เป็นมวยซุ่ม
ปี ๒๕๑๕ มีเซียนมวยมารับขณะเรียนหนังสืออยู่ชั้น มศ.๓ พร้อมคุณพ่อ พาไปเที่ยวโคราช เป็นงานศพวันนั้นยังอย่ในชุดนักเรียน หน้าตาผมคงดูอ่อน พอขึ้นไปยืนบนที่ประกบคู่มวย มีนักมวยมาขอจับมืออยากเอาเป็นคู่ชกเยอะมาก เซียนมวยโคราชประกบให้ผมชกกับมวยพิมาย วางเดิมพัน ๒ พันบาท ให้ชกเวลา ๔ โมงเย็น ผมเพิ่งเคยเห็นมวยชกงานศพ ตั้งแต่เย็นยันค่ำ
วันนั้นผมต้องชกถึงสองครั้ง เพราะ รอบแรกดันไปชนะเขาด้วยการเตะก้านคอน๊อกตั้งแต่ยกที่สอง ยังไม่ทันเจ็บไม่ทันเหนื่อย
ลงจากเวทีมาก็ถูท้าให้ชกกับมวยอีกคนหนึ่งแต่งชุดทหารเกณฑ์มาเลย ..... พ่อและน้าทม(แมนสิงห์ ส.ราชวัฒน์) ยุให้เอาเลยปื๊ด .... ตกลงชกตอน ห้าทุ่ม เป็นคู่รองคู่เอก เดิมพัน ห้าพันบาท
ชนะไม่ยาก เพราะเขาไม่เก่ง มวยบ้านนอกดูท่าหน้ากลัวเพราะเป็นทหาร ทางมวยและฝีมือไม่มี มีแต่กำลัง จึงหลอกแตะสนุกไปเลย
ตอนกลับบ้านซิ อันตรายเพราะโดนนักเลงดีดักกลางทาง "...เฮ้ย มวยต่างถิ่นชนะแล้วกลับไม่ได้โวย..." ดีว่าพ่อและพวกที่ไปด้วยเป็นคนจริงทั้งนั้น พึ่งรู้วันนั้นเองว่าไปต่างถิ่นต้องมีของไปด้วยครบมือ...?..แต่ก็รอดมาได้ไม่มีอันตรายใดๆ
