โครงการความร่วมมือระหว่างประเทศ

นิสิตจีน โครงการ  2 + 2/2551….Series 8

 

เฝ้าน้อง 1

 

เดิมทีคิดว่า Series 8 จะเป็นเรื่องราวเกี่ยวกับการสู่ขวัญน้องๆ แต่กว่าจะถึงวันนั้น

ก็มีเหตุการณ์เกิดขึ้นมากมายเหลือเกิน……..ติดตามอ่านได้เลยค่ะ

 

อย่างที่เคยบอกไว้ใน Series แรกๆ ว่าหอพักของน้องๆ ยังไม่เสร็จเลยต้องให้ไปพักที่โรงแรมพัฒนาโฮเต็ลก่อน โดยพวกเรา (พี่เก๋/อ.เดียว/แจ็ค/จนท.วิเทศฯ) ก็จะผลัดเปลี่ยนหมุนเวียนกันไปนอนเฝ้า เพื่อดูแลความเรียบร้อย หรือเผื่อจะเกิดเหตุการณ์ฉุกเฉินอะไรขึ้นมาจะได้แก้ไขทัน วันนี้ (วันพฤหัสบดีที่ 26 มิถุนายน 2551) ก็ถึงคราวที่เรากับยี่สิบจะต้องไปเฝ้าน้อง...............

หลังจากที่เรากลับจากไปซื้อตั๋วเครื่องบินให้นิสิตกัมพูชา (ทุน GMS/ทุนอนุภูมิภาคลุ่มแม่น้ำโขง/ซึ่งปี 2551 มมส.ได้มีนิสิตจาก Royal University of Phnom Penh รับทุนผ่านเราจำนวน 4 คน) ที่สำนักงานการบินไทย โรงแรมโซฟิเทล จังหวัดขอนแก่น กลับถึงบ้านประมาณ 1ทุ่ม ก็เก็บเสื้อผ้าแล้วก็ไปโรงแรม (นัดกับยี่เอาไว้) สักประมาณสองทุ่มครึ่งเราอาบน้ำเสร็จพอดี ยี่ก็มา

จริงๆ แล้วช่วงหลังนี้น้องๆ ก็เงียบเสียงลงมากจากตอนที่มาอยู่ใหม่ เพราะช่วงแรกจะคุยและปิดประตูห้องกันเสียงดังมาก (ที่ดีขึ้นก็เพราะขู่ไว้ว่าถ้าไม่เงียบจะให้ไปอยู่วัด (กู่แก้ว) 55) การไปเฝ้าน้องจึงไม่ได้ทำอะไรมาก เพียงแต่เป็นการกันไว้เท่านั้น อย่างบางวันที่แจ็คไปเฝ้าน้องๆ ก็จะเข้าไปถามการบ้าน แล้วก็แลกเปลี่ยนเรียนรู้ภาษาไทย/จีน คำนั้นคำนี้ตามประสา วันนี้เรากับยี่สิบจึงตกลงใจกันว่าจะไปเช่าหนังผีมาดู (บรื๊อออออออ!!!!!!!!!!!!) พวกเราจึงออกไปร้าน Tsutaya กันประมาณสามทุ่มกว่า ได้มา 1 เรื่องหลังจากที่เลือกอยู่นาน นั่นก็คือ แต่น แตน แต๊นนนนน…………“Shutter” เวอร์ชั่นหนังฝรั่ง หลังจากได้หนังก็ไปแวะหาอะไรกินกันที่โต้รุ่ง

กลับถึงห้องได้พักใหญ่ๆ เล็ก (เพื่อนยี่สิบ/แพร ที่มาช่วยดูแลน้องๆ อยู่เสมอ) ก็มาถึง เลยโทรหาน้องแบงค์ ปรากฏว่าก็อยู่ห้องข้างๆ กันนี่เอง แบงค์เลยมานั่งเล่นที่ห้องแล้วก็กินขนมปังสังขยาที่เราซื้อกันมา เราก็เลยเปิดรูปกิจกรรมต่างๆ ที่ไปทำมาให้แบงค์กับเล็กดู (ขำกันใหญ่) เป็นการทบทวนความทรงจำ ประมาณ  5 ทุ่มก็แยกย้ายกันกลับ จากนั้นยี่สิบก็ไปอาบน้ำเพื่อเตรียมตัวมาดูหนังกัน

SHUTTERเป็นหนังไทยที่ถูกซื้อลิขสิทธิ์ไปสร้างเป็นหนังฝรั่ง แต่ไม่ดังเท่าไหร่ (อาจเป็นเพราะเลือกนักแสดงหน้าใหม่มารับบท) และเมื่อเทียบกับภาพยนตร์ไทยแล้วก็ไม่น่ากลัวเท่า (ผีไทยสุดยอด) ส่วนเนื้อเรื่องก็คงพล็อตเดิมไว้ประมาณเพียง 30 – 40% เท่านั้น การดูหนังครั้งนี้จึงเป็นเหมือนการวิพากษ์วิจารณ์หนัง based on เนื้อเรื่องเดิมที่เราเคยดูกันมา หนังจบประมาณตีหนึ่งกว่าๆ เราก็แยกย้ายกันนอน แต่เสียงแอร์ดังมากเป็นระยะๆ ทำให้สะดุ้งตื่นทั้งคืน บวกกับดูหนังผีเข้าไปอีก ตื่นเช้ามาเลยปวดหัวนิดหน่อย

 กำลังดูหนังกันอยู่

 

 Shutter/ หนังที่ดูกัน