"ศีล" คือข้อปฏิบัติให้ละเว้นจากความชั่ว ทั้ง กาย-วาจา-ใจ โดยระมัดระวัง  ไม่ทำให้ผิด ศีล เพราะถ้าทำผิดศีล "ศีลขาด" นั่นหมายความว่าย่อมต้องมีผล (วิบาก)บาป



คอยเป็นเจ้าหนี้ติดตามทวงหนี้คืนจากผู้นั้น จนกว่าจะใช้หนี้กรรมคืนได้หมด นั่นแหละจึงจะพ้น


                

ส่วนผู้ที่ถือศีลได้ดี รักษาศีลได้สะอาดบริสุทธิ์ ย่อมเกิดผล (วิบาก) บุญ คอยติดตามตอบสนอง ให้ได้รับความสุข ไม่ว่าชาตินี้หรือชาติหน้าก็ตาม การถือศีลของชาวพุทธนั้น ขั้นต่ำ ก็คือถือศีล๕ จึงต้องศึกษาเรียนรู้ ศีล ๕มีอะไร บ้าง? และหากล่วงละเมิดไปกระทำผิดศีลเหล่านี้แล้ว จะได้รับผลบาปมากระทำคืนอะไรกับเราบ้าง ?

     พระพุทธเจ้า ได้ตรัสถึงการถือศีล ๕ ว่าเป็นเหมือนกับการกระทำ "มหาทาน"เลยทีเดียว นั่นก็คือหากถือศีล ๕ ได้ดี ย่อมเป็นมหาบุญกุศลยิ่งใหญ่ และในทางตรงกันข้าม หากละเมิดศีล ๕ ก็จะกลายเป็นบาปมหาศาลแก่ผู้กระทำนั้น


     ทรงแสดงธรรมไว้ใน "ปุญญาภิสันทสุตร"กับ"สัพพลหุสสูตร" พระไตรปิฎกเล่มที่ที่๒๓ ข้อที่ ๑๒๙ ,๑๓๐ มีดังนี้

    "ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ทาน๕ประการนี้(ศีล๕)เป็นมหาทาน อันบัณฑิตผู้ฉลาดในธรรม พึงรู้ว่าเป็นเลิศ มีมานาน เป็นเชื้อสายแห่งพระอาริยะ เป็นของเก่าไม่กระจัดกระจาย ไม่เคยกระจัดกระจาย  อันบัณฑิตและสมณพราหมณ์ไม่รังเกียจ จะไม่รังเกียจ

     ทาน ๕ ประการนี้เป็นไฉน

๑.ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย อาริยะสาวกในธรรมวินัยนี้เป็นผู้ละปาณาติบาต คืองดเว้นขาดจากการฆ่าทำลายชีวิตมนุษย์และสรรพสัตว์ทั้งหลาย อาริยะสาวกผู้งดเว้นได้นั้น ย่อมชื่อว่าให้ความปลอดภัย ความไม่มีเวรกัน ความไม่เบียดเบียนกันแก่สัตว์โลก อันหาประมาณมิได้ 

   ครั้นให้ความปลอดภัย ความไม่มีเวร  ความไม่เบียดเบียนแก่สัตว์โลกอันหาประมาณมิได้แล้ว ย่อมเป็นผู้ได้รับความปลอดภัย ความไม่มีเวร ความไม่ถูกเบียดเบียนอันหาประมาณมิได้ด้วย    แต่ผู้ที่ไม่งดเว้น  กระทำปาณาติบาตอยู่ เสพแล้ว กระทำให้มากแล้ว ย่อมทำให้ผู้นั้น เป็นไปในนรก (เร่าร้อนใจ) ในกำเนิดสัตว์ดิรัจฉาน(มืดมัวโง่เขลา) ในเปรตวิสัย(ละโมภหิวกระหาย)


    วิบากบาปแห่งการฆ่า มนุษย์และสัตว์นี้ อย่างเบาที่สุดแก่ผู้ได้เกิดมาเป็นมนุษย์อีก ก็คือทำให้เป็นผู้มีอายุสั้น

อนุโมทนาสาธุ ธรรมรักษา