เราไม่อาจกำหนดทุกสิ่งได้ แต่ให้ใจเมตตาทุกอย่างเห็น เพราะทุกอย่างต้องเป็นอย่างมันเป็น ทุกข์ยากเข็นสุขมีได้ไปตามกรรม
การไม่อยู่นิ่งของกายและใจ...ในสองสามวันที่ผ่านมา...เลยได้กลอนชุดนี้มา...

ชีเอยชีวิต
ใครลิขิตชีวิตให้สับสน
ใครลิขิตชีวิตให้เวียนวน
ใครเป็นคนทำให้ทุกข์ในใจ

ใครหนอใครจะเป็นคนที่เฉลย
ใครจะเอ่ยเปิดปมในใจได้
ใครจะช่วยแน่วแน่ช่วยแก้ไข
จะช่วยใจร้อนรนปนทุกข์ที

คงยากยิ่งที่คอยวิ่งหาคำตอบ
ทุกคนชอบหาไปห่างไกลลี้
คำเฉลยคำตอบที่ควรมี
คงเป็นที่ใจเราเศร้าไปใย

คำเฉลยที่ง่ายง่ายแต่ยากยิ่ง
ยากเสียจริงที่จะแก้ไขง่ายได้
รู้ทั้งรู้ว่าทุกอย่างอยู่ที่ใจ
แต่ทำไมเฉไฉไปไม่รับกัน

การใคร่ครวญจริงจริงก็ช่วยได้
หมั่นฝึกไว้ฝึกฝนอย่างใจมั่น
อย่างน้อยนี้ก็ช่วยให้เรารู้ทัน
ว่าใจฉันเป็นต้นตอของทั้งปวง

แค่ให้รู้ว่ารู้ก็ดียิ่ง
แล้วทุกสิ่งให้มองอย่างลับล่วง
ใจบางใจยังอยากที่จะถ่วง
ปล่อยให้ร่วงหล่นไปอย่างที่เป็น

เราไม่อาจกำหนดทุกสิ่งได้
แต่ให้ใจเมตตาทุกอย่างเห็น
เพราะทุกอย่างต้องเป็นอย่างมันเป็น
ทุกข์ยากเข็นสุขมีได้ไปตามกรรม