งานบุคคลกับการเปลี่ยนแปลง

งานการบริหารบุคคลในโรงเรียนเพื่อรองรับการเปลี่ยนแปลง เป็นสิ่งสำคัญ เพราะบุคลากรคือตัวขับเคลื่อนให้งานทุกงานเดินหน้าไปได้ด้วยดี ท่านผู้อำนวยการทั้งหลายเข้าใจใน ตำแหน่ง "ผู้อำนวยการ" ได้มากน้อยแค่ไหนอย่างไร???
จากwebsite http://oac.rta.mi.th/bvbook/3..ความหมายของการบริหารจัดการไว้ว่า "บริบทที่สำคัญประการหนึ่งของนักบริหาร คือการจัดการ หรือการบริหารองค์การ ให้สามารถอยู่ได้อย่างมีเสถียรภาพ ภายใต้สภาพแวดล้อมที่เปลี่ยนแปลง โดยรวบรวมเอากลุ่มกิจกรรมต่าง ๆ ขององค์การ นำไปสู่การปฏิบัติเพื่อความสำเร็จในเป้าหมาย โดยคำนึงถึงความมีประสิทธิภาพ ประสิทธิผล และความประหยัด" จากความหมายข้างต้นจะเห็นได้ว่า มีคำสำคัญอยู่ 3 คำ ได้แก่ (1)การจัดการองค์การ (2)เสถียรภาพ (3)ความสำเร็จในเป้าหมาย
ในที่นี้ขอกล่าวถึง คำว่า "การจัดการองค์การ" ซึ่งแยกได้เป็น "การจัดการ" คือ กระบวนการ  (Process)  ของการวางแผน (Planning)  การจัดองค์การ (Organization) การสั่งการ (Leading) และการควบคุม (Controlling) ความพยายามของสมาชิกในองค์การและการใช้ทรัพย์กรต่าง ๆ เพื่อบรรลุวัตถุประสงค์ที่องค์การกำหนดไว้  คำว่า "องค์การ"  Chester I. Barnard   กล่าวว่า องค์การคือ ระบบที่บุคคลสองคนหรือมากกว่าร่วมแรงร่วมใจกันทำงานอย่างมีจิตสำนึก
ในปัจจุบันการบริหารในโรงเรียนหลายโรงเรียนผู้บริหารดรงเรียนในตำแหน่งผู้อำนวยการโรงเรียน ปฏิบัติตามชื่อที่ปรากฎในตำแหน่ง คือเป็นผู้อำนวยการจริง ๆ อำนวยการ งานต่าง ๆ ในโรงเรียนซึ่งสร้างความประทับใจให้แก่ครูและบุคคลากรในโรงเรียน ทำให้โรงเรียนน่าอยู่สำหรับครู และส่งผลต่อการเรียนการสอน ทำให้ครูตั้งใจสอน พัฒนางานสอนและเสียสละ แต่หากมีผู้บริหารท่านใดที่ยึดติดกับคำว่า "ผู้บริหาร" ท่านก็จะมีบุคลากรการบริหารอีกแบบหนึ่งคือ วางแผน จัดการ สั่งการ และควบคุม ในจำนวน 4 คำนี้ ผู้บริหารประเภทหลังจะหนักไปทางสั่งการ ควบคุม แต่ผู้อำนวยการจะหนักไปในทาง วางแผน จัดการ ในยุคของการเปลี่ยนแปลง เราจำเป็นต้องมีผู้อำนวยการที่เก่งทางด้านวางแผน จัดการ จำนวนมาก เพื่อนำพาโรงเรียนให้ไปสู่เป้าหมาย โดยเฉพาะการวางแผน จัดการบุคคล จัดคนให้ตรงกับงานและความถนัด เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพของงานวิชาการ งานบริหารทั่วไป วางแผนงานงบประมาณ เพื่อเพิ่มประสิทธิผลและประหยัดอันไปสู่ฝันของประเทศไทย
ผู้บริหารจัดการดี อารมณืดี ส่งผลต่อครูและบุคลากรมีกำลังใจในการทำงาน สอนเด็กได้เต็มความสามารถ เด็กได้รับประสบการณ์มากขึ้น ได้คิด และมีสุขภาพกายและจิตดี นักเรียนก็ เก่ง ดี มีความสุข
ในทางตรงข้าม ผู้บริหารหน้าบูด ครูต้องคอยรับอารมณ์ ครูก็ไม่มีจิตจะสอน นักเรียนได้รับประสบการณ์ไม่เต็มที่ ครูหงุดหงิด นักเรียนหงุดหงิด สุขภาพจิตไม่ดี จะเก่งได้อย่างไร จะดีได้อย่างไร ความสุขก็ไม่ต้องพูดถึง
ขอฝากบทความนี้เพื่อนจิตสำนึกในการบริหาร
แม้เพียงจุดเล็ก ๆ ที่ได้ทำ เมื่อทำหลาย ๆ จุดก็เป็นผืนผ้าไหมที่สวยงามได้