(ภาค 2)
ขึ้นTAXYกทม.ต้องถามว่า“ขับรถมากี่วันแล้ว”
วันก่อนเล่าเรื่องคนอื่นไปแล้วว่าขึ้นTaxyไม่รู้จักทาง วันนี้มาเล่าต่อเนื่องกัน ก็จะไปกรมอนามัยนั่นแหละ ก็ขึ้นรถตู้จากนครสวรรค์ ก่อนลงก็ถามเพื่อนร่วมทางที่น่ารักอีกเช่นเคยว่าเราจะลงกันตรงไหนดี พี่แกก็บอกว่า “ลงตรงหลัก4 เจี๊ยบบอกคนขับว่าให้จอดตรงสะพานลอยนะ จะได้ข้ามไปขึ้นTaxyฝั่งโน้น” OK พี่แกมาบ่อยเอาตามนั่นแหล่ะ แล้วค่ารถเท่าไร เจี๊ยบไปประมาณร้อยหนึ่งลงรถแล้วขึ้นTaxyเลยไม่ต้องข้ามสะพานลอย พี่แกว่าถูกกว่าก็เอาตามนั้น อีกอย่างโบราณบอกว่า “เดินตามหลังผู้ใหญ่เป็นดี” ว่าแล้วพอลงรถก็เดินกันข้ามสะพานลอย พร้อมด้วยสัมภาระที่ไม่สมกับตัวเลย เพื่อนร่วมทางตัวโตกว่าเราแต่กระเป๋านิดเดียว เราตัวน้อยหนึ่งแต่ทำไมเอามาเยอะจัง..
พอลงสะพานลอยได้เจอรถTaxy ก็เปิดประตูเข้าไปนั่งเรียบร้อย แล้วพี่แกก็บอกคนขับTaxyอย่างมั่นใจว่า “ไปกรมอนามัย กระทรวงสาธารณสุข” คนขับก็ตอบมาด้วยสำเนียงที่ฟังไม่ค่อยเข้าใจสักเท่าไร ทำเราอึ้งกันไปสักนิดว่า “ไปทางไหนครับพี่บอกทางด้วยครับ” อ้าว..! ตายหล่ะ อะไรกันนี่.. มีจริงหรือเห็นเพื่อนบอกว่ามา กทม.ต้องนั่งบอกทางคนขับTaxyแล้วเรามาเจอของจริงหรือนี่ ? แต่ก็อุ่นใจที่มีเพื่อนร่วมทางที่น่ารักมาด้วย พี่แกก็ตอบคนขับไปว่า “ได้คะ” อ๋อ..พี่เขารู้ทางไม่เป็นไรไม่ต้องห่วง พอมาสักพักมีส่วนราชการใหม่เยอะแยะเลยที่กำลังสร้าง กรมสอบสวนพิเศษ แอ๊ะ..ชักงัยไงซะแล้ว ตอนมาเดือน ก.พ.ยังไม่มีนี่น่า แต่นี่ ก.ค. ก็ 6 เดือนผ่านมาแล้วเดี๋ยวนี้เขาสร้างกันเร็วขนาดนี้เลยหรือ ชักแปลก ๆ ความคิดยังไม่สิ้นสุด คนขับถามอีกว่า “ใกล้ถึงแล้วบอกด้วยนะครับพี่” แป่ว..แป่ว..! ถ้าเป็นคุณจะทำอย่างไร
Jiab.ปชส.
