ไม่ครบห้า (No One’s Perfect) (2-14)

เราต้องยอมรับความจริงว่าอดีตผ่านไปแล้ว เราไม่อาจแก้ไขอะไรได้ อนาคตก็ยังไม่มาถึง แต่ปัจจุบัน เราสามารถเลือกได้ว่าเราจะใช้ชีวิตอย่างไร...."

อดีตเป็นเหตุ ปัจจุบันเป็นผล ปัจจุบันเป็นเหตุ อนาคตเป็นผล

 

 

" เราต้องยอมรับความจริงว่าอดีตผ่านไปแล้ว เราไม่อาจแก้ไขอะไรได้ อนาคตก็ยังไม่มาถึง แต่ปัจจุบัน เราสามารถเลือกได้ว่าเราจะใช้ชีวิตอย่างไร"

                                                        พระอาจารย์มิตซูโอะ คเวสโก

 

 

จากหนังสือเล่มเล็ก ๆ ชื่อ เราเกิดมาทำไม   พระอาจารย์มิตซูโอะ คเวสโก ได้เล่าถึงเรื่องราวของชายชาวญี่ปุ่นคนหนึ่ง ผ่านงานเขียนของเขาซึ่งติดอันดับขายดีในญี่ปุ่น ชื่อ  No One’s Perfect  เมื่อแปลเป็นภาษาไทยใช้ชื่อว่า ไม่ครบห้า  

 

เพื่อไม่ให้คนอ่านต้องใช้เวลามากเกินไป  คนไม่มีรากจึงขอย่อความจากหนังสือเล่มนี้ ดังนี้นะคะ

 

          เรื่อง ไม่ครบห้า เป็นชีวิตจริง ของ ฮิโรทาดะ โอโตตาเกะ ซึ่งเกิดที่โตเกียว เขาเกิดมาด้วยการ ไม่มีแขนขา เลยตั้งแต่เกิด แต่น่าแปลกตรงที่เขากลับมองความพิการของตัวเองว่า นั่นคือ ลักษณะพิเศษทางกายไม่ต่างจากคนอื่น ๆ  ความพิการของเขา เป็นเพียงความไม่สะดวก แต่ไม่ใช่ความไม่สบาย

 

        วันแรกที่หมออนุญาตให้แม่ได้พบเขาเป็นครั้งแรกนั้น ทุกคนกังวลว่าแม่ของเขาจะยอมรับไม่ได้ มีการเตรียมการอย่างมาก ทุกฝ่ายเคร่งเครียดกันไปหมด  แต่...ประโยคแรกที่แม่เขาอุทานเมื่อได้เห็นหน้าลูกเป็นครั้งแรกคือ...

 

        เธอช่างเป็นเด็กที่น่ารักเหลือเกิน .....

 

และด้วยอารมณ์นี้จึงเป็นพลังผลักดันให้ โอโตตาเกะ สามารถพิสูจน์ว่า เขาไม่ได้แตกต่างจากคนอื่น  พ่อแม่เลี้ยงให้เขาเป็นคนเข้มแข็ง ไม่ใช้ความพิการเป็นข้ออ้าง ไม่ให้คิดว่าความพิการเป็นปมด้อย  เขาจึงเติบโตขึ้นมาด้วยการไม่ยอมแพ้อะไรง่าย ๆ เขาเขียนหนังสือได้ ใช้คอมพิวเตอร์เป็น เล่นกีฬาได้หลายอย่าง เขานั่งรถขับเคลื่อนด้วยแบตเตอรี่ไปได้ทุกที่โดยไม่ต้องพึ่งพาใคร เขาเรียนจบปริญญาตรี จากมหาวิทยาลับชั้นนำโดยไม่ต้องใช้อภิสิทธิ์ใด ๆ เลย และปัจจุบันเขาทำงานเป็นครูสอนหนังสืออย่างมีความสุข

 

        โอโตตาเกะ ไม่เคยโทษโชคชะตา ฟ้าลิขิตที่สร้างเขาให้มีรูปร่างไม่สมประกอบ เขาภูมิใจในสิ่งที่ตนเป็น  และคิดว่าโลกนี้ไม่ควรมีพรมแดนและสิ่งกีดขวางระหว่างมนุษย์ด้วยกัน เพียงเพราะคนใดคนหนึ่งเกิดมาพิการเท่านั้น เขาได้เรียกร้องให้สังคมเปิดใจให้กว้าง ให้ทุกหัวใจในสังคมเป็นหัวใจที่ไร้สิ่งกีดขวาง

L00gf

 ภาพปกหนังสือจาก http://bp3.blogger.com/_a3eCNkfFVsU/RhkZpdgjTnI/AAAAAAAAAZo/2yTL0XbRjMA/s1600-h/L00GF.jpg

         

              เขาใช้ชีวิตได้สง่างามและน่าชมเชย....

 

ทุกวันนี้เขาใช้ร่างกายเล็ก ๆ ที่ไม่มีแขนขาของเขาขับเคลื่อนสังคม  เขาช่วยเหลือให้กำลังใจแก่คนพิการ  เขียนหนังสือและเดินทางไปเผยแพร่แนวคิดในการเปิดใจกว้างแก่โลกที่เท่าเทียมกัน ทั่วญี่ปุ่น

 

เรื่องของฮิโรทาดะ โอโตตาเกะ น่าจะเป็นตัวอย่างและเป็นกำลังใจในการช่วยอีกหลาย ๆ คนที่คิดท้อแท้ ให้หันกลับมามองตนเอง  ในการที่จะต่อสู้ชีวิตด้วยหัวใจที่เข้มแข็ง

 คนไม่มีรากอ่านจนจบด้วยรอยยิ้ม...หันมาบอกตัวเองเบา ๆ ว่า...แล้วเธอล่ะ...อวัยวะก็ครบ สิ่งแวดล้อมก็แสนจะเอื้ออำนวยช่วยเธอ ยังจะมัวท้อแท้ เหงาหงอย เกเร ยืดยาด อีกหรือนี่….

      มนุษย์นั้นจะทำสิ่งดีงามและที่ยิ่งใหญ่ได้...ต้องออกจากตัวเองให้ได้ก่อน    มองไปรอบ ๆ ในสังคมและโลก...อย่ามัวหมกมุ่น ทดท้ออยู่กับปัญหาของตัวเอง... เราจะเห็นว่า โลกกว้างขวาง สวยงาม และมีอะไรที่รอเราอยู่อีกมากมายมหาศาล

พลังและกำลังใจท่วมท้นและโถมทับจนพูดเกือบไม่ออก  เลยขอส่งต่อให้กับคนอื่น ๆ ด้วย รับด้วยค่ะ....(^__^)....

 

อ้างอิง

หนังสือ เราเกิดมาทำไม  ของพระอาจารย์มิตซูโอะ คเวสโก

ขอบคุณกวินสำหรับภาพปกหนังสือเรื่อง ไม่ครบห้า  

http://bp3.blogger.com/_a3eCNkfFVsU/RhkZpdgjTnI/AAAAAAAAAZo/2yTL0XbRjMA/s1600-h/L00GF.jpg

 

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน อาหารเพื่อจิตวิญญาณ



ความเห็น (0)

รายการนี้มีมากกว่า 100 ความเห็น
รายการนี้มีมากกว่า 100 ความเห็น