ท้อแท้ ท้อถอย ท้อทำไม

เผื่อมีใคร..กำลังรู้สึกท้อแท้

ชีวิตคนเราเกิดมา มีจุดกำเนิดและจุดหมายไม่เหมือนกันบางคนเกิดมาอยู่บนเส้นทางชีวิตที่พร้อมทุกอย่าง แต่เมื่อมองอีกมุมหนึ่ง ยังมีคนที่เกิดมาใช้ชีวิตอยู่บนรากฐานของความหม่นหมอง ทุกคนพยายามที่จะดิ้นรน พยายามที่จะเลือกทางเดินชีวิตที่ดีที่สุดของตัวเอง ทุกวัน...ทุกวันชีวิตของพวกเขาเหล่านั้นวนเวียน อยู่แต่กับสิ่งเเดมๆ ไม่มีการเปลี่ยนแปลงและสร้างสรรค์จากสิ่งเดิม ผลที่พวกเขาไม่สามารถเลือกได้ แต่พวกเขาจะต้องได้รับเพียงหนึ่งอย่าง คือ ชัยชนะ และความแพ้พ่าย ...ชีวิตที่ต้องต่อสู้กับความทรมาน เพื่อที่จะได้สิ่งที่ตนต้องการมานั้น มันอาจเป็นเพียงความหวังของพวกเขาเท่านั้น ความเป็นไปได้ มีเพียงแค่เศษเสี้ยว.....

"พวกเขาจะต่อสู้ไปทำไม?"
คำถามที่พวกเขาเหล่านั้นจะถามตัวเองทุกครั้งที่พวกเขาท้อ และหมดหวัง
"สู้เพื่อตัวเอง ไม่ใช่ใคร สู้เพื่อชาตินี้ได้ใช้ไม่ใช่ชาติหน้า..."
คำตอบที่ทำให้พวกเขามีความหวังลุกสู้ขึ้นมาอีกครั้ง เพื่อที่จะต่อสู้ต่อไป

......ไม่ว่าเราจะทำอะไรก็ตาม เพื่อความอยู่รอดของตัวเอง หรือไม่ว่าเพื่อสิ่งใดก็ตาม จงอย่าช้าที่จะทำ วันนี้คุณมีโอกาสที่จะทำก็ทำไปซะถ้ามันไม่ผิดต่อศิลธรรมที่ดีงาม จงอย่าท้อ อย่าก้าวถอยออกมาจากเบื้องหน้า.....เพราะเราไม่รูว่าข้างหน้ามันมีอะไร เรารู้ว่าข้างหลังเป็นมาอย่างไร จงทำให้มันดีที่สุด...

ถ้าโกรธกับเพื่อน. . . มองคนไม่มีใครรัก
ถ้าเรียนหนัก ๆ . . . มองคนอดเรียนหนังสือ
ถ้างานลำบาก . . . มองคนอดแสดงฝีมือ
ถ้าเหนื่อยงั้นหรือ . . . มองคนที่ตายหมดลม

ถ้าขี้เกียจนัก . . . มองคนไม่มีโอกาส
ถ้างานผิดพลาด . . . มองคนไม่เคยฝึกฝน
ถ้ากายพิการ . . . มองคนไม่เคยอดทน
ถ้างานรีบรน . . . มองคนไม่มีเวลา

ถ้าตังค์ไม่มี . . . มองคนขอทานข้างถนน
ถ้าหนี้สินล้น . . . มองคนแย่งกินกับหมา
ถ้าข้าวไม่ดี . . . มองคนไม่มีที่นา
ถ้าชีวิตแย่ . . .มองคนที่แย่ยิ่งกว่า

อย่ามองแต่ฟ้า . . .ที่สูงเกินตาประจักษ์
ความสุขข้างล่าง . . . มีได้ไม่ยากเย็นนัก
เมื่อรู้แล้ว . . . จัก . . . ภาคภูมิชีวิตแห่งตน

ท้อแท้ครั้งใด... มองดูบนท้องฟ้า ที่กว้างไกลไร้ขอบเขต...ตัวเราเล็กนิดเดียว...ทำไมให้ความทุกข์เรายิ่งใหญ่นัก.....

ท้องฟ้าใหญ่เพียงใด.... ความทุกข์เราก็เล็กลงเพียงนั้น

เฉกเช่นเห็นทุกข์ทนของคนจน ของคนยาก...ของคนเจ็บไข้ คนพิการ...ความทุกข์ของพวกเค้านั้นมากมาย ใหญ่กว้างเทียบเคียงฟ้า

ทุกข์เราหรือจะเปรียบกับทุกข์ยากของคนเหล่านั้น..เพียงเท่านั้น...ใจก็จะพลันเปลี่ยน...กำลังใจเข้าแทนที่.....มีมาใช่เพียงเรา แต่เพื่อเขาผู้ทุกข์ทน

อยากดูแล อยากเกื้อกูล อยากเมตตา อยากปราณี...ทำทุกสิ่งที่ทำได้ เพื่อเขาพ้นความระทม

......ที่สุด ก็ลืมตน ลืมท้อแท้ที่เคยมี.....

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน HAPPY CENTER



ความเห็น (4)

เขียนได้คมมาก  เลยค่ะ

               อ่านแล้วรู้สึกได้

                               ขอบคุณค่ะ

                     สนุกสนาน  กับชีวิต   สุขมากมาย  นะคะ

                                       

 

ขอบคุณครับ ที่แวะเข้ามา พักผ่อนมากๆนะครับ

เขียนเมื่อ 

สวัสดีค่ะแวะมาอ่านคำคมๆ บาดลึกถึงก้นบึ้งหัวใจ อิอิอิ

ท้อได้แต่อย่าถอยค่ะ  ขอบคุณค่ะ