จากการดู เรื่องดับฝันชาวนาไทย จะเห็นได้ว่า  สินค้าข้าวโดยทั่วไปมีราคาสูงขึ้น  และก็สะท้อนให้เห็นถึงราคาข้าวที่เป็นจริงในปัจจุบัน  แต่เราก็ไม่อาจแน่ใจได้ว่าราคาที่เพิ่มขึ้นนี้ไปตกอยู่ที่ใครกันแน่  เพราะด้านชาวนาก็บอกว่าได้รับราคาข้าวเปลือกยังไม่คุ้มกับการลงทุนเพราะราคาสินค้าทุนเพิ่มขึ้นมาก  และยังบอกอีกต่อไปว่าส่วนต่างระหว่างราคาข้างเปลือกที่ขายไป กับ ราคาข้าวสารที่ซื้อมาบริโภคมีส่วนต่างกันมาก  ซึ่งมาตราการที่จะใช้ในการแก้ปัญหานี้  ก็คงต้องขอความร่วมมือจากรัฐบาล  ต้องจัดระบบการรับ -ซื้อ  ข้าวให้แน่นอนมีการประกันราคาที่แน่นอน เพื่อลดช่องทางในการตลาด รวมทั้งลดส่วนแบ่งราคา  ที่ส่วนใหญ่ตกอยู่ที่พ่อค้าคนกลางเป็นส่วนใหญ่  เปลี่ยนให้มาตกอยู่กับเกษตรกรและผู้ผลิต(ชาวนานั้นเอง)

       อีกมาตราการที่อยากนำเสนอให้ทางผู้ส่งออกเองตระหนักคือราคาของการส่งออกส่วนใหญ่จะเห็นได้ว่า ถูกกำหนดจากผู้รับซื้อ  ซึ่งต่างจากสินค้าชนิดอื่นที่เรารับซื้อมา  ราคาจะถูกกำหนดจากผู้ค้ารายใหญ่เอง  จึงอยากให้ผู้ส่งออกมีมาตราการร่วมมือกับกับผู้ผลิตข้าวรายอื่น  เพื่อเพิ่มอำนาจการต่อรองราคาในตลาดการค้าข้าวของโลก และจะเห็นว่าข้าวจะเป็นสินค้าที่มีความต้องการเพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ  ในปัจจุบัน  จึงอยากให้ผู้ส่งออกตระหนักส่วนนี้ไว้ให้มากๆ  บางทีอาจจะทำให้ชาวนามีฐานะความเป็นอยู่ดีขึ้นกว่านี้  (บางทีชาวนาอาจรวยกว่า  นักการเมืองก็ได้)