบหมดเหมือนกัน ที่จด จำได้ขึ้นใจในระยะสิบปีนี้ก็อย่างเช่น สัตว์โลกย่อมเป็นไปตามกรรม ของ สุทัสสา อ่อนค้อม และอีกหลายชื่อที่ติดตามต่อเนื่องกันมา หนังสือชื่อ บัลลังก์เลือดกษัตริย์กรุงศรี ของแสงเทียน ศรัทธาไทย อ่านแล้ววางไม่ลงทั้งที่ขนลุกอยู่ตลอดเรื่องราว! หรือ ล่าสุด ซุปเปอร์ริชชี่It 's not easy to be me ดูเหมือนจะเป็นหนังสือในแนวเดียวกันทั้งหมดเลยนะคะ...

                และแอบบอกค่ะ หนังสือที่ทำให้ฉันอ่านแบบแหกกฎบ่อยๆ ก็ คือหนังสือที่ได้จากคนรู้จักกัน หนังสือที่มีลายเซ็นชื่อเดียวกันกับเจ้าของหนังสือค่ะ ทำตัวเองเหมือนบรรณารักษ์งานห้องสมุด ที่จะต้องมีการดำเนินการตามระบบโดยเร่งด่วนเพื่อทันความต้องการของผู้ใช้บริการ ฉันเองก็อ่านแบบลัดคิวเล่มอื่น ให้จบรวด เพื่อให้ตอบแทนใจที่ปิติยินดีมอบให้ของเจ้าของหนังสือค่ะ

บันทึกหลายบันทึกในโกทูโนวก็เช่นเดียวกันกับหนังสือนะคะ

                หลายบันทึก หลายบล็อกมีเรื่องราวเรื่องเล่าน่าสนใจน่าอ่านจนอดใจไม่ไหวที่จะเก็บเข้าแพลนเน็ต  และแล้วหลายบันทึกรวมๆ กันเข้า ก็...ตามอ่านแทบไม่ทัน มีใครเป็นแบบฉันบ้างไหมคะ?

นั่นแน่... แล้ววันนี้คุณแวะเวียนเข้าแพลนเน็ตที่คุณสร้างไว้เก็บเรื่องราวที่คุณสนใจแล้วหรือยังค่ะ?