มารับงานวันแรก...ปรากฏว่าภาระงานทั้งหมดที่เกี่ยวกับ สารสนเทศ ไอที ทั้งหมดตกมาอยู่ที่เราหมดเลย แต่...แปลกเราไม่รู้สึกว่ามันเป็นภาระแต่มันเป็นสิ่งที่อยากทำมานานแล้ว ทำไมน่ะหรือ ผมไม่เคยเสียสละเพื่อใครเลยในชีวิตที่ผ่านมา ทำอะไรให้คนอื่นน้อยมาก นับครั้งได้ เป็นเพราะว่าอะไรนี่ไม่รู้ด้วยโอกาส หรือเวลาอาจเป็นได้ มา...วันนี้ผมรู้สึกไม่เหนื่อยและอยากทำเพื่อคนอื่นซึ่งก็ทำอยู่ ณ ปัจจุบัน
คนอื่นที่ว่า คือเด็กๆนักเรียนของผม คือพี่ ป้า น้า อา ที่เคยเห็นผมวิ่งเล่นในสถานที่แห่งนี้ตั้งแต่เด็กๆ และสถานที่แห่งนี้ เป็นที่ ที่ผมกินอยู่นอน มาตั้งแต่เด็กๆ มาบัดนี้ด้วย เรากลับมาด้วยอุดมการณ์ ที่อยากทำอยากพัฒนา เอาวิชาความรู้ที่ร่ำเรียนมา ประสบการณ์ ที่ทำงานมากว่า 10 ปี่ กลับมาพัฒนาบ้าน ของผมซะที ผมโชคดีที่ได้ทำต่างจากหลายๆคน ที่ได้แต่นอนฝันว่าอยากทำ.....ขอบคุณแม่ พ่อ ที่ให้กำลังใจ....ลูกชาย
แสดงว่า ทุกคน เห็นศักยภาพ ที่มีอยู่ในตัวคุณ โดยที่คุณไม่รู้ตัว
เป็นสิ่งที่น่าภูมิใจค่ะ ที่มีคน มอบงานให้เราทำ แสดงว่า เขาไว้ใจเรามาก (เป็นแนวคิดของตัวเองเวลาที่มีงานมาให้รับผิดชอบ ทำให้รู้สึกดีและไม่เหนื่อย)
ขอบคุณครับ..ทุกท่าน แล้วจะเขียนอะไรดีๆให้อ่านกัน