ในฐานะสมาชิกสภาคณาจารย์ ผมได้เรียนรู้การสัมมนาความคิดเห็นแบบประชุมวิสามัญ จากสมาชิก 1 ใน 3 ของสมาชิกทั้งหมด

ผมประทับใจข้อความของ ศ.นพ.ประเวศ วะสี  ที่กล่าวถึง "การกำหนดให้ผู้บริหารดำรงตำแหน่งได้ไม่เกิน ๒ วาระ เป็นมุมมองเชิงอำนาจ แต่ผู้บริหารในมหาวิทยาลัยเป็นการบริหารเชิงวิชาการ ต้องการความเป็นผู้นำทางวิชาการด้วย หรือเน้นภาวะผู้นำทางวิชาการเป็นหลัก ในกรณีเช่นนี้หลักที่ควรยึดถือคือ ผู้บริหารควรดำรงตำแหน่งอยู่นานๆ เพื่อความต่อเนื่อง ในการวางรากฐานทางวิชาการ ซึ่งต้องใช้เวลานาน"

และผมประทับใจข้อความของ ศ.นพ. วิจารณ์ พานิช ที่กล่าวถึง "แต่ไม่ว่าจะดำรงตำแหน่งสั้นหรือยาว ต้องมีการตรวจสอบว่าทำหน้าที่ได้ดี สร้างความเจริญรุ่งเรืองให้แก่หน่วยงาน มีวิสัยทัศน์กว้างไกล ถ้าไม่เป็นไปตามความคาดหมายก็ปลดได้เสมอ"

มุมมองที่ผมอยากนำเสนอต่อยอด หลังจากฟังจากที่ประชุมพร้อมอ่านข้อความของอาจารย์ทั้งสองท่านข้างต้น มีดังนี้

  • ผมเชื่อว่า ผู้บริหารที่ดีมีความสามารถ ย่อมรู้จักวางแผนว่าจะดำรงตำแหน่งสั้นหรือยาว เพราะท่านสามารถที่จะตรวจสอบจุดแข็งและจุดอ่อนของหน่วยงานภายใต้การบริหารของท่านและทีมบริหารของท่าน
  • ผู้บริหารย่อมมีวิสัยทัศน์ในการพัฒนาตนเองและพร้อมที่จะให้โอกาส "คนรุ่นใหม่" ที่เห็นว่ามีคุณสมบัติเหมาะสม มาเป็น "ผู้บริหารใหม่" และคิดว่าการเตรียมความพร้อมสำหรับคนรุ่นใหม่ โดยมีผู้บริหารเดิมเป็นที่ปรึกษาอยู่ ย่อมนำพาหน่วยงานให้พัฒนาได้อย่างอบอุ่น
  • อย่างไรก็ตามมหาวิทยาลัยน่าจะมีระบบสรรหา ระบบตรวจสอบ และระบบการเป็นที่ปรึกษาให้ "ผู้บริหาร" ในหน่วยงานใหม่ๆของมหาวิทยาลัยอย่างต่อเนื่องครับ