กายว่าง ใจว่าง ไม่ยึดติดอะไรทั้งสิ้น เมื่อคิดได้เท่านี้ ความทุกข์ต่างๆก็หายไป ชีวิตก็มีแต่สันติสุข

ปริญญาชีวิต ตอนที่ ๑๐

“คนเราเมื่อเกิดทุกข์ ล้วนแต่มีสาเหตุและปัยจัยที่แตกต่างกันออกไปก็ตาม  แต่ส่วนมากเกิดจากการยึดติดอย่างชนิดติดแน่น   ปล่อยไม่หลุด  เราลองมาอ่านธรรมเทศนาที่ท่าน ว. วชิรเมธี เทศไว้อย่างน่าฟัง เรื่อง ลิงกำถั่ว ซึ่งมีความหมายและเข้าใจง่าย  สามารถนำไปปฏิบัติให้เกิดผลได้จริง”

 

ลิงกำถั่ว

 

 “มนุษย์เราที่ทุกข์ทุกวันนี้เพราะอะไร  ทำตัวเป็นพวกลิงกำถั่ว นั่นเอง”

เมืองของพระพุทธเจ้า เรียกว่าสิทธัตถะนคร (ประเทศอินเดีย)  พอเข้าไปถึงปุ๊บ เราจะผ่านป่าสาระใหญ่ หนาแน่นเป็นหมื่นต้นเขาตั้งชื่อเมืองว่าสิทธัตถะนครเพื่อระลึกถึงพระพุทธเจ้าพอไปถึงปุ๊บโชเฟอร์ (คนขับรถ) เขาก็จะบีบแตรรถเสียงดังอาตมาก็ว่าเค้าบีบ (แตร) ทำไม พอสักพักหนึ่ง อีกห้านาทีเท่านั้นเองสองฝากถนนเต็มไปด้วยทหารพระราม “ลิง” ลิงออกมายืนเข้าแถวเต็มไปหมดเอาแฮคหรือฮอล์โยนลงไปนะ มันจะแกะให้เราดูเลยนะ และกินแต่ข้างใน เห็นความฉลาดมั้ยนั่นคือลิง เอากล้วยยื่นให้เค้าจะปอก ปอกเสร็จแล้วเอาเปลือกคืน  โดยเฉพาะทัวร์ไทยนี่เค้าสนิทมาก เพราะว่าเราไปบ่อยแต่เวลาถ่ายรูปอย่ายื่นกล้องออกไปเดี๋ยวเค้าดึงนะ เค้าดึงกล้องที่นี่ลิงเมืองนี้มันเยอะ ชาวสวนเค้าก็เดือดร้อนมากทำยังไงลิงชอบลงมากินถั่วกินอะไรที่ปลุกเอาไว้ ชาวสวนก็หาวิธีจับลิงก็จับไม่ได้อยู่มาวันหนึ่งก็มีชาวสวนคนหนึ่งฉลาดมาก แกไปได้หม้อเป็นหม้อปากแคบเค้าเรียกว่าเป็นหม้อปากสอด เอาถั่วใส่ไว้เต็มเลยลิงมันอยากจะกินถั่วมันก็เอามือสอดเข้าไป พอสอดเข้าไปมันก็กำ(ถั่ว)ไว้เต็มที่ พอมัน(กำ)เต็มที่มันก็ดึง(มือ)ไม่ออก ไปไหนมันก็ลากหม้อ พอลากหม้อ มันก็เสียงดังใช่มั้ยชาวสวนก็รีบวิ่งมาจับลิง จับลิงเอาลิงมาขาย เอามาทำงานใช้ขึ้นมะพร้าวลิงซึ่งเป็นสัตว์ที่ฉลาดมาก ถูกชาวสวนจับได้เพราะอะไร เพราะว่ากำถั่ว มันกำถั่วแน่นๆ มันดึงออกไม่ได้ วิธีง่ายนิดเดียวนะ ถ้ามันยื่นมือเข้าไปมันกำถั่วเสร็จแล้วพอชาวสวนวิ่งไล่จับ มันก็ปล่อย ถั่วมันก็หลุด ทำไมลิงมันดึงมือออกไม่ได้เพราะว่าลิงมันกำถั่วอยู่

นี่เห็นมั้ย? คุณโยมว่าเคล็ดมันอยู่ตรงไหนรู้มั้ยมาเทียบกับมนุษย์เรา มนุษย์เราที่ทุกข์ทุกวันนี้เพราะอะไร ทำตัวเป็นพวกลิงกำถั่วใช่มั้ย? บางทีทุกข์มันจบไปตั้งแต่อาทิตย์ที่แล้ว อาทิตย์นี้ชั้นยังเก็บอยู่เลยโดนเค้าด่าตั้งแต่อาทิยต์ที่แล้ว อาทิตย์นี้ยังแค้นไม่หายบางคนเป็นลิงกำถั่วอยู่ปีสองปี หนักหนาสาหัสสะเดาะเคราะห์ต่อชะตาเจ็ดวัดเจ็ดวาไม่หาย เพราะอะไรตัวความทุกข์มันไม่ได้อยู่ที่คนอื่น ไม่ได้อยู่ที่ใคร มันอยู่ที่ในจิตในใจเรานี่เอง

อาตมาเคยเจอโยมคนหนึ่งอกหักรักคุด แค้นแฟนเก่ามาก ขนเสื้อขนผ้าไปทิ้งหมดเลยสามปีไม่หาย ไปนั่งเล่าให้อาตมาฟัง อาตมาถามว่าทำไมโยมตัดใจจากเค้าไม่ได้? โยมก็เล่าสาระพัดว่า  ทุกอย่างก็ทำลายหมดแล้วแต่ตัดเค้าไม่ได้อาตมาถามว่าแล้วในกระเป๋าโยมนะเหลืออะไรมั้ย เค้าก็ชักกระเป๋ามาให้ดูรูปแฟนเก่าอยู่ในกระเป๋า ไอ้นี่ก็พวกลิงกำถั่วเหมือนกันมันทิ้งหมดเลยนะของที่เคยให้กัน เก็บลงกล่องส่งคืนแฟนหมดแต่ในกระเป๋ายังเก็บไว้รูปนึง มันยังลืมไม่ได้ เพราะฉะนั้นเอาเข้าจริง ๆความทุกข์ไม่ได้อยู่ข้างนอกอยู่ข้างในในจิตในใจเรา

ดังนั้นถ้าเวลาเรามีทุกข์ให้คุณโยมนึกถึงข้อดีของรถรถนี่มีข้อดีตรงไหน คือวิ่งได้เร็วใช่มั้ย? แต่รถที่ไม่มีเบลคอันตรายมั้ย? อันตรายมาก คนเราก็เช่นเดียวกัน ข้อดีของการเป็นมนุษย์ เราเกิดมาแล้ว สุขภาพดีมีวิชาความรู้ ทำอะไรเดินเหินได้ ไปไหนมาไหนได้ คิดได้พูดได้กินได้  แต่ถ้าเราหยุดไม่ได้เราทุกข์มั้ย?  ทุกข์ ดังนั้นพอถึงเวลากลางคืนปุ๊บธรรมชาติบังคับให้มนุษย์ต้องนอน นั้นแสดงว่าเราต้องเรียนรู้ที่จะหยุด หลังจากที่เราวิ่ง

เหนื่อยมาทั้งวัน

ฉะนั้นโดยสรุปนะ
หนึ่งความทุกข์บรรดามีในชีวิตของเราที่เราทุกข์กันมากเพราะเราไม่ปล่อยวางนะบางสิ่งบางอย่างที่มันทำร้ายจิตใจเราจนกินไม่ได้จนนอนไม่หลับ จริง ๆมันทำร้ายเราไม่ได้หรอก ทันทีที่มันเกิดขึ้นมันก็ดับไป ทันทีที่เค้าหลุดปากด่าเราคำพูดนี่หลุดจากปากเค้า มันก็เป็นอากาศไปแล้วแต่มันทำร้ายเราเหมือนเข็มซักร้อยเล่มเพราะอะไร เพราะเราเก็บไว้  ดังนั้นอย่าเป็นลิงกำถั่ว เวลามีความทุกข์อย่าเป็นลิงกำถั่ว หัดปล่อย หัดวาง

สองเวลาเราทำงานมาก ๆ ก็เหมือนรถที่วิ่งเร็วรถที่วิ่งเร็วก็ไปได้ไกล แต่รถที่วิ่งเร็วไม่หยุดวันหนึ่งมันต้องเจออุบัติเหตุแน่นอน คุณโยมทำงานกันมากต้องระมัดระวังบอกตัวเองว่าต้องมีวันหยุดสำหรับตัวเอง”

 

ลิงกำถั่ว  ถอดความจากเทปบันทึกธรรมเทศนาของ  ท่าน ว.  วชิรเมธี ที่ท่าน

ได้แสดงโปรดญาติโยมเมื่อคราวที่ท่านได้เดินทางไป สรอ.