ผู้มีความเมตตาย่อมเป็นผู้ที่เปิดประตูแห่งความสุข ความสงบได้โดยง่าย
ความเมตตานั้นจึงเป็นพรอันประเสริฐที่มีอยู่ในตัวของมนุษย์
มนุษย์ทั้งหลายในโลกนี้มิจำเป็นต้องวิ่งแสวงหาพรอันใด ความเมตตากรุณาไซร้มีอยู่ในทุกตัวคน

ผู้มีความเมตตานั้นย่อมเป็นผู้มีลาภ มียศ อยู่เป็นสุข เป็นที่รักของมนุษย์ทั้งหลาย
ผู้มีความเมตตาย่อมเป็นผู้ที่มีกัลยาณมิตรอยู่ข้างกาย กัลยาณมิตรจะป้องกันและช่วยเหลือเมื่อคราวมีอันตรายหรือเภทภัย

ผู้ที่มีความเมตตาเปรียบดั่งสายน้ำที่ไหลเย็นอันตั้งอยู่ในสถานที่ที่บุคคลต่าง ๆ สามารถกิน ดื่ม ใช้ หาประโยชน์ได้โดยง่าย มีประโยชน์ทั้งกับตนเองและบุคคลอีกมากหลาย

ผู้ที่มีความเมตตาอยู่ที่ใดย่อมแผ่ซ่านซึ่งความเย็น ประดุจดั่งลมในเหมันตฤดูที่แผ่ซ่านไปที่ใดย่อมบรรเทาความร้อนได้ในที่นั้น

ผู้ที่มีความเมตตาเป็นเหมือนหยาดน้ำแรกที่หลั่งจากฟ้าหลังจากที่ผืนดินและธาราแห้งขอด แร้งแค้นในยามหน้าร้อน 
น้ำฝนแรกที่หล่นลงมา ย่อมทำให้บุคคลทั้งหลายยิ้มร่าและระรื่น
มิใช่เพียงบุคคลเท่านั้น เหล่าสรรพทั้งหลายไม่ว่าจะเป็นนกในนภาหรือปลาที่อยู่ในน้ำต่างก็แซ่ซ้องสรรเสริญ
อีกต้นไม้ในป่านั้นเล่าพลันผลิดอกออกใบเขียวขจีเต็มผืนป่าดงพงไพรให้ตระการตา

ความเมตตานั้นบุคคลย่อมดึงขึ้นมาใช้ได้โดยไม่ยาก
ความเมตตามีพื้นฐานมาจากศีล ศีลอันบริสุทธิ์ ศีลที่เป็นประดุจสายน้ำที่ไหลมาเพื่อกวาดความร้อนคือไฟในใจคือความโกรธให้มลายหายไปเสียได้

เมื่อความเร่าร้อนจากโทสะหรือความโกรธภายในใจหมดไป บุคคลย่อมเกิดความเมตตาและกรุณาต่อกัน
เมตตา ห่วงใย ดูแล บุตร ภรรยา ครอบครัว ร่วมถึงเพื่อนร่วมสังคมแห่งนี้
บุคคลผู้มีศีลดี ธรรมงาม จิตใจจะเต็มเปี่ยมไปด้วยความเมตตาและกรุณา

คิด พูด ทำ เพื่อให้บุคคลที่อยู่รอบข้างได้รับความสุข
ความเมตตาเช่นนี้มีอยู่ภายในจิตในใจของทุก ๆ คน

หากบุคคลในโลกนี้มีความเมตตา กรุณา เอื้อเฟื้อ เผื่อแผ่ เจือจานซึ่งกันและกัน โลกใบเล็ก ๆ นี้จะน่าอยู่ขึ้นอื่นมาก
คุณธรรมใดเล่าจะนำความสุขมาสู่สังคมมนุษย์เท่าความเมตตากรุณาต่อกันและกันนั้นไม่ดี

ท่านทั้งหลายโปรดมอบพรอันประเสริฐที่มีอยู่มีอยู่ในกายนั่นคือความเมตตาและกรุณาต่อกันเถิด
โดยให้ศีลเป็นพื้นฐานของจิตใจ ประกอบพร้อมด้วยสติที่เป็นดั่งขอที่ใช้คอยเกี่ยวรัดตรึงช้างอันทรงพลังด้วยความโกรธไว้ให้อยู่มือเถิด บุคคลที่ประเสริฐที่สุด คือบุคคลที่สามารถชนะตนเอง เอาชนะความโกรธของตนเอง ควบคุมตนและใจของตนเองไว้ได้

เมื่อศีลและสติกวาดออกซึ่งความโกรธ คือไฟอันรุ่มร้อนที่อยู่ในใจออกเสียได้ ความเมตตานั้นจะผุดออกทางสายตาโดยส่งผ่านจากดวงใจ
ดวงใจที่มีความเมตตานั้นไซร้จะช่วยให้โลกนี้น่าอยู่และสวยงาม...