โครงการความร่วมมือระหว่างประเทศ

นิสิตจีน โครงการ  2 + 2/2551….Series 10

 

ย้ายหอ/ วันเสาร์ที่ 28 มิถุนายน 2550

                        นาฬิกาปลุกตอน 6 โมงเช้า เราก็ลุกมาอาบน้ำ แล้วก็กลับบ้านไปเอากล้อง และเอากระเป๋าไปเก็บ กลับไปโรงแรมอีกทีตอน 7.40 น. (มีเวลาสำหรับการทาเล็บสีส้ม ที่เพิ่งซื้อมาใหม่ก่อนจะถึง 8 โมงด้วยนะ)

                        8.00 น. เด็กๆ เริ่มทยอยกันขนของออกมา เราก็เดินไปเดินมาดูความเรียบร้อย แล้วก็บอกให้ฮ่องเต้บอกเพื่อนให้ขนของลงไปไว้ด้านล่างเลย พอรถมาจะได้ไม่ฉุกละหุก

                        8.40 น. รถสองแถวเริ่มทยอยมาแล้ว ส่วนรถกระบะก็มาได้สักพัก แล้วพวกฮ่องเต้ เจ้าชาย และ Mathew ก็ช่วยกันขนของเพื่อนขึ้นรถ เราบอกฮ่องเต้ว่าถ้าใครพร้อมก็ให้ขึ้นรถก่อนได้เลย ฮ่องเต้เลยบอกว่าเดี๋ยวจะให้ผู้ชายไปก่อน เราก็เลยบอกโอเค แล้วก็ปล่อยให้น้องจัดการไป (ท่าทางจะเตรียมการมาดี) แล้วคอยเช็คว่าห้องไหนขึ้นรถคันไหน แล้วรถแต่ละคันวิ่งกันกี่รอบ (จ่ายเงินเป็นรอบๆไป) ดีนะที่วันนี้ไม่มีแดดไม่งั้นก็คงจะร้อนกว่านี้

                        9 โมงกว่าๆ ก็ได้เวลาที่รถขบวนแรกออกเดินทาง เราก็เลยโทรไปบอกแพรว่าปล่อยรถคันแรกออกไปแล้ว เป็นน้องห้องไหนบ้าง หลังจากนั้นประมาณ 30 – 40 นาที รถก็กลับมา โดยมีน้องเมฆนั่งรถมากลับมาด้วย (กลับมาตามหาโทรศัพท์ที่หายไป) จากนั้นพวกฮ่องเต้ ก็ขนกระเป๋าเพื่อนขึ้นรถ โดยให้เรียงไปเป็นห้องๆ (น้องๆ เป็นสุภาพบุรุษและมีความรับผิดชอบมากๆช่วยขนของเพื่อนทุกคนแล้วก็รอไปเป็นกลุ่มสุดท้าย) ระหว่างขนของก็ทราบข่าวว่าลีเดียไม่สบาย ยี่สิบเลยขึ้นไปดูน้อง เลยได้รู้ว่าลีเดียท้องเสีย (ถ่ายไป 3 รอบแล้ว) ยี่สิบเลยบอกว่าจะพาไปหาหมอ ลีเดียบอกไม่ไปหาหมอ ยี่สิบเลยเปลี่ยนแผนจะพาไปหาเภสัชกรแทน 55 (เอาน่าอย่างน้อยก็ได้กินยาเหมือนกัน)

                        10 โมงเกือบ 11 โมง ก็เกือบเสร็จ พี่นุชเข้ามาเคลียร์ค่าใช้จ่าย พร้อมด้วยรถขนของอีก 1 คัน (เราเลยฝากให้พี่นุชคุยเรื่องที่โทรศัพท์น้องหายให้ด้วยอีกที) น้องๆ ก็เลยขนกระเป๋าขึ้นรถ แล้วรถสองแถวคันสุดท้ายก็มีแต่กระเป๋า รวมถึงรถกระบะด้วย………… รถออกไปแล้ว ฮ่องเต้ เจ้าชาย และเมฆ เลยขึ้นรถกระบะของเล็กไป ส่วนลีเดีย กับ Methew และยี่สิบก็ไปกับเรา (ลีเดียกับ Methew เป็นแฟนกัน และแพรเป็นคนตั้งชื่อให้น้องผู้หญิงว่าลีเดีย เลยตั้งชื่อแฟนลีเดียว่า Methew ซะเลย หุหุ)ซึ่งก่อนไปเราก็ได้ให้นามบัตรกับพนักงานไว้บอกว่าถ้าเกิดว่าเจอโทรศัพท์น้องให้โทรแจ้งด้วย

                            ระหว่างพักรอรถมารับรอบสอง                                   ช่วยกันขนของ

เรากับเจ้าชาย

ยี่สิบกับน้องลีเดีย (จะหลับตากันทำไม)

กลุ่มสุดท้ายเตรียมเดินทาง

                        11 โมงกว่าๆ พวกเราก็ไปถึงหอพัก โดยมีน้องบางส่วนมารอรับกระเป๋าที่ตามมาทีหลัง ระหว่างนั้นก็เลยถ่ายรูปกันไปพลางๆ ………..สักพักน้องที่มีปัญหาเรื่องห้องเมื่อคืนก็มาคุย ปรากฏว่าน้องยังไม่ได้คุยกับเพื่อน และบอกว่ามันไม่ใช่ความผิดของเขาเพราะว่าเขาส่งรายชื่อมาอย่างถูกต้องว่าจะอยู่กัน 3 คน พวกเราก็เลยได้กุมหัวกันอีกรอบ เลยบอกน้องว่างั้นก็ไปเรียกเพื่อนทั้งหมดที่มีปัญหาลงมาคุยกันข้างล่างนี่ เดี๋ยวจะคุยให้ (ส่วนแจ็คกับเล็กก็แยกไป พาน้องเมฆไปแจ้งความเรื่องโทรศัพท์หาย เพราะพี่นุชมาบอกว่าคุยให้แล้ว เขาเลยให้ทางเราไปแจ้งความแล้วเอาไปให้เขาๆ จะจัดการให้ (ซึ่งมารู้ทีหลังว่าการจัดการของเขาคือ..ปล่อย..ให้ตำรวจจัดการนั่นเอง))…..สรุปเลยให้น้องที่ว่าจะอยู่ 3 คนแล้วโดนจับแยกไปอยู่กับเพื่อนอีกคน ให้ย้ายไปอยู่กับเพื่อนได้ ส่วนน้องคนที่เศษก็ให้อยู่คนเดียวไปก่อนรอรุ่นพี่ที่จะย้ายมาอยู่ใหม่ให้มาอยู่ด้วยกันจะได้มีตัวหาร น้องเลยบอกว่า Happy มากๆ (จ๊ะ! พี่ก็ Happy เหมือนกันที่น้อง Happy) จากนั้นน้องบางส่วนก็ออกไปหาข้าวกิน (คงจะเหนื่อยและหิวมากๆ) พวกเราเองก็รู้สึกเหมือนวิญญาณจะหลุดออกจากร่างยังไงยังงั้น.........พอหมดเรื่องก็เลยเข้าไปในเมือง..ไปเสริมไทย..แล้วก็กิน Hotpot กัน ให้หนำใจ

                               โอมกับฮ่องเต้                                           สาวๆ ถ่ายรูประหว่างรอรับกระเป๋า

ช่วยกันขนของเที่ยวสุดท้ายลงจากรถ

มุงดูรูปที่เพิ่งถ่ายกันไป

  ปางอะไรสักปาง                           ฮ่องเต้ขอโชว์แผ่นหลัง

อ้อ! วันนี้ก็เป็นอีกวันที่ได้พูดคำว่า “ช่างเฌอ” (ขึ้นรถ) อีกครั้ง