ความใคร่ ความปรารถนา กระสันรัญจวน เป็นไฟราคะที่คุกรุ่นและลุกโชนเพื่อเผาไหม้บรุษและสตรี ที่สั่งสมอนุสัยนอนเนื่องอยู่ก้นบึ้งหัวใจต่ำใต้จิตสำนึกให้คุโชน จนสามารถแสดงอากัปกริยาอาการป่าเถื่อนเยี่ยงสัตว์ในฤดูผสมพันธุ์ และวาจาที่จ้วงจาบหยาบคาย ไร้ยางอาย กระทำได้แม้สิ่งนั้นจะผิดต่อหลักศีลธรรม ในหนึ่งวันหรือหนึ่งคืน จนกว่าไฟราคะได้ค่อยมอดดับลงเพื่อรอการปะทุขึ้นมาอีกในคืนถัดไป
เมื่อไฟราคะได้มอดดับลง ทั้งบรุษและสตรีต่างได้สำนึกดีชั่วเกรงกลัวต่อบาป เกิดความละอายในอากัปกริยาและวาจาของตนเองที่ผ่านมา หลอกลวงตนเองว่าเป็นสัตว์ที่ประเสริฐ เป็นสัตว์ที่มีวัฒนธรรมอันดีงาม ยกตนเหนือสัตว์เหล่าอื่นที่อยู่ร่วมโลก แท้ที่จริงแล้วพฤติกรรมและพฤติกามการแสดงก็ไม่แตกต่างกันนัก ไฟราคะจุดติดจิตสำนักจึงถูกเผาไหม้และทำให้จิตใต้สำนึกที่เป็นอนุสัยนอนเนื่องปะทุออกมาเผาผลาญเกียรติยศชื่อเสียงของบุรษและสตรีให้เหลือแต่เถ้าถ่านของความดีงาม
การพิจารณามรณัสสติอยู่เนืองๆจึงเปรียบเสมือนน้ำที่ราดรดบนเปลวไฟและกองเถ้าถ่านให้สงบระงับและดับไป
ช่างประเสริฐยิ่งนัก
ดับไฟราคะ ไฟโทสะ ดับไฟโมหะ เสียได้
!!! โลกนี้จบกัน !!!
สาธุ
จงมอด ๆๆ