เมื่อเราเองยังมีอัตตาหนาเตอะเกอะกรังมีอวิชชาเหมือนท้าวสหัสเนตร

ใกล้รุ่งเข้ามาทุกขณะแล้วมีเสียงไก่ขันไกล ๆ แซมด้วยเสียงกบเขียดเริ่มร้องบ้างเพราะมีฝนตกบางช่วงของค่ำคืนนี้ 

 สังเกตได้จากเสียงน้ำจากสายฝนที่ตกลงมาตามรางรองรับน้ำลงสู่ท่อระบาย 

 เสียงผู้คนในเมืองเริ่มเคลื่อนไหวออกไปหากินไม่ต่างอะไรจากนกที่ทะยานออกจากรังบินไปในถิ่นไกล ๆ เพื่ออาอาหารกินรักษาชีวิตให้รอดไปวัน ๆ ชีวิตของเราก็เป็นเช่นนั้น

ไม่วิเศษวิโสอะไรแล้วเราจะแบกอัตตาไปทำอะไร  เราจะไปตัดสินใคร ๆ ว่าเขาถูกเขาผิดในเมื่อเราเองยังมีอัตตาหนาเตอะเกอะกรังมีอวิชชาเหมือนท้าวสหัสเนตร ( พันตา ) รอบตัวเต็มไปด้วยความติดยึดอย่าแรง 

 หยุดปล่อยวางบ้างนะเพื่อนมนุษย์เอ๋ยแล้วเราจะเบาสบาย ๆ ฮิ ฮิ ฮิ.