ผมว่าเรื่องของการใช้ภาษานี่ก็สำคัญนะครับ สะท้อนถึงบุคลิกภาพของคน ๆ นั้นได้เป็นอย่างดี

            เมื่อคืนนอนดึกครับ คุยเอ็มกับเพื่อน ๆ เพลินไปหน่อย ตอนแรก ๆ ที่เล่นเอ็มใหม่ ๆ ไม่ค่อยคุ้นชินกับภาษาที่เขาใช้ในเอ็มกันสักเท่าไหร่ครับ เพราะรู้สึกว่าคำพวกนี้เขาจะใช้กันเฉพาะกับเด็ก ๆ หรือวัยรุ่นเท่านั้นทั้ง อิอิ อะอะ อึอึ อืมม อือ เอ และอื่น ๆ อีกมากมายครับผม... 

           แต่มาเดี่ยวนี้ไม่อายแล้วครับ เพราะเวลาคุยเอ็มกัน เพื่อนผมบางคนที่แก่กว่าผมซะอีกยังใช้คำพวกนี้กันเลย ยิ่งเดี่ยวนี้มีตัวการ์ตูนแปลก ๆ ที่ใช้แสดง emotion กันเพียบเลย คุยกับใครปั๊บรีบ add เก็บทันที เก็บไว้จะได้เอาไปคุยเอ็มกับหลานที่บ้านครับ...

           เมื่อตอนกลางวันก็เหมือนกันครับ ได้ยินน้องที่ทำงานคุยโทรศัพท์กับแฟน สงสัยจะงอนกันนิดหน่อย ภาษาที่ใช้จึงฟังแล้วน่ารักน่าจั๊กจี้ดีครับ (รักนะ จุ๊บ ๆ) ผมว่าเรื่องของการใช้ภาษานี่ก็สำคัญนะครับ สะท้อนถึงบุคลิกภาพของคน ๆ นั้นได้เป็นอย่างดี สะท้อนให้เห็นถึงสิ่งที่เขาคิดและสิ่งที่เขาเป็น...

          แม่ผมจึงมักจะสอนผมเสมอว่า คิดให้ดี ๆ ก่อนที่จะพูด เพราะเมื่อเราพูดอะไรออกไปแล้วมันก็ไม่สามารถแก้ไขอะไรได้อีก ตั้งสติให้ดี ๆ ก่อนที่จะพูดอะไรออกไป ผมจึงพยายามจะมีสติกับตัวเองอยู่ตลอดเวลาไม่เฉพาะแต่เวลาพูดเท่านั้น...

                              

         จริง ๆ แล้วตั้งใจจะเขียนบันทึกนี้แค่ขำ ๆ แต่เขียนแล้วก็ขอมีสาระเล็ก ๆ แฝงอยู่บ้าง เพื่อคนอ่านจะได้มีอะไรกับไปคิดหรือเอาไปใช้กับตัวเองได้บ้าง ไม่ได้หวงก็แค่ขำ อิ อิ...