ก่อนอื่นขอนำภาพเด็กๆ ผู้ประสบภัยจากพายุนาร์กีสที่เพื่อนๆ และญาติสนิทมิตรสหายมอบมาเป็นของขอบพระคุณชาวไทยมาให้พวกเราชมกันก่อน

...

ผู้เขียนมีโอกาสไปทำบุญที่พม่ารอบที่ 4 ในระหว่างวันที่ 28 พฤษภาคม 2551 ถึง 8 มิถุนายน 2551...

ไปพม่าคราวนี้มีชาวพม่าฝากขอบพระคุณคนไทย ผู้เขียนขออนุญาตนำมาเล่าสู่กันฟัง เพื่อให้พวกเราคนไทยรู้ว่า ความมีน้ำใจของคนไทยสร้างความประทับใจให้ชาวพม่ามากน้อยเพียงไร

...

ก่อนอื่นขอนำภาพเด็กๆ ผู้ประสบภัยจากพายุนาร์กีสที่เพื่อนๆ และญาติสนิทมิตรสหายมอบมาเป็นของขอบพระคุณชาวไทยมาให้พวกเราชมกันก่อน

รับรองว่า ภาพเหล่านี้ไม่เคยปรากฏในสำนักพิมพ์ หรือสำนักข่าวใดมาก่อนเลย ภาษาพม่าเรียกว่า ของแบบนี้ "ปูปู นุยนุย (ปู = ร้อน; นุย = อุ่น; ปูปู นุยนุย = สดๆ ร้อน)"

...

ภาพที่ 1: สาวน้อยรอรับข้าวต้มบริจาค "หนูรอพี่ๆ ขนข้าวมาทางเรือ เช้านี้ยังไม่ได้กินอะไรเลยค่ะ" ด้านหลังเป็นต้นไม้ที่ล้มลงหลังพายุนาร์กีสพัดเข้าฝั่ง

...

ภาพที่ 2: เด็กน้อยรอรับข้าวต้มบริจาค... เด็กๆ พม่าหน้าไหนๆ ก็ต้องทา "ตะนาคา (Thanaka)" ซึ่งคุณแม่จะนำไม้ตะนาคามาฝนกับแผ่นหินทาให้ บางคนก็แต้มพองาม บางคนก็ละเลงเสียเต็มหน้า

พระอาจารย์ชาวพม่ารูปหนึ่งกล่าวว่า ชีวิตคนพม่านั้นถ้าไม่ทาตะนาคาแล้ว "จะขาดความมั่นใจในตัวเอง" ไปแยะเลย เจ้าเด็กคนขวามือนี่... ตอนนี้คงจะมั่นใจในตัวเองมากตามปริมาณของตะนาคาบนใบหน้า

"ถึงจะมั่นใจอย่างไร... เช้านี้ก็ยังไม่ได้กินข้าวครับ พี่ๆ ลุงๆ ป้าๆ ที่มาแจกข้าวบอกให้รอ เด็กเล็กกินก่อน เด็กโตอย่างพวกผมนี่ได้กินทีหลัง"

...

ภาพที่ 3: "ขอบคุณคนไทยที่บริจาคข้าวมื้อนี้"... พวกเรานั่งกันเรียบร้อย เป็นระเบียบไม่ได้แย่งกันกินนะครับ มื้อนี้พี่ๆ (นักศึกษา) ลุงๆ ป้าๆ สั่งไว้ว่า ถ้าแย่งกันจะหยุดแจกข้าวทันที

...

ภาพที่ 4: "มื้อนี้อิ่ม... พี่ๆ ลุงๆ ป้าๆ บอกว่า เติมได้ๆ แต่ต้องนั่งให้เรียบร้อย ห้ามแย่งกัน ถึงจะเป็นข้าวต้มเปล่าๆ เติมนมนิดหน่อยก็อร่อยมากครับ ความหิวนี่ทำให้อะไรๆ ก็อร่อยทั้งนั้น"

...

ต่อไปเป็นคำขอบพระคุณ ขอบคุณ และขอบใจจากหัวใจชาวพม่า (ไม่สามารถเปิดเผยชื่อ หรือภาพผู้กล่าวขอบคุณได้ เพื่อความปลอดภัยของผู้ให้ข่าว)

สยาดอ (เจ้าอาวาส) วัดแห่งหนึ่ง ซึ่งรวบรวมของบริจาคไปช่วยเหลือผู้ประสบภัยกล่าวว่า "อาตมาขออนุโมทนา ขอขอบคุณคนไทยที่ช่วยเหลือชาวพม่าในครั้งนี้อย่างดีมาก"

...

อาสาสมัครที่ออกไปช่วยเหลือผู้ประสบภัยท่านหนึ่งประทับใจกับน้ำใจคนไทยมาก เวลาจะแจกขนม... ท่านบอกเด็กๆ ว่า "โยเดียแค โยเดียแค (โยเดีย = อยุธยา หมายถึงคนไทย; แค = ขนม)"

ที่พม่านี่... คำว่า "โยเดีย" หรือ "ไทย" หมายถึงคุณภาพ เช่น พระภิกษุชาวพม่ารูปหนึ่งเป็นอาจารย์สอนในโรงเรียนปริยัติธรรม ท่านบอกว่า อยากฉันทุเรียนมาก แต่ชาตินี้คงไม่มีปัญหาหาทุเรียนมาฉันได้ (ทุเรียนเป็นอาหารชั้นสูง หรือเป็นของ "ฟุ่มเฟือย" แบบสุดๆ สำหรับชาวพม่าทั่วไป)

...

เพื่อนพระภิกษุรูปหนึ่งที่อยู่ต่างประเทศจึงหาทุเรียนไปถวาย ท่านบอกว่า ทุเรียนดีก็ต้อง "โยเดีย" หรือของไทย ราคาที่นั่นลูกละเกือบ 200 บาท

ผู้เขียนมีโอกาสอาศัยรถนักศึกษาแพทย์ท่านหนึ่ง ซึ่งพี่สาวของท่านเคยมาเมืองไทย ตอนไปซื้อน้ำมันข้างทาง ซึ่งคนขายจะวางถังน้ำมันเครื่องไว้ข้างถนน บางแห่งก็มีใบต้นหว้าประดับ

...

พนักงานขายน้ำมันถามนักศึกษาแพทย์ท่านนั้นว่า ผู้เขียนเป็นคนที่ไหน ดูไม่เหมือนชาวพม่าเลย พอทราบว่า เป็นคนไทยก็รีบกล่าวขอบคุณทันที

"คนไทยเข้ามาช่วยชาวพม่ายามยากแท้ๆ ทุกวันนี้คนไทยเข้ามาช่วยชาวพม่า" แถมยังหันไปบอกเพื่อนๆ อีกว่า "นี่... คนไทยเข้ามาช่วยชาวพม่า"

...

อาจารย์หมอท่านหนึ่ง ทำงานในโรงพยาบาลเขตมะเกว (Magway) ตอนกลางของพม่า ซึ่งเดิมเป็นแหล่งที่มีน้ำมันมากในสมัยอยู่ภายใต้อาณานิคมของสหราชอาณาจักร (หมู่เกาะอังกฤษ) กล่าวที่วัดแห่งหนึ่ง (หมอพม่านี่ว่างไม่ได้เลย... ต้องไปวัด หรือไปกราบพระเจดีย์)

ท่านกล่าวว่า "ขอยกย่อง (admire) น้ำใจคนไทย ขอขอบคุณมากๆ ที่คนไทยช่วยชาวพม่ายามยาก"

...

ก่อนกลับเมืองไทย... ตำรวจท่านหนึ่งที่สนามบินมิงกะลาดอน ย่างกุ้ง สงสัยว่า ผู้เขียนเป็นคนชาติไหนแน่ (เหตุเพราะสวมรองเท้าแตะแบบหนีบขึ้นเครื่องบิน ทว่า... หน้าตาออกไปทางจีนหรือญี่ปุ่น ทำให้หม่องเกิดอาการงุนงง)

ท่านเลยไปถามพระภิกษุรูปหนึ่งว่า ผู้เขียนนี่เป็นคนพวกไหนกัน (จีน ญี่ปุ่น หรือชนกลุ่มน้อยของพม่า)

...

พอรู้ว่า ผู้เขียนเป็นคนไทยก็กล่าวอนุโมทนา สาธุกับคนไทยเป็นชุดๆ ว่า "สาธุ สาธุ สาธุ" ... "สาธุ สาธุ สาธุ (พม่าจะออกเสียงเป็น "ตาดุ ตาดุ ตาดุ") กล่าวอย่างนี้อยู่หลายรอบ ท่านบอกว่า ชื่นชมที่คนไทยเข้ามาช่วยเหลือชาวพม่า

การที่คนไทยมีน้ำใจช่วยเหลือชาวพม่าในยามยากสะท้อนให้เห็นถึงความเป็นคนมี "จิตใจใหญ่" หรือมีน้ำใจ มากด้วยเมตตาและกรุณา

...

การที่ชาวพม่าจำนวนมากซาบซึ้งในคุณงามความดีของคนไทยก็สะท้อนให้เห็นถึงคุณธรรมว่า ชาวพม่าเป็นผู้มากด้วยความกตัญญู รู้คุณเช่นกัน

ผู้เขียนขอกราบอนุโมทนาในกุศลเจตนาของคนไทย และคนทั่วโลกที่มีส่วนช่วยเหลือชาวพม่าในยามยาก... สาธุ สาธุ สาธุ

...

ผู้เขียนขอกราบอนุโมทนาในกุศลเจตนาของชาวพม่าที่กล่าวคำขอบพระคุณ ขอบคุณ และขอบใจฝากมาถึงคนไทยเช่นกัน... สาธุ สาธุ สาธุ

ขอคนไทย และชาวโลกที่มีส่วนช่วยเหลือชาวพม่ายามยาก... โปรดได้รับคำขอบพระคุณ ขอบคุณ และขอบใจจากชาวพม่า และจากผู้เขียนมา ณ ที่นี้

...

ขอขอบพระคุณคนไทย...

...

หมายเหตุ                                           

  • ถ้าตัวอักษรเล็กมาก หรืออ่านลำบาก
  • เรียนเสนอให้อ่านที่นี่
  • [ Click - Click ]

ข่าวประกาศ                                         

  • ผู้เขียนคงจะต้องย้ายที่ทำงานไปโรงพยาบาลห้างฉัตร ลำปางในช่วงนี้ ซึ่งคงจะทำให้หาเวลามาตอบข้อคิดเห็นท่านผู้อ่านได้ค่อนข้างยาก
  • เรียนขออภัยท่านผู้อ่านมา ณ ที่นี้ครับ...

ที่มา                                                   

  • นพ.วัลลภ พรเรืองวงศ์ > 9 มิถุนายน 2551.
  • ขอขอบพระคุณภาพประกอบจากเพื่อนๆ และญาติสนิทมิตรสหาย.
  • ไม่สามารถเปิดเผยชื่อ ที่อยู่ และภาพของผู้กล่าวขอบคุณได้ เพื่อความปลอดภัย