กิเลส

"อันมูลเหตุที่ให้เกิดความตึงเครียดขึ้นนั้น"   โดยตรงที่สุดก็คือ ตัณหา ความทะยานอยากในจิตใจของบุคคล "กิเลสเหล่านี้เป็นไฟเผาโลกอยู่ทุกกาลสมัย" และเป็นนายที่บงการมนุษย์ให้เบียดเบียนทำลายล้างกันและกัน  ***แม้บุคคลจะมีอำนาจครอบงำผู้อื่นได้มากมาย แต่ก็ต้องเป็นทาสของตัณหา จึงได้ "ขวนขวาย เพื่อหักล้างผู้อื่นลงไปให้ย่อยยับ " โดยที่ไม่พยายามหักตัณหาในใจของตนเอง ลงไปเลย  เมื่อเป็นเช่นนี้ ความสงบก็เกิดขึ้นได้โดยยาก  "ยิ่งแก้ด้วยวิธีเพิ่มเติมตัณหาให้แก่ตน" และ หักล้างผู้อื่นให้จำยอมก็ยิ่งเพิ่มความไม่สงบเพราะไม่มีใครที่จะยินยอมแก่กัน ต้องพากันพยายามป้องกันตนหรือคิดหักล้างเป็นการตอบแทนกันอยู่ตลอดไป "จึงควรที่จะหยุดความคิดและจิตใจของตน"

                        ***  Time  will  show  and  time  flies. ***