...ตัวเราก็เท่านี้เอง...จะยื้อแย่งแข่งขัน ไขว่คว้าอะไรกันนักกันหนาเล่า...

 

       ยามที่...อัตตาตัวตนเติบกล้า...อหังการเติบใหญ่...คนไม่มีรากมักจะเตือนตัวเองด้วยกลอน ซึ่งคัดลอกมาไว้นานแล้วนี้…

 

“ โลกเรานี้มีมาแต่คราไหน

ไปข้างหน้านานเนาอีกเท่าใด

ไม่มีใครล่วงรู้สักผู้เดียว

เราอาศัยโลกนี้ครองชีวิต

เหมือนสถิตย์พักครู่อยู่ประเดี๋ยว

เปรียบฟองน้ำกับชีวิตมิผิดเชียว

เชิญผู้เชี่ยวชาญคิดพินิจตรอง

อายุคนถึงร้อยมีน้อยนัก

ต้องมีพักตร์พูนผลกว่าชนผอง

อายุโลกมากมายเป็นก่ายกอง

ถ้าจะลองกะประมาณกว่าล้านปี

คิดเทียบส่วนโลกมีอยู่ปีหนึ่ง

เราไม่ถึงนาฬิกาก็ล่าหนี

เปรียบดั่งผลพฤกษชาติดาษดื่นมี

อยู่ไม่กี่วันหล่นมิทนนาน.....”

 

...ตัวเราก็เท่านี้เอง...จะยื้อแย่งแข่งขัน ไขว่คว้าอะไรกันนักกันหนาเล่า...

 

"ขอให้ถือประโยชน์ส่วนตัว เป็นที่สอง
ประโยชน์ของเพื่อนมนุษย์ เป็นกิจที่หนึ่ง
ลาภ ทรัพย์ และเกียรติยศจะตกแก่ท่านเอง
ถ้าท่านทรงธรรมะแห่งอาชีพไว้ ให้บริสุทธิ์"
                                   ...มหิดล...