การทดสอบ Mucopolysaccharide พบว่านาน ๆ จะมีสักครั้ง และเราก็ไม่ได้มี Control หรือสารควบคุมคุณภาพตรวจสอบ วิธีการของห้องแล็บเค็มก็คือ นำเอาปัสสาวะลูก ๆ ของสมาชิกในห้องแล็บนี้แหละ มาทำควบคู่กัน นอกจากไม่มีจริง แล้วหาไม่ได้ก็จะอาจหาปัสสาวะของผู้รับบริการที่ส่งมาตรวจให้ห้องเค็ม แต่ถ้าหาไม่ได้ก็จะไปหาจากห้องตรวจปัสสาวะ
สัปดาห์นี้มี 1 รายของผู้ป่วยเด็กอายุ 7 ปี โชคดีจังที่น้องต้นตาลอายุ 7 ปีเช่นกัน พี่นุชก็เลยขอให้ผู้เขียนเก็บปัสสาวะของน้องต้นตาลมาให้ โดยเราไปขอกระป๋องจาก OPD Lab.
การทดสอบนี้ยังเป็นวิธี Manual แต่วิธีก็ไม่ได้ยากเลย ดูด เป่า เขย่า วัด นิด ๆ หน่อย เสียแต่ต้องใช้เวลา รอประมาณ 30 นาที รวม ๆ แล้วก็ไม่เกินชั่วโมง
ไปแอบดูสมุดการทดสอบพบว่าตั้งแต่ปี 43 ใช้ไปไม่กี่หน้าเอง และน้ำยาก็ตั้งแต่นั้น และคาดว่าน้ำยาที่มีอยู่ก็คงใช้ต่อไปได้ต่อไปอีกหลายปี มีสิ่งที่น่ากังวลยิ่งกว่า...คือ
การหาลูก ๆ ของสมาชิกในห้องที่จะนำมาใช้เป็นสารควบคุมหรือ Control นี้แหละยากสส์กว่ามาก ตอนนี้ลูก ๆ ของ พี่ ๆ เขาก็โตกันหมดแล้ว ยังมีแต่ลูกผู้เขียน ซึ่งอายุ 7 ปี และ 9 ปี มีลูกของคุณปรือช่วงอายุประมาณ 1-2 ปี ซึ่งก็ขอได้ไม่ยากสส์นัก (ถ้าไม่ลืมน่ะ)
วันก่อนสมาชิกห้องเค็มเด็ก ๆ คุยกันถึงเรื่องการทดสอบนี้ เด็กที่ว่าก็อายุต่ำกว่า 40 ลงมา รวมน้องใหม่ 2 คน คือน้องพิทและน้องหญิง เนื่องจากน้องเขายังไม่เคยได้ทำเพราะนาน ๆ มาที พวกพี่ ๆ ก็เลยบอกว่าไม่ยากสส์หรอก ยกเว้นขั้นตอนหา control หรือสารควบคุมคุณภาพ ว่าแล้วก็เลยมอบภาระหน้าที่ให้น้อง ๆ เขาสืบต่อหาทายาท เพื่อการทดสอบ Mucopolysaccharide โดยเฉพาะ น้อง ๆ เขาบอกว่าการมีลูกน่ะไม่ยากสส์ แต่หาพ่อของลูกน่ะยากสสส์กว่ามาก (แซวกันเอง)
