ไปไหนก็แบกอัตตาไปหนักแสนหนักก็เห็นกงจักรเป็นดอกบัวแล้วนี่เลยทะนงตนหลงตัวว่าข้านี่ยิ่งใหญ่

เสียงนกร้องดังก้องไพรที่ได้ยินชัด ๆ ก็มีเสียงนกกาเหว่าร้องหาคู่แล้วมีเสียงคนวิ่งไปตามถนนคนเดิม ๆ ที่เคยได้ยินและจะวิ่งมาช่วงนี้ประจำ 

นึกถึงนักปรัชญาคนหนึ่งพอถึงเวลานี้จะออกมาถือร่มเดินไปพวกคนแถวระแวกบ้านจะรู้เลยว่าขณะนี้เป็นเวลาตี 4  คือตอนบ่ายแก่ ๆ ไงละเพราะยึดถือเอาชายคนนี้เป็นนาฬิกา 

 ช่วงใกล้รุ่งเสียงนกเริ่มหนาแน่นมีเสียงแมวขู่แมวอยู่ไกล ๆ ในใจนึกง่ามันคงแย่งคู่กันมั้ง  จะกัดกันเหมือนหมาเลยนะนี่  สัตว์ก็คือสัตว์นะจะเอาอะไรกับมันนักหนาละ  เสียงเจ้าหมาตัวเดิมหอนมาอีกแล้ว 

 มันคงเห็นผีมั้ง  คนไทยเราถูกฝังหัวมาตั้งแต่เกิดให้เชื่อสนิทว่าหมาเห็นผี  ตาหมามีพิเศษวิ่งกลางคืนไม่ชนแต่คนวิ่งกลางคืนถ้าไม่ชำนาญก็ชนสิ่งของข้างทางหกขะเมนเกนเก้แนะเลยละ 

 เรื่องผีผมมองว่าตัวตนเราก็เป็นผีตัวหนึ่งถ้าจิตใจไม่มีศีลธรรมก็ออกตระเวนหลอกชาวบ้านไปทั่ว  พอมันแก่กล้าเข้าก็มาหลอกตนเองหลงตนเองสะสมอัตตาหนาเตอะ  ไปไหนก็แบกอัตตาไปหนักแสนหนักก็เห็นกงจักรเป็นดอกบัวแล้วนี่เลยทะนงตนหลงตัวว่าข้านี่ยิ่งใหญ่ 

 ที่แท้ผีตัวนี้ก็ยังใหญ่ไม่เท่าโลงศพตอนตายไงละถึงมีทรัพย์สะสมมากโขก็ไปโด่เด่นอนเอกาอยู่เดียวดาย  เออ...จะเอาอะไรกันนักกันหนานะคุณ..?