จัดการ

การออกแบบการจัดการเรียนรู้แบบยอ้นกลับ (Backward Design)

        การจัดการเรียนรู้แบบย้อนกลับ(Backward Design) คือการออกแบบการจัดการเรียนรู้ที่อิงมาตราฐานหลักสูตรการศึกษาขั้นพื้นฐาน ที่มีจุดมุ่งหมายในการสร้างความรู้ความเข้าใจคงทนให้เกิดขึ้นในตัวผู้เรียนหลังจากจบการเรียนรู้ในหน่วยการเรียนรู้ โดยใช้มาตราฐานการเรียนรู้ที่กำหนดไว้ในหลักสูตรเป็นเกณฑ์ในการกำหนดเป้าหมายหลักการเรียนรู้วิธีวัดประเมิณผลและการจัดกิจกรรมการเรียนรู้

        การจัดการเรียนรู้แบบย้อนกลับเป็นการออกแบบหน่วยการเรียนรู้ที่เน้นผู้เรียนเป็นสำคัญในรูปแบบของการบูรณาการเนื้อหาสาระกระบวนการคิดคุณธรรมจริยธรรมที่เปิดโอกาสให้ผู้เรียนได้มีส่วนร่วมในการจัดการรียนรู้และวัดประเมิณผลเพื่อสะท้อนผลการเรียนรู้ตามมารตฐานการเรียนรู้ของหลักสูตรโดยที่ครูไม่ต้องทำแผนย่อยรายชั่วโมงที่มีเนื้อหาซำซ้อนกันอีก

การออกแบบการจัดการเรียนรู้แบบย้อนกลับมีข้อดีดังต่อไปนี้

n    ช่วยลดความยุ่งยากซับซ้อนของกระบวนการออกแบบการจัดการเรียนรู้ เพราะใช้มาตรฐานการเรียนรู้เป็นตัวกำหนดกรอบ

n    ช่วยลดปัญหาเกี่ยวกับเรื่องเนื้อหาการเรียนแน่นและซ้ำซ้อน สามารถบูรณาการเนื้อหาได้

n    เป็นแผนการจัดการเรียนรู้แบบของหน่วยการเรียนรู้ ครูจึงไม่ต้องทำแผนย่อยรายชั่วโมงที่มีเนื้อหาซ้ำซ้อนกันอีก

n   เป็นการออกแบบการจัดการเรียนรู้ที่เน้นผู้เรียนเป็นสำคัญ และสนองตอบความต้องการและความแตกต่างของผู้เรียนเป็นรายบุคคล

n    ผู้เรียนมีโอกาสฝึกปฏิบัติจริง มีส่วนร่วมในการจัดการเรียนรู้และการวัดประเมินผล

n    กิจกรรมการวัดประเมินผลสามารถสะท้อนให้เห็นถึงมาตรฐานการเรียนรู้และการวัดประเมินผลตามสภาพจริง

ที่มา "ใบความรู้การออกแบบการจัดการเรียนรู้แบบย้อนกลับ". (ออนไลท์).  เข้าถึงได้จาก : http://www.wny.ac.th/Pdf/Chane_Teacher/learning_design/Design/Change/Other_

       "การออกแบบการจัดการเรียนรู้โดยเทคนิค backward design".  (ออนไลท์).  เข้าถึงได้จาก :

http://www.nitesonline.net/download/Backward.pdf