- หลายเดือนมาแล้วรู้สึกเจ็บแปลก ๆ ที่เอวด้านซ้าย ลองเอามือคลำดูรู้สึกเห็นก้อนเนื้อเล็ก ๆ ไม่ถนัดนัก เวลาผ่านมาก็ค่อยโต ๆ ขึ้น ช่วงหลังคลำได้ชัดเจนมากขึ้น
- เพราะคิดว่าไม่มีเวลาว่าง ที่จะไปนอนโรงพยาบาล ก็เลยปล่อยไว้ก่อน ลดเข็มขัดไม่ให้ตึงมากนัก และก็หาสมุนไพร ครอบจักรวาลอย่าง แปะตำปึง กับ หง่านง็อก มากินเช้าเย็นไปเรื่อย ๆ
- เดือนก่อนเล่าให้เพื่อนรุ่นพี่ฟัง พี่เขาบอกว่า เคยมีเพื่อนเป็นคล้าย ๆ กัน ไปผ่าตัดเล็กเอาออกได้เลยไม่ต้องนอนโรงพยาบาล กลับบ้านได้เลย
- วันก่อนผมตัดสินใจไปพบแพทย์ที่โรงพยาบาล หลักจากเล่าอาการ ตรวจเช็คกันเรียบร้อย หมอแจ้งว่า ผ่าตัดออกวันนี้เลย ไอ้ผมก็ตกใจ! คือ รู้ ๆ ว่าจะต้องผ่าตัด แต่ก็ไม่นึกว่าจะรวดเร็วปานนั้น
- แต่บังเอิญว่า พอไปดูคิวที่ห้องผ่าตัด คิวค่อนข้างยาวมากจึงต้องเลื่อนไปก่อน
- ..เฮ้อ! นึกว่าตัวเองแน่ ฝึกธรรมะมาดี จิตสงบมั่นคง แต่พอโดนปะทะแบบแรง ๆ หน่อยแบบไม่ได้ตั้งตัว จิตก็เกิดอาการใจก็กระเจิงเป็นเหมือนกันแฮะ...อนิจจัง
ก็จิต ไม่ใช่ของเรา ดังนั้นจึงควบคุมเขาไม่ได้
และก็เช่นเดียวกับร่างกายนั่นแหละ สุดแล้วแต่ธรรมชาติเขา(ตามเหตุ ปัจจัย)
กังวล เครียด ก็รู้เขาไป ทั้งใจ ทั้งร่างกาย เขาเป็นได้ เขาก็หายได้เองเมื่อหมดเหตุปัจจัยของเขา
สวัสดีครับ
ก็จิต ไม่ใช่ของเรา ดังนั้นจึงควบคุมเขาไม่ได้
และก็เช่นเดียวกับร่างกายนั่นแหละ สุดแล้วแต่ธรรมชาติเขา(ตามเหตุ ปัจจัย)
กังวล เครียด ก็รู้เขาไป ทั้งใจ ทั้งร่างกาย เขาเป็นได้ เขาก็หายได้เองเมื่อหมดเหตุปัจจัยของเขา
หลวงพ่อชาท่านก็สอนไม่ผิดอยู่แล้วค่ะ ทำจริง ๆ ย่อมได้ผลจริง ๆ ทำจริง ๆ ย่อมสำเร็จจริง ๆ"
คงไม่กล้าแนะนำอะไรมาก ไปกว่า ดูจิตใจไปว่าเกิดอารมณ์อะไรขึ้น ดูเฉย ๆ ไม่ต้องปรุงแต่ง หรือบังคับให้มันหาย สักพักก็จะเห็นมันเกิดเอง หายเอง ........ต่อไป เห็นถี่ขึ้น ๆ เอง สั่งไม่ได้ค่ะ
แต่อย่าลืมภาวนาให้ใจสงบด้วยจิตจะได้มีกำลัง ต้อง ศีล สมาธิ ปัญญา สมดุล เหตุดี ผลก็ดีตามค่ะ
เจริญในธรรมนะคะ
สวัสดีครับ