ทำในหน้าที่ให้ดีที่สุด

ปัญหาของรัฐไทย นอกจากเรื่องการเมืองที่ไม่มีอุดมการณ์แล้ว ยังเป็นปัญหาเรื่องการจัดการ

ด้วยความซ้ำซ้อนของระบบราชการที่นอกจากสิ้นเปลืองงบประมาณแล้ว ยังสร้างปัญหาให้กับคนทำงานและชุมชนด้วย

จะออกจากวังวนนี้อย่างไร?  เป็นคำถามที่ใหญ่เกินตัวมาก

ที่ทำได้คือ ทำในหน้าที่ให้ดีที่สุด

หน้าที่แรกคือ งานพัฒนาระบบรวมบริการประสารภารกิจงานบริการวิชาการของมหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์

หน้าที่สองคือ งานวิจัยเพื่อพัฒนาระบบการจัดการของภาครัฐในประเด็นองค์กรการเงินชุมชน

หน้าที่สามคือ งานวิจัยเพื่อพัฒนาระบบการจัดการของภาครัฐเชิงพื้นที่ระดับจังหวัด ท้องถิ่นและหมู่บ้าน

หน้าที่แรก เป็นงานในมหาวิทยาลัยที่เป็นสถาบันอุดมศึกษาในกำกับของรัฐที่ประกาศว่าจะเป็น
"องค์กรธรรมรัฐ เป็นหลักในถิ่นและเป็นเลิศสู่สากล"
โดยที่ผมเป็นเฟืองตัวหนึ่งของระบบในตำแหน่งเจ้าหน้าที่บริหารงานทั่วไป สังกัดศูนย์บริการวิชาการ  ได้รับมอบหมายให้ทำหน้าที่หัวหน้าฝ่าย(ไม่เป็นทางการ)สนับสนุนงานบริการวิชาการของมหาวิทยาลัยตั้งแต่เดือนพฤษภาคม2551เป็นต้นมา

ระบบงานที่นี่ใช้แนวทาง"รวมบริการ ประสานภารกิจ"ซึ่งเป็นวิธีการลดต้นทุนจากความซ้ำซ้อนและทำให้เกิดความคล่องตัวในการทำงานเพื่อประสิทธิภาพและประสิทธิผลที่สูงกว่าที่อาจจะไม่ไปด้วยกัน       ถ้าจัดการไม่ดี เช่น รวมบริการรถยนต์ทั้งมหาวิทยาลัย บริการห้องเรียนรวมทั้งมหาวิทยาลัย ไม่แยกตามคณะตามที่มหาวิทยาลัยส่วนใหญ่ดำเนินการอยู่ ซึ่งเป็นประเด็นรวมบริการในภารกิจที่เป็นรูปธรรมเป็นเรื่องๆไปที่สามารถแยกแยะได้ง่าย

แต่ในเรื่องที่เกี่ยวโยงกันอย่างซับซ้อนมากขึ้น เช่น งานบริการวิชาการซึ่งเป็น1ใน4ภารกิจของมหาวิทยาลัย
จะใช้แนวทาง "รวมบริการ ประสานภารกิจ"ในการดำเนินการอย่างไร?
และมีเรื่องอะไรเข้ามาเกี่ยวข้องบ้าง?
เป็นภารกิจที่ผมได้รับมอบหมายหรือจะเรียกว่าผมอาสาเข้ามาทำให้เห็นเป็นรูปธรรม
ซึ่งในช่วงเวลาประมาณ2เดือนที่ผมและทีมงานได้ใช้การจัดการความรู้โดยแบบจำลองปลาทู
ดำเนินการจนได้(ร่าง)กลุ่มงานและคุณลักษณะของคนทำงานที่จะทำหน้าที่นี้คือ
สนับสนุนงานบริการวิชาการของมหาวิทยาลัยตามแนวทาง"รวมบริการประสานภารกิจ" ร่วมกับหน่วยงานต่างๆในมหาวิทยาลัยอย่างเป็นระบบ ครบถ้วนและมีความชัดเจน ดังนี้