ไทย คนไทย ประเทศไทย หนูมะขามอยากตะโกนดัง ๆ ว่า ภูมิใจที่ได้เกิดมาเป็นคนไทย แม้ว่าประเทศไทยเราจะไม่เจริญเท่าอเมริกา ไม่ใหญ่เท่าจีน ไม่เก่งเท่าญี่ปุ่น แต่ว่าบ้านเราก็มีสิ่งดีๆมากมาย เช่น วัฒนธรรมเก่าแก่ อาหารอร่อย สถานที่ท่องเที่ยวสวยงาม คนไทยใจดี และอื่น ๆ นอกจากนี้ยังไม่ต้องกังวลกับปัญหาพายุทอร์นาโดเช่นอเมริกา แผ่นดินไหวเช่นญี่ปุ่น ซึ่งเป็นปัญหาที่สั่นคลอนความมั่นคงทางใจของคนนชาติอย่างแรง พูดถึงแผ่นดินไหวแล้วต้องขอพูดถึงประเทศญี่ปุ่นหน่อยค่ะ
ประเทศญี่ปุ่น เป็นประเทศที่ตั้งอยู่บนความเสี่ยงอย่างมากเพราะว่าเกิดแผ่นดินไหวบ่อย ซึ่งการเกิดแผ่นดินไหวในแต่ละครั้งเราไม่สามารถคาดการณ์ได้ว่า มันจะเกิดเมื่อไหร่ ความแรงเท่าไหร่ จะก่อให้เกิดความเสียหายได้มากขนาดไหน เรียกว่ารับมือได้ยาก
หนูมะขามเมื่อมาถึงญี่ปุ่นใหม่ๆ ก็ยังไม่มีประสบการณ์รับมือกับแผ่นดินไหว ว่าจะต้องทำอย่างไร เพราะว่าไม่ได้ศึกษาข้อมูลมาก่อนล่วงหน้า ปรากฏว่านั่ง ๆ อยู่ ตึกเขย่าค่ะ อุ๊ย ๆๆๆ ตกใจค่ะ ตกใจมาก ไม่รู้ว่าจะทำอย่างไร วิ่งออกนอกห้องก่อนเลย และก็ไปยืนคว้างอยู่หน้าห้องเหมือนกับชาวต่างชาติคนอื่น ๆ ที่ไม่รู้ว่าจะต้องทำอย่างไรดี
จากนั้นพอวันรุ่งขึ้นไปโรงเรียน ถึงได้ทราบว่าวิธีการดูแลตนเองในกรณีที่เกิดแผ่นดินไหว คือ แต่นนนนนแต๊น.... หลบใต้โต๊ะค่ะ เผื่อว่าอาจจะมีสิ่งของต่าง ๆหล่นใส่เราจนทำให้เกิดอันตรายได้ ห้ามขาดคือ ตกใจแล้ววิ่งออกนอกตึก เพราะว่าอาจเกิดอุบัติเหตุได้ ซึ่งเมื่อคราวที่แล้วก็มีข่าวว่ามีคนเสียชีวิตเพราะว่าตกใจแผ่นดินไหว วิ่งออกไปชนกับสิบล้อค่ะ แล้วเขายังบอกด้วยนะคะว่าหลบในตึกน่ะปลอดภัยแน่นอน เพราะว่าเขาออกแบบโครงสร้างมาเพื่อรับมือแผ่นดินไหว แต่ว่าต้องเป็นตึกที่สร้างหลังจากปี 1982 นะคะ (สร้างก่อนหน้านั้นก็ตัวใครตัวมันละกัน) แหม.....อะไรจะมั่นใจขนาดนั้น นอกจากนี้เขายังบอกว่าโครงสร้างตึกปัจจุบันนี้ประมาณว่าข้างล่างใส่แบบลูกบอลไว้ที่ฐานเพื่อรองรับแผ่นดินไหวโดยตรงค่ะ(ฟังที่เขาเล่ามานะคะ)
เมื่อเดือนที่แล้วนี่เอง ที่จังหวัดที่หนูมะขามอยู่คือ มิยากิ เกิดแผ่นดินไหวอย่างแรงมาก วัดแรงสั่นสะเทือนได้ 7.2 ริกเตอร์ โอย พูดไม่ถูกเลยว่าแรงขนาดไหน รู้แต่ว่า เหมือนมีคนมาจับตึกแล้วเขย่า ๆ นานราว ๆ ครึ่งนาทีได้ และก็หลายครั้งด้วยกัน แต่ว่าของเขาดีจริง ๆ ไม่มีข่าวตึกถล่มเลยค่ะ แน่นอนมาก หลังจากนั้นก็ไหวตลอดวัน รวมแล้วมากกว่า 200 ครั้ง เรียกว่าอกสั่นขวัญแขวนทั้งวัน เพราะว่าอาฟเตอร์ช็อคนี่ขนาด 5 ขึ้นเยอะค่ะ แต่ว่าก็ผ่านมาได้แล้ว เฮ้อ (ถอนหายใจสามรอบ) ได้มีโอกาสมาเล่าประสบการณ์ที่น่าตื่นเต้นให้เพื่อนฟัง
แต่ที่แน่ยิ่งกว่านั้น ที่นี่เอง มีการคาดการณ์ไว้ว่าในรอบ 30 ปีต่อจากนี้ มีโอกาสเกิดแผ่นดินไหวอย่างแรง 99% นะคะ เฮ้อ(ถอนหายใจอีกสามรอบ) ไม่ต้องรีบเกิดหรอกนะ รอหนูมะขามกลับบ้านก่อนละกันโฮะ ๆๆๆๆ
เป็นอย่างไรบ้างคะ น่ากลัวนะคะที่อยู่กับความไม่รู้ ช่วงนี้ก็มีการประชาสัมพันธ์ แนะนำการเตรียมรับมือ มีสารคดีต่างๆ ให้ประชาชนทราบ เห็นอย่างนี้แล้ว หนูมะขามก็คิดว่า เมืองไทยเราน่าอยู่กว่ากันเยอะเลย ถึงแม้ว่าอาจจะมีเหตุกาณ์หลายอย่างเกิดขึ้นก็ยังน่าอยู่อยู่ดี ทุกท่านมีมุมมองเป็นอย่างไรคะ
http://gotoknow.org/blog/yahoo/73426
Research and essays
สวัสดีค่ะ
* เข้ามาเป็นกำลังใจคนผจญแผ่นดินไหว
* เหตุการณ์ต่างๆ ในบ้านเราก็คิดเสียว่าเป็นแผ่นดินไหวนิ...อิอิ
* คนข้างบนให้คะแนนคนเมืองกาญจน์ออกหน้าออกตานะคะ
ดีจ้า...หนูมะขาม
คงระทึกน่าดูนะคะ สำหรับการผจญแรงสั่นสะเทือน7.2 ริกเตอร์เนี๊ยะ
แน่ใจนะคะว่าเกิดแผ่นดินไหวจิงจิง
ไม่ใช่เกิดจากพลังของคนรุ่นใหม่ไฟแรง (อย่างหนูงัย)
หวัดดีค่ะอาจารย์ หนูมะขามก็เคยไปหนองรีมาจ้า ปัจจุบันก็ยังมีเพื่อนหนูมะขามสอนอยู่ที่นั่นด้วย
หนูมะขามก็เคยเรียนที่วิสุทธิมานะคะ ประมาณว่า 2-3 วันน่ะค่ะ จากนั้นก็ไปเรียนพระปิยะฯน่ะค่ะ ก็อาจจะโมเมได้ว่าเคยเป็นศิษย์เก่าได้บ้างไหมคะ
ยังไง..ยังไง..ก็หาคนใกล้ ๆ ไว้ปลอบใจตอนแผ่นดินไหวด้วยนา ..ยิ่งมีการปล่อยข่าวว่าโลก จะมีการสลับขั้วกัน แผ่นดินจะยิ่งไหวอย่างรุนแรง ..ฮึ ฮึ ฮึ. เดิ๋ยวจะหาว่าป้า
ไม่เตือน...
สวัสดีครับ
ขอแจมหน่อยนะจ๊ะ ..ก็วันนั้นเราถูกกักบริเวณอยู่บนห้องลอยฟ้ากับดร.สุวิทย์ไงหล่ะ อ.ขจิต มีโปรแกรม KM อยู่ห้องปฏิรูปและหอประชุมใหญ่กับชาวเขต 2 จึงไม่มีโอกาสปะหน้ากัน เจ้าค่ะ