ท่านให้คิดดูว่า การมีน่ะ เป็นทุกข์ไหม?

หลวงปู่ชา สุำภัทโท (พระโพธิญาณเถระ) เทศน์ไว้ในเรื่อง"รู้จักตน"ว่า

ถ้าใครไม่มีของ ก็ไม่มีของหาย    ถ้าใครมีของ ก็หายได้

ท่านเล่าเรื่องเล่าของสมเด็จพระสังฆราช (น่าจะเป็นพระองค์ก่อน) เมื่อเสด็จไปเมืองจีน  หลวงปู่ท่านพูดติดตลกว่าเป็นเรื่องเล่าๆ ต่อกันมา ท่านว่าไม่รู้ว่าเรื่องจริงหรือไม่ ท่านบอกว่า ถ้าไม่จริงในครั้งโน้น ครั้งนี้ก็พูดจริงแล้ว ^ ^

ทางเมืองจีนเขาถวายถ้วยชา ส๊วย(ทำเสียงสูง) ..เหลือเกิน อย่างเมืองไทยเราไม่มี..

พอถ้วยชามาตกใส่มือปุ๊บ..มันทุกข์..ทันที  ท่านเมื่อก่อนอยู่ดีๆ อยู่ไม่มีถ้วยชานี่ พอเขาถวายมาปั้บ ไม่สบายเลยนี่ จะเอามาวางตรงไหน จะเก็บตรงไหน จะเอาไปใ่ส่ในย่าม ใส่ถุง ใส่กระเป๋า ระวังถ้วยชานะ มันจะแตกนะ วุ่นตลอดทาง จนมาถึงเมืองไทย เป็นทุกข์มา นั่งเครื่องบินมา..ก็เป็นทุกข์มาเรื่อยๆ ถ้วยชาใบเดียวนี่แหละ สมัยก่อนถ้วยชามันไม่มี มันสบายอยู่แล้วแน่ะ  มาถึงบ้านท่านก็ยังเก็บอยู่เป็นปีน่ะนะ กำชับเด็กเณรว่า ระวังนะเณรนะ..พอดีสามเณรมาใช้วันหนึ่ง ทำหลุดมือแตกเพี๊ยะ ท่านบ่น "อื้อ..หมดทุกข์ไปเสียที" (ฮ่าๆๆๆ เสียงญาติโยมที่ฟังเทศน์หัวเราะ)

ท่านให้คิดดูว่า การมีน่ะ เป็นทุกข์ไหม? เรื่องพื้นๆ ที่ไม่ธรรมดา ^ ^