จงเป็นตัวของตัวเอง เรียนรู้ แก้ไข พึงตนเอง พอเพียง

สวัสดีครับ ช่วงนี้ได้รับ forward mail หลายเรื่องบางเรื่องไม่มีภาพประกอบเช่นเรื่องนี้ ผมจึงสร้างภาพประกอบโดยตัดต่อรูภาพที่มีคนลงใน Internet แล้วนำมาผสมเอาเองครับ สนุกดี เรื่องมีอยู่ว่า

กบฟุ้งซ่านตัวหนึ่งนั่งอยู่ข้างกำแพงวัด ทุกเช้ามันเฝ้าดูพระออกเดินบิณฑบาตตั้งแต่เช้ามืด  พอพระกลับมาถึงวัดเพื่อฉันเช้า...กบมันนึกในใจ อยากเกิดเป็นพระ เป็นพระสบายดี มีคนถวายอาหารให้กินทุกวัน

frog1

เมื่อพระฉันเสร็จ ก็นำอาหารที่เหลือมากมายนั้นไปให้เด็กวัดกินต่อ แล้วเด็กวัดก็กินกันอย่างเอร็ดอร่อย

... ตอนนี้ กบเปลี่ยนใจ อยากเกิดเป็น เด็กวัด แล้ว เพราะสบายกว่าพระ มันเห็นเด็กวัดบางคนตื่นเช้า ตามพระบิณฑบาต และอีกหลายคนตื่นสายได้และไม่ต้องออกตามพระไปบิณฑบาตก็ได้ สบายกว่าเยอะเลย...

frog2

เมื่อเด็กวัดกินเสร็จ  ก็โกยเศษอาหารที่เหลือทั้งหมดให้หมาวัดไปกินแล้วเด็กวัดทุกคนก็ไปช่วยกันล้างจาน...ถึงตอนนี้ กบเปลี่ยนใจ อยากเกิดเป็นหมาวัด แล้ว เพราะไม่ต้องล้างจานเหมือนเด็กวัด สบายกว่า...

frog3

พอหมาวัดกินอาหารเสร็จก็แยกย้ายไปทำหน้าที่เฝ้าบริเวณวัด คอยเห่าคนแปลกหน้า... ฝูงแมลงวันก็บินมาตอมและกินเศษอาหารต่อจากหมาวัด ถึงตอนนี้ กบเปลี่ยนใจ(อีกแล้ว) อยากเกิดเป็น แมลงวัน  เพราะสบายที่สุดไม่ต้องทำอะไรเลย  หนำซ้ำยังมีกองอาหารให้กินไม่มีหมดด้วย...

frog4

ขณะที่เจ้ากบฟุ้งซ่านกำลังคิดเพลินๆอยู่นั้น พอดีหันมาเห็นแมลงวันบินมาใกล้ๆ  จึงใช้ลิ้นตวัดเอาแมลงวันเข้าปากตัวเองกินโดยสัญชาตญาณ ... ถึงตอนนี้ กบฟุ้งซ่านจึงบรรลุธรรมฉับพลัน (Sudden knowledge) คิดได้ว่า เอ้อ เป็นตัวของเราเองนี่แหละ ดีที่สุดเลย (The best to be yourself).

frog5

เป็นอย่างไรบ้างครับ กับการเป็นตัวของเราเอง  

ได้คิด คิดได้ รู้เขา รู้เรา  รู้ผิด รู้ถูก รู้ผูก รู้แก้ ...ฯลฯ.