ตอนเด็ก ผู้เขียนชอบเหลือเกินกับการดูหนังผี ทั้งที่กลัวๆอะไรบางอย่างในที่มืด แต่ทุกครั้งที่กลัวยิ่งเดินเข้าไป เช่นไปปฏิบัติธรรมที่สำนักภูเขาหลง ของอาจารย์ผัน จังหวัดสงขลา เพื่อนๆ เขามักจะอยู่ใกล้ๆกัน แต่ผู้เขียนกลับคิดว่า ต้องอยู่ไกลๆ จะได้ไม่รบกวนใคร ยิ่งกลัวยิ่งต้องระมัดระวังใจ แต่ไม่พบเจอสิ่งแปลกปลอมอะไร

   โตแล้ว กำลังเดินผ่านวัยหนุ่ม เรื่องผีสางก็เป็นอีกเรื่องหนึ่งที่อยากจะทำให้มันกระจ่าง ทั้งที่คิดอยู่ว่า เราก็เป็นผีเหมือนกัน นั้นหมายความว่า คนที่ตายไปแล้ว ร่างกายสลายเพราะไฟหรือเป็นฝุ่นดิน แต่จิตวิญญาณยังมีอยู่ อาจล่องลอยหรืออยู่อีกมิติหนึ่งก็ตาม กรณีเช่นนี้ ก็แสดงว่า ตัวเราเองก็มีจิตวิญญาณ และเราก็เป็นผีด้วย ดังนั้น ผีคือเรา เราคือผี เขาว่า กันว่า คนที่ทำสิ่งไม่ดีไว้ เมื่อตายแล้วจะตกนรก หมายถึง จิตวิญญาณไปสู่ที่ที่ไม่มีความสุข ปัญหาคือ ถ้าไม่ตายล่ะ จะตกนรกได้หรือไม่

   เงินบาป..กษาปณ์ผีสิง .... คงไม่เกี่ยวกับเรื่องจิตวิญญาณหลอน ผู้เขียนเพียงบันทึกว่า เงินบาป..คือเงินที่ได้มาโดยมิชอบ เช่น หลอกลวงจนได้รางวัลมา การตกทอง การขโมย เป็นต้น เงินนี้เป็นเงินบาป และจะกลายเป็นกษาปณ์ผีสิงในภายหลัง หมายความว่า มันจะคอยหลอนหลอกไม่เป็นอันได้กินได้นอน โดยที่ คนทั้งหลายรู้ว่าเราได้เงินมาอย่างไร ตัวเรารู้ว่าเราได้มาอย่างไร อันนี้ละมั้งคือตกนรกทั้งยังเป็นและผีเงินก็คอยหลอกหลอน ครั้นเห็นเงินอื่นที่มากกว่า ก็ยิ่งให้กระหายเพื่อให้ได้มา ลูกหลานที่ได้รับมรดก ก็พลอยรับส่วนของต้นตระกูลไปด้วย

  "สุทฺธิ อสุทฺธิ ปจฺจตฺตํ ความบริสุทธิ์และไม่บริสุทธิ์เป็นของเฉพาะตน"