เมื่อวันที่ ๑๔ ก.ค. ๕๑ ผมบอกที่ประชุม หารือวางแผนสนับสนุนงานสาธารณสุขมูลฐานและระบบบริการปฐมภูมิ ที่ สวรส. ว่าเมื่อหารือกันจนได้แนวทางร่วมมือกันแล้ว ก็น่าจะยุติการประชุมแบบนี้ได้
โดยที่ผู้มาร่วมประชุมจากหลากหลายหน่วยงานที่เกี่ยวข้องกับงานสาธารณสุขมูลฐานและระบบบริการปฐมภูมิ ต่างก็รู้ว่าการประชุมแบบนี้ เป็นการประชุมแบบ “ไม่มีอำนาจ” เป็นเวที ลปรร. แนวคิด แผนงาน และโครงการ สร้าง connected-ness ที่ถูกปิดกั้นโดยสมมติแห่งหน่วยงานที่มีวัฒนธรรมไซโล และแสวงหาความร่วมมือแบบ win – win และเขาต้องการผู้ใหญ่ที่รับฟัง ฟังเข้าใจ และเห็นคุณค่า ไปเป็นประธาน
ผมบอกเขาว่า ควรยุติการประชุมแบบนี้ได้ หมายความว่าผมในฐานะประธานอุปโลกน์ ก็น่าจะหมดหน้าที่ได้แล้ว
ความดิ้นรนที่จะออกจากวัฒนธรรมไซโล (อย่างน้อยก็ชั่วคราว) ทำให้ผู้มาร่วมประชุมบอกว่า ควรมีการประชุมแบบนี้ในเรื่อง งานสาธารณสุขมูลฐานและระบบบริการปฐมภูมิ ต่อไป และ สวรส. ก็เหมาะที่จะเป็นเวทีที่ไม่เป็นทางการในเรื่องนี้ และเขาก็อุปโลกน์ให้ผมทำหน้าที่ประธานต่อไป
ผมมานึกขึ้นได้ว่า นี่คือการทำหน้าที่นายกสภาแนวใหม่ อาจเรียกว่านายกสภาอุปโลกน์ก็ได้ คือไม่ต้องรอให้ผู้มีอำนาจใดๆ มาแต่งตั้ง แต่ผู้เกี่ยวข้องร่วมกันอุปโลกน์ น่าภูมิใจไหมครับ
วิจารณ์ พานิช
๑๕ ก.ค. ๕๑
นายกสภาอุปโลกน์แนวใหม่
หัวโขนใส่ซ้อนใส่อย่างรู้ทัน
ร่วมรู้ร่วมช่วยร่วมมือกัน
สิ่งสร้างสรรค์งอกเงยเผยออกมา
.....................
นายกสภาแนวใหม่ ...อย่างอื่นก็น่าจะเป็นแนวใหม่ได้ด้วยนะคะ :)