- สวัสดีครับคุณลุง riceman
- ได้ชมภาพถ่าย ห้วงน้ำสีมรกต เบื้องบนหมู่นกบินวนเวียนไปมา ที่ขอบกำแพงต้นไม้ใหญ่ทอดเงาทะมึน ในลำน้ำ ดูเวิ้งว้าง สุดสายตาแล เป็นภาพที่งดงาม ดูแล้วสงบเย็น ดีจังนะครับ
- อ่านบทความแล้ว เห็นว่า ลิงนี้มีกำ (กรรม ) จังเลยนะครับ
- กำเพราะไม่แบ (ถ้าแบ ก็จะไม่กำ )
- แต่ถ้าลิงไม่กินถั่ว ลิงก็คงไม่ต้องมาพะวงเรื่อง แบๆ กำๆ
- ส่วนมนุษย์ถ้าหยุดปลูกถั่ว ก็คงไม่ต้อง มาพะวงเรื่องจองเวรจองกรรม จองเวรกับลิง
- เรื่องการจองกรรม จองเวร ต่อกันนี้คงยืดเยื้อมาตั้งแต่ชา ติ ปางก่อน นะครับ
- อ่านแล้วได้ อนุสติ ว่าด้วยเรื่อง อหิงสา อโหสิ หรือ การให้อภัยทาน ซึ่งอภัยทานถือเป็นทานอันประเสริฐ
- แต่ ทว่าในยุคที่ ปี่พระอภัยฯ ก็ยังโดนขโมย (แต่ได้ข่าวว่าตามหาเจอแล้ว)
- นับประสาอะไรกับ อภัยทาน ย่อมที่จะถูกขโมย ไปแล้ว จากจิตใจ ของมนุษย์ในยุคปัจจุบัน
- แต่ FBI พอจะสืบทราบได้เค้า มาว่า ขโมย มีชื่อว่า โกรธะ ภูมิลำเนาของขโมย อยู่ในจิตใจ เมื่อ FBI พบแหล่งกบดานแห่งความ โกรธ เจอแล้ว คงไม่ยากที่จะจับตัวความ โกรธ มาลงโทษ ไม่ก็เลือกที่จะปล่อย ไปเสีย เพราะหลักฐานไม่เพียงพอต่อรูปคดี (เป็นเรื่องเป็นราว)