เมื่อเด็กๆข้าพเจ้าจำได้ว่าชอบอ่านนิยายอยู่เล่มหนึ่ง ชื่อเรื่อง ฟากสวนสีชมพู ของ บุษยมาส ไม่รู้ว่ามีใครเคยอ่านบ้างเป็นเรื่องเกี่ยวกับ พระเอก และนางเอกมีสวนอยู่ติดกัน เค้าก็จะเล่าถึงบรรยากาศบ้านสวน ซึ่งเวลาอ่านไปข้าพเจ้าก็อดจินตนาการไม่ได้ว่า เข้าไปอยู่ในสวนแสนสวยแห่งนั้น ( คิดว่าตัวเองเป็นนางเอก )ตอนแรกพระเอกกับนางเอกไม่ค่อยลงรอยกันเนื่องมาจากตั้งแต่สมัยรุ่นพ่อ และแม่ ต่อมาก็มารักกัน ถึงจะน้ำเน่าไปนิด แต่การที่ผู้เขียนบรรยายถึงบรรยากาศในบ้านสวนแล้วรู้สึกสดชื่นยังไงบอกไม่ถูก

     คุณแม่ ท่านเป็นคนที่ชอบอ่านหนังสือมาก ที่บ้านจะรับหนังสือหลายชนิด เช่น ขวัญเรือน กุลสตรี  หญิงไทย เป็นหนังสือที่รับประจำ และมีอีกหลายอย่างก็จะซื้อเฉพาะที่เราสนใจ ข้าพเจ้าก็เลยได้อ่านหนังสือตั้งแต่เด็กๆ และทำห้องสมุดเป็นของตัวเอง จะจัดหนังสืออย่างเป็นระเบียบ และเป็นหมวดหมู่ ซึ่งข้าพเจ้าก็ยังทำมาจนถึงปัจจุบันนี้  นิสัยนี้ก็เลยส่งผลไปถึงลูกๆสองคนด้วย ต้องอ่านนิทานให้ฟังก่อนนอนทุกวัน บางครั้งข้าพเจ้าก็แทรกศัพท์ภาษาอังกฤษเข้าไปด้วย ดูลูกๆสนุกและชอบฟังมาก แต่ต้องเป็นแม่เล่านิทาน เพราะลูกบอกว่าแม่เล่านิทานสนุกมาก  ทำเสียงพากย์ได้หลายเสียง ( ฝึกเป็นนักพากย์ไปในตัว)

      การปลูกฝังการรักการอ่านเป็นสิ่งที่ดี เพราะเราอ่านมาก เราก็จะรู้มาก เป็นคลังสมองของเรา จะสามารถจับใจความในเรื่องที่อ่านได้เร็ว  การอ่านทำให้เราได้ใช้จินตนาการเป็นของตัวเอง ฝึกการใช้สมอง หนังสือทุกชนิด ก็มีประโยชน์ต่างกันออกไปแล้วแต่ว่าใครชอบแบบใหน มาอ่านหนังสือกันนะคะ แล้วจะรู้ว่าในโลกของหนังสือ มีอะไรให้เราติดตามอีกเยอะเลยค่ะ

      ท้ายสุดก็ต้องขอขอบคุณ แม่ ผู้ที่ได้ปลูกฝังนิสัยรักการอ่านให้แก่ลูกๆนะคะ