โครงการความร่วมมือระหว่างประเทศ

นิสิตจีน โครงการ  2 + 2/2551….Series 9

 

เฝ้าน้อง 2/ วันศุกร์ที่ 27 มิถุนายน 2551/ เตรียมการย้ายหอพัก

 

ช่วงเช้า

                        ตั้งแต่ทราบว่าจะมีการย้ายหอพักของนิสิตจีนในวันอาทิตย์ที่ 29 มิถุนายน 2551 พวกเราก็ได้ประสานงานในด้านต่างๆ โดยเฉพาะเรื่องพาหนะสำหรับขนย้ายทั้งคนและของ โดยได้จองรถบัสไว้ 3 คัน รถ 6 ล้อ 1 คัน รวมถึงขอคนสำหรับช่วยยกของอีก 4 คน (เรียกได้ว่าเตรียมพร้อมมากๆ และไม่มีอุปสรรคอะไร เนื่องจากรถที่ต้องการว่างพอดี…….จึงดูเหมือนทุกอย่างราบลื่นไม่มีปัญหาอะไร) แล้วก็คุยๆ กันว่าเดี๋ยวจะเข้าไปดูหอน้องว่าเป็นไงบ้าง

 

ช่วงบ่าย

                        หลังจากกลับมาจากทานข้าวเที่ยง เราเลยโทรหาพี่นุช (เจ้าของหอพักที่นิสิตจีนจะย้ายไปอยู่) บอกว่าจะขอเข้าไปดูห้องพักน้องๆ หน่อยพี่นุชก็บอกว่าได้เลยไม่มีปัญหา และถามต่อว่าตกลงโปรแกรมพรุ่งนี้จะเป็นยังไง รถจะไปรับเด็กตอนไหน?”จากคำถามง่ายๆ ที่แสดงถึงความกระตือรือร้นในการจัดการของพี่นุชนี้ได้กลายมาเป็นปัญหา (ค่อนข้างใหญ่) ประจำวันศุกร์แสนสุขของพวกเรา เพราะหลังจากได้ยินคำถามของพี่นุชเราก็เอ๋อไปประมาณ 3 วินาที และถามกลับไปว่า ย้ายวันอาทิตย์ไม่ใช่เหรอคะ?” พี่นุชก็ยังยืนยันอีกว่าวันเสาร์ เราเลยบอกงั้นขอโทรหาพี่เก๋ (อ.ชุติมา เรืองอุตมานันท์) ก่อน เพื่อถามให้แน่ใจ ต่อสายหาพี่เก๋ครั้งแรกติด แต่พี่เก๋คงกำลังยุ่งอยู่เลยกระซิบตอบมาเบาๆ ว่าเดี๋ยวพี่โทรกลับเราเลยโทรหาพี่ยาฆ่าเวลา เผื่อพี่ยาจะทราบว่าเรื่องมันเป็นยังไงกันแน่ แต่พอคุยกับพี่ยาพี่ยาก็บอกว่ารู้เรื่องที่เด็กจะย้ายวันอาทิตย์จากพวกเรา เลยสรุปได้ว่าต้องรอถามจากพี่เก๋คนเดียวเท่านั้น ด้วยความร้อนใจเราเลยส่ง message ถึงพี่เก๋บอกปัญหาที่กำลังเกิด พี่เก๋เลยส่ง message ตอบกลับมาว่าอีก 5 นาทีให้โทรหาพี่………แต่กลับเป็นพี่เก๋ที่โทรกลับมาแล้วแพรก็รับสายคุยกันได้ใจความว่า พี่นุชจำวันผิดเอง เพราะว่าแกต้องจองห้องพักที่โรงแรมสำหรับเด็กจนถึงวันที่ 28 แต่แกดันไปจองถึงแค่วันที่ 27……….หลังจากแพรวางสายจากพี่เก๋แล้วพี่นุชก็โทรมาหาเรา บอกว่าพี่นุชผิดเองที่บอกพี่เก๋ไปว่าจะให้ย้ายวันอาทิตย์แต่ไม่ได้บอกว่าเป็นวันที่เท่าไหร่ แกเลยดูปฏิทินและคิดว่าวันอาทิตย์เป็นวันที่ 28 เลยจองที่พักถึงวันที่ 27 แกโทรไปคุยกับทางโรงแรม (เรื่องจะจองที่พักเพิ่มอีก 1 วัน/พี่นุชเป็นคนรับผิดชอบค่าใช้จ่ายเนื่องจากหอยังสร้างไม่เสร็จ) และบอกว่ายังไงเด็กก็ต้องย้ายวันเสาร์เพราะโรงแรมเค้าได้รับแขกเข้าพักบางส่วนแล้ว เราเลยบอกว่าถ้าจะให้ย้ายวันเสาร์ก็จะไมมีรถ เนื่องจากรถที่จองไว้นั้นวันเสาร์ไม่ว่างเลยออกนอกพื้นที่หมด พี่นุชเลยว่างั้นเดี๋ยวจะจัดการเรื่องรถเอง แล้วอีกครึ่งชั่วโมงจะโทรมาบอกเรื่องรถและ confirm เรื่องการย้ายหอ พวกเราก็เลยรอสายจากพี่นุชด้วยการโทรไปยกเลิกรถที่จองไว้พลางๆ ประมาณ 40 นาที (14.40 น.) พี่นุชก็โทรกลับมาบอกว่าได้รถแล้ว เป็นรถสองแถว 4 คัน แล้วแกก็จะเอารถกระบะของที่คอนโดไปขนของเพิ่มอีกส่วนหนึ่ง โดยรถจะไปรับเด็กๆ ที่โรงแรมประมาณ 8.40 น. แล้วก็บอกให้ช่วยบอกเด็กๆ ให้ด้วย พวกเราก็เลยโอเค สรุปเรื่องตามนี้…..จากนั้นเรา ยี่สิบ และโต้งก็เข้าไปดูหอพักน้องๆ กัน (ประมาณบ่ายสามโมงกว่าๆ)

                        หอพักยังไม่เสร็จดี แต่พี่นุชก็เร่งทำห้องที่น้องๆ จะพักให้ก่อน (ดูภาพประกอบ) แต่ห้องพักก็กว้างขวางดี น่าอยู่มาก แต่พอน้องเอาของเข้ามาคงจะแคบไปถนัดตา 55 (ให้อยู่ห้องละประมาณ 3 คน) ได้รายชื่อเด็กๆ กับห้องพักมาด้วย…. ออกจากหอพักก็เกือบสี่โมงเย็น แวะไปส่งโต้งที่คณะการบัญชีฯ แล้วก็รอเอา copy รายชื่อเด็ก จากนั้นก็ไปส่งยี่ที่ตึกบรมฯ แล้วเราก็เลยเข้าเมืองไปจ่ายค่าโทรศัพท์ให้ Dr. Joseph D. Reilly ที่ศูนย์ DTAC แถวๆ สามแยกกาฬสินธุ์

ห้องพักของน้องๆ

 

 

 

 

 

ช่วงเย็น

                        นัดกับยี่สิบไว้ว่าจะเข้าไปที่โรงแรม ประมาณ 6 โมงเย็น (กะว่าจะไปรอบอกเด็กๆ เรื่องเปลี่ยนวันย้ายหอพัก) ดังนั้นหลังจากตื่นนอนเราก็เก็บของและไปที่โรงแรม รอยี่สิบถึงประมาณ 6.40 น. ก็ออกไปหาอะไรกินกันที่เสริมไทย (KFC นั่นเอง) นั่งๆ กินอยู่ก็จะเจอน้องคนนั้นคนนี้เดินผ่านไปมาพร้อมด้วยข้าวของและกล่องสำหรับขนของเตรียมย้าย เจอฮ่องเต้เลยเรียกเข้าไปคุยและบอกให้บอกเพื่อนด้วยเรื่องย้ายหอ (ระหว่างที่เดินออกมาจากห้องพักของโรงแรมเจอน้องคนไหนก็จะบอกว่าเราจะย้ายกันพรุ่งนี้เด็กๆ ก็บอกว่ารู้แล้ว และบางส่วนก็เก็บของแล้ว มารู้ตอนหลังว่าแพรโทรไปบอกโอมให้โทรบอกน้องว่าจะย้ายวันเสาร์แล้ว) นั่งกินกันอยู่เลยโทรไปถามแพรกับแจ็คว่าจะเข้ามาร้องเก่ะกันรึเปล่า แต่เห็นว่าในม. ฝนตกหนักเลยออกมาไม่ได้ เราก็เลยบอกว่างั้นเดี๋ยวเข้าไปรับ

                        ประมาณเกือบสองทุ่มเรากับยี่สิบเลยเข้าไปรับแพรกับแจ็ค และได้แวะเอาอุปกรณ์สำหรับทำ Tag เบอร์ห้องพักที่หอพักห้อยกระเป๋าจะได้รู้ว่าใครอยู่ห้องไหน จากนั้นก็เข้าไปที่โรงแรมแล้วก็ช่วยกันทำ Tag โดยทำแจกคนและ 3 อัน (เพราะเด็กแต่ละคนมีสัมภาระเยอะมาก) โดยมีน้องๆ มาช่วยทำด้วยคือ ฮ่องเต้ เจ้าชาย (JJ) และ Mathew (ติงลี่/เจ้าหญิง หุหุ) และน้องแบ็งค์ อ้อ! มีเล็กอีกคน ระหว่างทำก็เปิดรูปที่ไปเที่ยวกันมาให้น้องๆ ดูพอเห็นรูปตัวเองก็หัวเราะชอบใจกันใหญ่ (ระหว่างนั้นก็วานให้แจ็คไปรับพวกน้องโอมและเพื่อนๆ น้องนิสิตจีนที่คอยช่วยงาน เข้ามาร้องเก่ะกัน ตามที่ได้สัญญาไว้ว่าจะเลี้ยงน้อง) พอเสร็จ (สี่ทุ่มกว่า) ก็ให้ฮ่องเต้เอา Tag ไปแจกเพื่อนๆ และบอกให้เอาห้อยไว้กับกระเป๋าของตัวเอง จากนั้นพวกเราก็เดินไปร้องเก่ะที่โรงแรมตักสิลากัน

 

ช่วงดึก

                        เกิดปัญหาขึ้นตอนดึกของวันระหว่างที่ร้องเกะอยู่ เนื่องจากห้องของหอพักนั้นมีน้องบางคนที่ส่งรายชื่อไปว่าอยากอยู่ 3 คน แต่เนื่องจากมีบางคนเศษน้องเลยถูกเอาไปร่วมกับเพื่อนอีกคน ในห้อง 2 คน น้องก็เลยมาคุยบอกว่าอยากอยู่กับเพื่อนที่ส่งรายชื่อไป คือมันเป็นปัญหาระหว่าง 3 ห้อง มี ห้อง 3 คน 1 ห้อง และห้อง 2 คน 2 ห้อง ซึ่งจริงๆ แล้วน้องจากห้อง 2 คน จำนวน 1 คน เค้าจะต้องได้อยู่กับเพื่อนเค้า (ที่พักด้วยกันตอนอยู่ที่โรงแรม) แล้วมันก็จะเศษ 1คน ซึ่งน้อง 1 คนที่เศษนี้เดิมทีอยู่กับเพื่อนที่เป็นห้อง 3 คน แต่เกิดมีปัญหากันก็เลยเป็นอย่างที่เห็น…….ก็เลยโทรไปคุยกับที่นุช (ทีแรกโทรหาพี่เก๋แต่ไม่ติด) แต่คุยกันไปคนละเรื่อง (สงสัยจะต่างฝ่ายต่างง่วง) ก็เลยบอกให้น้องไปคุยกับเพื่อน 4 คนว่าถ้าจะให้น้องจากห้อง 2 คน ย้ายไปอยู่ห้อง 3 คน และให้ 4 คนที่เหลือ แบ่งกันอยู่เป็น 2 ห้องๆ ละ 2 คน ทุกคนก็ดูเข้าใจดีแล้วก็แยกย้ายกันกลับไป

                        ส่วนเด็กผู้ชายก็มีปัญหาเพราะน้องเค้าได้อยู่ห้องสองคน แต่น้องบอกว่าถ้าไม่ต้องจ่ายเพิ่มก็ไม่มีปัญหาอะไร……… พวกเราก็เลยบอกว่างั้นเอาไว้คุยกันอีกทีพรุ่งนี้ละกัน เพราะตอนนี้มันก็ดึกแล้ว อีกอย่างเราก็ไม่สามารถจะตัดสินใจอะไรให้ได้เนื่องจากว่าเราก็ไม่ใช่คนจัดห้อง คงต้องรอปรึกษากับคนจัดก่อน

                        ออกจากห้องเก่ะก็เที่ยงคืนกว่า ก็ไปส่งพวกน้องๆ (อัดใส่รถไปประมาณ 7 – 8 คน) แล้วก็กลับถึงโรงแรมประมาณตีหนึ่งกว่าๆ

 

7 – 11

                        กลับถึงโรงแรมก็เจอเล็ก แบงค์ และลีเดีย กำลังจะเดินไป 7 กัน เราเลยบอกว่างั้นเดี๋ยวพาไป หิวอยู่พอดีเหมือนกัน….. จากนั้นก็ไปเดินตากแอร์ชิลๆ ที่ 7 ซื้อของกินกันเสร็จก็กลับโรงแรม แล้วเล็กก็แยกกลับบ้านไปโดยมีแบงค์ตามไปส่ง ลีเดียที่ขึ้นตึกไปก่อนก็เลยถามว่าแบงค์ไปไหน เราเลยบอกไปว่าไปส่งพี่เล็ก ลีเดียก็ทำหน้าตกใจมาแว่บหนึ่งแล้วก็บอกว่า งั้นลีเดียไปส่งพี่เจี๊ยบ แล้วก็วิ่งตามเรามา (น่ารักจริงๆ) พอมาถึงหน้าห้องก็ค้อมตัวลงแล้วบอกว่าขอบคุณมากๆ นะคะ………………..วันนี้จบลงเกือบตีสอง ง่วงและเหนื่อยมากๆ แถมพรุ่งนี้ยังต้องตื่นแต่เช้าอีก...........................หลับเป็นตาย

                       

น้องๆ มาช่วยทำ Tag

                                              ฮ่องเต้                                            Mathew/ติงลี่

                                   เจ้าชาย                                                              เล็ก

รุ่นพี่มาแล้ว (จะไปร้องเก่ะกัน)