คนสวยใจดำ

เมื่อเข้ามาอยู่ในองค์กรใหม่ ๆ ยังมีพลกำลัง เรี่ยวแรงอยู่มาก เห็นอะไรก็อยากจะรู้ อยากจะทำ ขันอาสาได้ทุกเรื่อง  เป็นคนแรกขององค์กรที่ขอเข้าไปเรียนรู้เรื่อง IT งานอะไรที่เข้ามาเกี่ยวกับ IT จะต้องได้รับมอบหมายให้เป็นผู้รับผิดชอบ ใหม่ ๆ ก็เข้าท่าดี  ทำไปทำมา กลายเป็นเราทำเป็นอยู่คนเดียว และเดี๋ยวนี้งานต่าง ๆ ที่ออกมาจากหน่วยเหนือก็จะเป็นในรูปที่เกี่ยวข้องกับ IT เป็นส่วนใหญ่ ก็เลยขอให้คนอื่นทำบ้าง คำตอบที่ได้คือ ทำไม่ได้ ทำไม่เป็น ไม่กล้าใช้คอม ฯ  กลัวทำคอม ฯ พัง  กลัวข้อมูลผิดพลาด สาระพัดที่จะไม่ต้องทำ  จึงคิดได้ว่าเราผิดเองที่ไม่พยายามดึงความรู้ความสามารถของพี่ ๆ เพื่อน ๆ ในองค์กรออกมา เราเชื่ออยู่อย่างว่า คนระดับเรานั้นความรู้ความสามารถไม่แตกต่างอะไรกันหนักหนาหรอก จึงบอกพวกเขาไปว่า ไม่เป็นไร ทำไม่ได้จะช่วยสอนให้ จะเป็นพี่เลี้ยง จะอยู่เป็นเพื่อน จะช่วยรับผิดชอบ ใหม่ ๆ ก็ยังได้รับแต่เสียงปฏิเสธ จึงต้องทำใจแข็งบอกไปว่าไม่ทำก็ไม่ทำ ไม่ทำก็ไม่เสร็จ เตือนตัวเองว่าต้องใจดำบ้างในบางกรณี ปรากฎว่าเริ่มมีคนทำได้ เมื่อคนที่หนึ่งทำได้คนที่สองก็ดูแล้วคงคิดเปรียบเทียบกับตัวเอง ไม่ช้าไม่นานคนที่สอง ที่สาม... ก็เริ่มทำได้   วันนี้มองกระจกเห็นหน้าตัวเองแล้วก็นึกขำ เออ...หน้าตาแบบนี้ จะเป็นคนสวยใจดำได้ไหมน้า......