สวัสดีครับทุกท่าน

    สบายดีกันนะครับ...โลกทุกวันนี้ ระหว่างใจ กับวัตถุ เราให้ความสำัคัญกับสิ่งใดมากกว่ากัน?

เป็นคำถามที่โผล่คิดมาบนโต๊ะอาหารกับเพื่อนอิตาลีและเพื่อนกัมพูชา พวกเราสามคนนัดไปทานอาหารไทยด้วยกัน เพราะเพื่อนอิตาลีเธอกำลังจะกลับไปอิตาลีวันอาทิตย์  เราได้ถกเรื่องหัวข้อระหว่าง สังคมนิยม กับวัตถุนิยม ด้วยกันท่ามกลางความหลากหลายทางความคิด จากต่างมุมมอง ได้ประโยชน์สาระดีจริงๆ

ข้อดีของการทำวิจัยร่วมกัน ในแนวทางของการวิจัยได้พูดคุยเรื่องสังคม มันทำให้เราเห็นใจของกันและกันมากขึ้น ทิ้งวัตถุมันไว้ตรงนั้นซะบ้าง อย่าไปยึดกันมันมาก  เราคุยกันเรื่องขอบเขตแดน เรื่องปัญหาของการศึกษาตั้งแต่ระดับล่างถึงมหาวิทยาลัย ปัญหาการเมือง ปัญหาความยากจน และอื่นๆ

กลับมาถึงห้องสบายใจ นึกถึงบ้านเรา และพลาดไม่ได้คือนึกถึงพระอรหันต์ของเรานั่นเอง... ตัวเราก็มีส่วนผสมจากทั้งสองท่านนั่นล่ะครัีบ แต่สิ่งที่จะสอนเราได้ก็คือคำสอนครับ...ผมเลยมานั่งปรับคำสอนพ่อ ลงบนภาพเผื่อว่าน่าสนใจกว่าข้อความเปล่าๆ ดังบันทึกนี้ คำสอนพ่อ จากใจพ่อ อมตะ นิรันดร์

พอได้อ่านแล้วนึกยิ้มๆ ตอนที่จดหมายส่งมาแล้วตีกลับบ้านแล้วส่งมาใหม่อีกรอบจึงจะได้อ่านครับ นับเป็นจดหมายที่ค่าส่งแพงที่สุด แต่คุณค่าของเนื้อหานั้นประเมินไม่ได้

    กราบขอบพระคุณพระอรหันต์ของผมและของทุกๆ ท่านเช่นกันนะครัีบ

ขอแสดงความนับถือครัีบ

ลูก....