กาละครั้งหนึ่ง..............
ครั้งหนึ่ง... คุณเคยปลื้ม เมื่อเขา ดีกับคุณ
แล้วครั้งหนึ่ง... คุณเคยโกรธ เมื่อเขา ทะเลาะกับคุณ
ครั้งหนึ่ง...คุณเคยชอบ เมื่อเขา บอกรักคุณ
แล้วครั้งหนึ่ง... คุณเคยเกลียด เมื่อเขาไม่ง้อคุณ
ครั้งหนึ่ง... คุณเคย ซื่อสัตย์ เมื่อเขา จริงใจต่อคุณ
แล้วครั้งหนึ่ง... คุณเคยหงุดหงิด เมื่อเขา เฉยชาต่อคุณ
ครั้งหนึ่ง...คุณเคย หัวเราะ เมื่อเขา หยอกล้อ คุณ
แล้วครั้งหนึ่ง... คุณเคยร้องไห้ เมื่อเขานอกใจคุณ
ครั้งหนึ่ง... คุณเคยเสียสละเวลา เมื่อเขา อยากพบคุณ
แล้วครั้งหนึ่ง... คุณเคยสูญเสียทั้งกายใจ เมื่อเขา ไม่ต้องการคุณ
ครั้งหนึ่ง... คุณเคยอบอุ่น เมื่อเขา กอดคุณ
แล้วครั้งหนึ่ง... คุณเคยเหงาเมื่อนึกถึงภาพเขากับคุณ
ครั้งหนึ่ง... คุณเคยอุ่นใจ เมื่อเขา ห่วงใยปกป้องคุณ
แล้วครั้งหนึ่ง... คุณเคยอ่อนแอ เมื่อเขา ไม่สนใจคุณ
ครั้งหนึ่ง...คุณเคยอภัย เมื่อเขาทำผิดแล้วขอโทษคุณ
แล้วครั้งหนึ่ง... คุณเคย อยากขอโทษเมื่อเขาไม่อยู่ฟังคุณ
ครั้งหนึ่ง... คุณเคย คิดถึง เขาเมื่อเขาอยู่ไกลกับคุณ
แล้วครั้งหนึ่ง... คุณเคย คิดถึงความทรงจำและความผูกพัน
ระหว่างเขากับคุณเมื่อเขาไม่อยู่กับคุณอีกต่อไป
สักครั้งหนึ่ง... ที่คุณ สุขและ ทุกข์ เพราะ "รัก"
สักครั้งหนึ่ง...ที่คุณอาจไม่สมหวังใน "รัก"
แต่คุณจะไม่ผิดหวังที่ได้ "รัก"
ดีกว่าไม่เคยได้สัมผัสความรู้สึกนี้เลย ...
"Love is like the sun, when it is there you want to bask in it's warmth,
when it is gone, you just want to drink hot chocolate and curl up in a blanket."
ความรักเหมือนแสงอาทิตย์...
เมื่อคุณมีรักคุณก็อยากจะอาบแดดให้อุ่นสบาย
แต่เมื่อความรักจากไป...
สิ่งที่คุณทำก็แค่เพียงดื่มชอกโกแลตอุ่นๆ
และนอนคุดคู้ในผ้าห่มเท่านั้น...
แล้วพบกันใหม่จ้า...
เออหนอ...ความรัก
โบกบินมาไหวไหว
นั่นความรักหรือไร
ใครก็ได้...ช่วยเก็บไว้
เป็นกำลังใจให้คนอ่อนแอ
^_^
ขอบคุณ..คุณประจักษ์จ้า..ที่แวะมาเป็นกำลังใจ
คุณวินดิ้...
อ่อนโยน..ใช่อ่อนแอ...
ท้อแท้...ใช่ท้อถอย...
อย่าปล่อยเวลาให้ผ่านไป...นานเท่าไหร่ไม่เกิดอะไรเลย
ความรัก..เหมือนสงคราม
เกิดขึ้นง่าย สงบยาก
ไม่มีงานเลี้ยงใดไม่เลิกลา..(เอ้..เข้ากันป่าวเนียะ) เมื่อ..สงครามสงบลงมีคนตายกับคนบาดเจ็บ..ฝ่ายที่ตายจะตายทั้งเป็น..ฝ่ายที่บาดเจ็บจะเกิดความรุนแรงมากที่อกข้างซ้าย(เรียกว่าหัวใจ) แต่..ไม่มีใครได้อะไรไปจากสงคราม..และที่กัสจังคิดว่าหลายคนกลัวมากที่สุดคือ..สงครามประสาท..จริงม่ะ..คุณ..บุรุษนิรนาม