การสื่อสารระหว่างพยาบาล กับคนไข้ บางครั้งก็มีเรื่องราวขำขำเช่นกัน

ประมาณเดือนเมษาของทุกปีจะมีพยาบาลจบใหม่เข้ามาปฏิบัติงาน ณ หอผู้ป่วยต่างๆ จึงมักจะมีเรื่องเล่าเกี่ยวกับน้องใหม่อยู่เสมอ

           วันหนึ่งมีคนไข้ผู้ชายรับใหม่เป็นโรคหลอดเลือดหัวใจตีบ  ก่อนจะไปซักประวัติ รุ่นพี่ก็แนะนำคร่าวๆว่านอกจากประวัติทั่วๆไปแล้ว คนไข้โรคหัวใจเราจะต้องถามเกี่ยวกับอาการเจ็บหน้าอก     ใจสั่นและหน้ามืดคล้ายจะเป็นลม ซึ่งเป็นอาการเฉพาะของคนไข้โรคหัวใจด้วย

              น้องพยาบาลใหม่หายไปสักครู่ก็เดินหน้าแดงกลับมา  รุ่นพี่สอบถามได้ความดังนี้                     หลังจากซักประวัติไปได้บางส่วน  น้องพยาบาลใหม่ก็ยิงคำถามเฉพาะโรคทันที

       พยาบาล : ไม่ทราบว่า เคยมีอาการใจสั่นมั๊ยคะ

       คนไข้      :  ก็มีบ้าง

       พยาบาล :    เอ่อ ..เป็นบ่อยมั๊ยคะ

        คนไข้      :    ก็ไม่บ่อยหรอก ส่วนใหญ่จะเป็นเวลาเห็นพยาบาลสวยๆน่ะ

              พยาบาลรู้ว่าถูกแซว แต่ก็ไม่สนใจ ทำหน้าที่ซักประวัติต่อ

 

       พยาบาล   :    แล้วมีอาการเจ็บหน้าอกมั๊ยคะ

     คนไข้      :      โอ๊ย ไม่เจ็บหรอกหน้าอก  เจ็บใจมากกว่า  ที่พบกันช้าไป

       พยาบาล   :      ขอโทษนะคะ มีประวัติหน้ามืดบ้างมั๊ยคะ

      คนไข้      :       แหม  หนูถามน่าเกลียดจัง   ลุงมีคุณธรรม จริยธรรมพอ และกลัวติดคุกข้อหาพรากผู้เยาว์ ด้วย  ลุงไม่หน้ามืดแบบนั้นหรอก