"เขา" ในศัพท์เต็มว่า "ภูเขา" เช่น (ภาษาพูด) เห็นเขาลูกนั้นไหม... ดังนั้น คำนี้จึงเป็นคำนาม ทีนี อีก "เขา" หนึ่ง ซึ่งเป็นสรรพนาม ใช้แทนชื่อบุคคลเพื่อไม่ต้องเรียกกันซ้ำแล้วซ้ำอีก หากชื่อนั่นยาวเกินกว่าอยากจะเรียก
เมื่อ "เขา" ที่เป็นสรรพนาม แปลงร่าง เราจะเข้าใจศัพท์นี้อย่างไร
วันนี้ เราจะพบอะไรบางอย่างในงานเขียนของนักศึกษาคือคำว่า "เค้า" ในภาษาพูด เพื่อให้ดูนิ่มนวลขึ้นกว่าคำว่า "เขา" แต่ในภาษาเขียน หากเขียนเป็นทางการ "เค้า" แทน "เขา" คำนี้ก็ไม่น่าจะนำมาใช้
ภาษาไทย มันง่ายนิดเดียว ถึงขนาดที่ไม่ต้องเรียนกันแล้ว...จริงหรือ :-)
แวะมาอ่านค่ะ
ขอบคุณค่ะ
สวัสดีค่ะ
สวัสดีครับ @..สายธาร..@ เย็นฉ่ำ
สวัสดีครับ MSU-KM :panatung
สวัสดีค่ะอาจารย์เอก...
เข้ามาเยี่ยมนะ..
คิดว่า "การแปลงร่าง" ของภาษานั้น เกิดขึ้นและผิดเพี้ยนไปอย่างต่อเนื่อง ...คิดว่าเป็นธรรมชาติของทุกภาษา..
ยอมรับว่า เวลาเห็นนักศึกษาใช้ "ภาษาพูด" ในที่ที่ต้องการ "ภาษาเขียน" จะรู้สึกไม่ดีเลย (ทำนองเดียวกับนักศึกษาหลายคนไม่รู้จักกาละเทศะในการแต่งกาย) แต่ก็ยอมรับอีกเหมือนกันว่า วิวัฒนาการของภาษานั้นเกิดขึ้นได้ตลอดเวลา
อาจารย์ก็เพียงแต่เตือน หักคะแนน หรืออื่นๆ เพื่อชะลอให้ "อัตราการแปลงร่าง" นั้นช้าลงเท่านั้นเอง
ใครจะรู้ คำว่า "เขา" ที่เราใช้อยู่ทุกวันนี้ เดิมอาจจะใช้คำว่า "เข่า" "เผ่า"...ก็ได้นะ..
สวัสดีครับท่านอาจารย์ปัทม์