มูลนิธิภูมิพลังชุมชนไทยใต้ตอนล่าง

เมล็ดพันธ์(ใหม่)แม้แก่

วันนี้พี่น้องเครือข่ายเทศบาลเมืองสตูลได้มีวาระการประชุมเพื่อคัดเลือกคณะทำงานชุดใหม่ ด้วยประธานได้ลาออกจากตำแหน่ง จึงต้องมีการประชุมกรรมการทั้งหมดของเทศบาลเมืองสตูล เพื่อเลือกคนทำงานที่มีความอยาก และวันนี้ข้าพเจ้าก็รับปากกับแกนนำของเครือข่ายไว้ว่า อย่างไรก็ต้องเข้าร่วมประชุมเพราะอยากเห็นการมีส่วนร่วมของพี่น้องเครือข่ายทั้ง ๑๗ ชุมชน ที่หากย้อนไป เกือบสองปี ที่ไม่เคยมีภาพการประชุมที่จัดขึ้นโดยชุมชนเอง มีแต่นายสั่งให้ประชุม แต่วันนี้เป็นวันที่คนทั้ง ๑๗ ชุมชน กำหนดขึ้นเพื่อร่วมกันคัดสรรคนเข้ามาดำเนินงานด้านการป้องกันและแก้ไขปัญหายาเสพติดแทนคณะชุมเดิมที่ต้องล่าถอยไปด้วยเหตุและผลที่ต้องยอมรับนั่นคือ ทุกคนย่อมมีวิถีทางของตนเอง

ในครั้งนี้ก็เหมือนกับหลาย ๆ ครั้งที่แกนนำทั้ง ๑๗ ชุมชนได้ประชุมตามกำหนดการที่ไม่ต้องรอให้ใครสั่ง เพราะเขาถือว่าเป็นงานของเขาไปเสียแล้ว ไม่ต้องสั่งก็ทำ(ไม่รู้ใช่หรือไม่) แต่จากการได้ร่วมงานกับเครือข่าย เป็นอย่างนั้นจริง ๆ มีการเปลี่ยนแปลงเยอะมากกับที่นี่ สำหรับสิ่งที่เห็นได้ชัดเจนคือ การรวมตัวที่หลายคนบอกว่าคนเมืองรวมตัวลำบาก เพราะงานเยอะ คนไม่ใช่พื้นเพเดียวกัน ต่างคนต่างมา ไม่ได้เป็นคนดั้งคนเดิม(เยอะแยะสำหรับข้ออ้าง) แต่หากมองแล้ว ไม่ว่าจะมาจากที่ใดสิ่งสำคัญเขาก็คือคนในชุมชน ต้องอาศัยชุมชนอยู่ แม้จะเป็นเพียงไม่นาน เขตเทศบาลเมืองสตูลเป็นพื้นที่ที่ยังไม่ทิ้งความเป็นชนบทมากนัก ไม่เป็นเมืองทุนนิยมจ๋า เรียกได้ว่ายังคงความเป็นบ้าน ๆ อยู่เยอะ ดังนั้นทำให้การรวมตัวของคนไม่ยากเท่าไร(ยังคุยกันรู้เรื่อง)

วันนี้คนเปิดเวทีคืออาจารย์อับดุลเหลาะที่เป็นแกนนำทางด้านศาสนาของชุมชนหัวทาง เป็นตัวเคลื่อนสำคัญอีกคนสำหรับงานของศูนย์ต่อสู้เพื่อเอาชนะยาเสพติดภาคประชาชนในเขตเทศบาลเมืองสตูล(ศตส.ปชช.ท.สตูล) ตามด้วยอาดัมหรือมานะ เด็กที่เก่งทุกเรื่อง(ในสายตาของข้าพเจ้า)เป็นแกนนำที่อายุน้อยแต่ความรับผิดชอบไม่น้อยตามอายุ อาจจะมากกว่าคนที่มีอายุมากเสียด้วยซ้ำ ที่ขึ้นมาชี้แจงเรื่องของการเงินการบัญชี รายรับรายจ่ายของเครือข่าย พร้อมด้วยการเปิดประเด็นการคัดเลือกคณะทำงาน โดยได้ขอที่ประชุมรับรองการประชุมครั้งที่แล้ว ที่ได้เลือกให้นายเจษฎา เส็นหล๊ะหรือบังบ่าว เป็นประธาน ซึ่งในที่ประชุมรับรอง บังบ่าวจึงได้ทำหน้าที่ดำเนินรายการต่อจากอาดัม

ที่กล่าวว่ามีการเปลี่ยนแปลงไปอย่างมากจุดเริ่มมันอยู่ตรงบังบ่าวนี่แหละ จากคนที่ไม่ค่อยพูด ไม่ค่อยว่าอะไรนั่งเก็บข้อมูลอย่างเดียว จากหลาย ๆ เวทีมันอาจทำให้เกิดการสั่งสมของประสบการณ์บอกได้คำเดียววันนี้บังบ่าวเหมาะสมกับการเป็นประธาน ด้วยทั้งแนวคิด ลักษณะท่าทางที่เด็ดเดี่ยว(เห็นอย่างนั้น) แต่อย่ามองภาพลักษณ์ตอนนี้เพราะใส่รองเท้าแตะ สวมเสื้อยืดเก่า ๆ กางเกงวร์อมสองเก่า ซึ่งวันนั้นประธานคนใหม่บอกว่า “ทิ้งถังปูนมาประชุม ตอนนี้ปูนคง แห้งแล้ว”แต่ใจไม่แห้ง (ข้าพเจ้าต่อให้เองในใจ) บังบ่าวได้สวมบทบาทของประธานด้วยการบอกในที่ประชุมว่า หากเขาเรียกหรือขอความร่วมมือในการเข้าร่วมเป็นคณะทำงานเครือข่ายเทศบาลเมืองสตูลในนาม ศตส.ปชช.เทศบาลเมืองสตูล อย่าปฏิเสธได้ไม่ ทุกคนพร้อมใจพยักหน้า ข้าพเจ้ารู้สึกเป็นสิ่งที่ดีมากเลยที่เห็นภาพอย่างนั้น เพราะเท่ากับว่าทุกคนพร้อมกับการขานชื่อเพื่อรับตำแหน่ง แม้จะไม่ใหญ่โตเท่ากับผู้แทนราษฎร

การคัดเลือกคณะทำงานชุดใหม่ได้ดำเนินการไปอย่างเรียบร้อยคนที่ประธานเรียกแต่ละคนรับบทบาทหน้าที่ที่ไม่มีอามิตรสินจ้างตอบแทนด้วยหน้าตายิ้มแย้ม นี่หากเป็นการคัดเลือกผู้หลักผู้ใหญ่เข้ารับตำแหน่งโดยไม่มีอามิตรสินจ้างอย่างนี้บ้างเขาจะรับไหมหนอ(แค่คิดเล่น ๆ ) แต่ดีใจที่ประชาชนคนธรรมดาไม่ได้ร้องเรียกค่าจ้าง แต่มีความต้องการอยากเห็นชุมชนตัวเองหมดปัญหาเท่านั้น ที่คิดว่านั่นคือค่าจ้าง มีคนเคยบอกข้าพเจ้าว่า “ชาวบ้านทำงานเดิมพันด้วยชีวิต โดยไม่มีค่าจ้าง” ทำให้ข้าพเจ้าคิดต่อว่า แล้วคนที่ทำงานหรือมีหน้าที่รับผิดชอบต่อบ้านเมืองหรือชุมชนเดิมพันด้วยอะไร เพราะเขามีค่าจ้าง และคิดต่ออีกนิดว่าบางครั้งได้ยินชาวบ้านบอกว่า “ทำตัวเหมือนเทวดา (สั่งลูกเดียว)” เห็นแล้วทำให้รู้สึกว่าทำไมสังคมมันถึงมีความเหลื่อมล้ำกันอย่างนี้

เกือบ ๓ ปีที่มีโอกาสเดินทางเข้ามาร่วมประชุม  จากวันนั้นถึงวันนี้ มีอะไรมากมายที่เปลี่ยนแปลงให้เห็นจากพื้นที่สีแดงที่ว่าพื้นที่ฮาร์ดแลนด์ซึ่งขึ้นชื่อว่า การจัดการเกิดยากมาก แต่วันนี้มันเปลี่ยนไปแล้ว มันไม่ใช่แบบเดิม ๆ อีกต่อไป ข้าพเจ้าได้เข้ามาทำงานกับมูลนิธิภูมิพลังชุมชนไทย ด้วยการทำสื่อ ตามด้วยการเป็นผู้ประสานงานพื้นที่จังหวัดสตูล และการลงพื้นที่ในการทำงานของเครือข่ายเทศบาลเมืองสตูล วันนี้ประธานคนใหม่ได้ชวนทุกคนเดินด้วยจิตที่ไม่ต้องรอให้ใครมาชี้ แต่เราจะเดินด้วยตัวเราเอง นี่เป็นเมล็ดพันธุ์ใหม่ที่ข้าพเจ้ารู้สึกภูมิใจมากที่เดียวกับเทศบาลเมืองสตูล

แต่งานนี้ต้องขอบคุณน้องไก่อีกเพราะว่าหากไม่ได้น้องไก่ช่วยสอนก็คงทำให้ข้อมูลที่ได้รับเผยแพร่ต่อไปได้