ตามปกติครูก็ได้พักกินข้าวในเวลาเที่ยงพร้อมกับเด็กๆ  แต่ครูมัธยมจะได้เปรียบครูประถมตรงที่สอนเป็นรายชั่วโมง...ไม่เหมารายวัน....ดังนั้นในบางวันจึงมีเวลาว่าง....ซึ่งบางครั้งอาจมีช่วงเวลาก่อนหรือหลังเที่ยง...............เมื่อ ๓ ปีก่อนครูพรรณาใช้เวลาก่อนเที่ยงไปพักกินข้าว........ส่วนเวลาเที่ยงเอาไว้ตรวจความเรียบร้อยของนักเรียนเช่น ตรวจผม เครื่องแต่งกาย  ซึ่งเป็นงานกิจการนักเรียน....จากนั้นก็เกิดความคิด......เรื่องเวลาพัก.....เพราะจะมีนักเรียนมาติดต่อให้อ่านเรื่องสั้น...หรือกิจกรรมต่างๆ  ในช่วงเวลาพัก......ทำให้เราพักผ่อนได้ไม่เต็มที่และนักเรียนก็เกรงใจจึงได้สิ่งที่ต้องการไม่เต็มที่......จากนั้นในปี ๔๙  เป็นต้นมา...จึงหมุนเวลากินข้าวและพักผ่อนของตัวเองเสียใหม่เป็นก่อนเที่ยง....สบายค่ะร้านอาหารว่างเราสั่งกินได้รวดเร็วไม่ต้องรอนานและแน่นคนอีกด้วย.........จากนั้นพักเที่ยงก็เปิดห้องเรียนให้เด็กๆ ได้ปรึกษากับครู......ผลงานก็บังเกิดขึ้นมากมายดังที่ผ่านมา......เพราะเวลาของครูและนักเรียนตรงกัน...เด็กๆ จะรีบไปกินข้าวแล้วมาหาครู...ม.ปลายมาก่อนเที่ยงครึ่ง.......ม.ต้นมาหลังเที่ยงครึ่ง...เพราะพี่กินข้าวทีหลังน้อง........

สัปดาห์นี้ห้องครูพรรณาก็แทบแตกในช่วงเที่ยง......ท่านผู้อำนวยการประจักษ์  ปานอินทร์  มอบหน้าที่ให้ครูพรรณา และครูพิสูจน์ ดูแลเรื่องการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ให้กับเด็กนักเรียน(G2K)  เด็กๆ จะมารอเพื่อขึ้นบันทึกหรือตอบรับความคิดเห็นจากผู้เข้าชมบันทึกของเขา.......หรือดูเพื่อนของเขาแบบว่าเป็นกำลังใจให้กัน........ดูรูปแล้วชื่นใจค่ะ......

เจ้าแม็กดีใจมาก...พี่เปิ้ลก็คอยอยู่.....ส่วนภาพล่าง...พี่เปิ้ลกับน้องข้าวฟ่าง...ปรึกษาหารือไม่ต้องเสียสตังค์

๒ ภาพนี้เกิดขึ้นหมาด ๆ เมื่ออาจารย์ขจิตเข้าชมบันทึกของน้องฟ้ามิกแม็ก...ซึ่งน้องแม็กกำลังขึ้นบันทึกอยู่...เด็กๆ ที่มุงและรอคิวอยู่ต่างดีใจ.....เฮกันใหญ่...เพราะอาจารย์ให้ความเห็นว่า...มากันหมดโรงเรียนหรือยัง....ครูพรรณาก็เลยไปขอยืมกล้องจากครูพิสูจน์ถ่ายรูปนี้แล้วนำมาให้ชมกันค่ะ..........