ดนตรีนาฎศิลป์ไม่สิ้นแล้ว เพราะพระทูลกระหม่อมแก้วเอาใจใส่

           

 

 

          ประมวลเรื่องเท่าไรก็ไม่หมด   

เกินจะจดกรองคำมาร่ำว่า

เดชะพระบารมีพระปรีชา

อุปมาหมุดตรึงซึ้งฤทัย       

การดนตรีนาฏศิลป์ไม่สิ้นแล้ว 

เพราะพระทูลกระหม่อมแก้วเอาใจใส่

ทรงประทับพิทักษ์เป็นหลักชัย

ทรงป้องภัยจำเพาะเป็นเกราะบัง

คนที่เหยียดเคยเหยียดก็คลายเหยียด 

ต่อหน้าเกลียดก็กลับเป็นลับหลัง

ที่รักน้อยค่อยท้นล้นประดัง

ที่เคยชัยก็ค่อยซาด้วยบารมี

ขอพระทรงพระเจริญจรูญโรจน์

ทรงปราโมทย์ปลื้มเปรมเกษมศรี

เป็นขวัญอันมงคลของดนตรี   

ทรงเป็นศรีนาฎกรรมระบำบรรพ์

 

เหมือนดนตรีเป็นเพื่อนยามสบาย   

เหมือนดนตรีเป็นสหายยามโศกศัลย์

เหมือนดนตรีเป็นมิตรนิจนิรันดร์    

เหมือนดนตรีเป็นขวัญอันงามเอย.

บทประพันธ์ : เสรี  หวังในธรรม 

ตีพิมพ์ในหนังสือดนตรีไทยอุดมศึกษา ครั้งที่ 19