การอภิปรายเรื่องความรู้ในระดับชาวบ้านน่าสนใจมาก
เช้าๆแม่ใหญ่พ่อใหญ่จะออกมานั่งคุยกันใต้ร่มไผ่
ตัวผู้นำจะเป็นคนเขย่าบรรยากาศ
ด้วยการร้องเพลง เล่านิทานขำขัน แทรกฮาผสมเกล็ดความรู้
เมื่ออุ่นอุณหภูมิได้ที่แล้ว สาระจากการคนโน้นคนนี่จะออกมาเล่าประสบการณ์
บรรยากาศตรงนี้จะแตกต่างมากกับการจัดให้นำเสนอที่ดูเป็นทางการ
บางคนเจอไมค์โคโฟนจะเกิดอาการเกร็งขึ้นมาอัตโนมัติ
ผลลัพธ์แตกต่างกันมาก
ถ้าดำเนินการคุ้นที่ชินกับสไตล์เขาเอง
ทุกอย่างจะลงเอยไปในทิศทางเดียวกัน
ประเด็น : เราจะไว้วางใจความรู้ตนเองได้แค่ไหน?
วิธีการเรียนรู้
วิธีเตรียมพร้อมการเรียนรู้
วิธีหาจุดรู้เขารู้เรา
วิธีดูตาม้าตาเรือเพื่อการฉุกคิด
คิดอะไรได้ก็ร้อยเรียงเข้ามา
แล้วค่อยๆหยิบตัวน้ำหนักดีมีเหตุผลมาเข้าแถว 1-2-3
ให้สมาชิกเลือกหัวข้อที่ชอบ
จะมอบหมายเป็นกลุ่ม หรือรายคนก็ได้
แล้วแบ่งกันวิพากษ์ตามหัวข้อที่ถนัด
สไตล์ลูกทุ่งที่แอบสังเกตเห็นเมื่อคืนนี้
แม่ใหญ่มานำเสนอได้อย่างชื่นมื่นมาก
กลุ่มแม่ใหญ่ช่วยกันเขียนแผนที่ความคิด
วาดรูปประกอบน่ารักมาก
สมาชิกในกลุ่มออกมาถือแผ่นกระดาษคนละข้าง
แม่ใหญ่เปิดประเด็นด้วย..คำที่ว่า
ยิ้มก่อนอ่าน ตาหวานก่อนเปิด
5555+555+5555++++!!!
ยิ้มก่อนอ่าน ตาหวานก่อนเปิด
อภิปรายหมู่ กับ อภิปรายไม่ไว้วางใจ คนละอย่างกันใช่ไหมครับ ผมกำลังตั้งใจฟังอภิปรายไม่ไว้วางใจรัฐบาลอยู่ อิอิ
หลักสูตรที่อยากเรียนคือหลักสูตรพูดกับชาวบ้านให้รู้เรื่อง
จะหาเวลาไปเรียนรู้ที่สวนป่าครับ อิอิ
เรียน มิตรรักแฟนบล็อก