มิตรภาพ ......ไร้พรมแดน...... เราจะจดจำเธอ (G2K) นั้นตลอดไป......

        ห่างจากบล๊อคไปนานทีเดียวค่ะ สาเหตุหนึ่งเพราะฝนฟ้าไม่เป็นใจ ที่ท่าคันโทแถวโรงบาลฟ้าผ่าลงมาที่ตึก ทำให้คอมพิวเตอร์ รพ.พังหลายตัว ระบบงานป่วนทีเดียว ข้อมูลบางตัวหาย บางตัวเพิ่มแบบไม่ได้ตั้งใจ

       สุขใจเมื่อได้แวะเข้ามา ก็บล๊อค G2K ของเรานะค่ะ

   ต้องถือว่าเป็นของเราค่ะ เพราะรู้จักมานาน ทั้งชื่อเสียง ครั้งแรกเมื่อรู้จักจากการเรียน KM ของ อาจารย์จาก ม.นเรศวร ท่านมาแนะนำ เข้าเรียน KM สามวัน บรรยากาศแตกต่างจากการประชุมทั่วไป เพราะได้นั่งพื้น นอนอีกต่างหาก อะไรจะสบายขนาดนั้นค่ะ

        ถือว่าโชคดี เพราะวันนั้น ดร.กระปุ๋ม ท่านมา observe จังหวัดกาฬสินธุ์  เจอกันตอนเบรค พูดต่อยหอยเหมือนเดิมค่ะ อ.กระปุ๋มแนะนำให้รู้จัก gotoknow เราได้ยินก็ผ่าน ๆ

         เข้ามาชมเรื่อย ๆ ได้อะไรมากมายสุดท้าย เราก็สมัครเป็นสมาชิกตั้งแต่ปี 2549 ก็เกือบเท่า ๆ อายุ G2K เลยค่ะ

          ถามว่าได้อะไรจากบล๊อค

- แรก ๆ ได้รู้จัก ,ได้ความรู้ในสิ่งที่เราไม่เข้าใจ, ได้ร่วมแลกเปลี่ยนเรียนรู้ในประเด็นที่เราสนใจ ทั้งงานและจิปาถะ

- ตอนกลาง เริ่มนำเรื่องการทำงานเข้ามา ลปรร. ได้ทั้งแง่ดี และบางส่วนได้อีกแง่ เพราะมีช่วงหนึ่งเริ่มมีการกระแทกความคิด คำพูดทั้งแง่ดี แง่ร้าย แต่เราก็ได้แค่รับฟัง สุดท้าย.. คนดีตกน้ำไม่ไหล ...ตกไฟไม่ไหม้... หรือเปล่าค่ะ

- เป็นส่วนหนึ่งในชีวิตหรือเปล่า เพราะทุกครั้ง ..นั่นแหน่..พี่เพชร มาเข้าบล๊อค ..โก..ละ..เห้ย  ..อีกแล้ว    เพราะทุกครั้งที่ว่าง ..แว็บ ..อีกแล้วค่ะ

- ได้เพื่อน ..พี่ ๆ .. และมิตรภาพ มากมายแบบ ..ไม่ได้คาดคิด

ท่านอัยการ...ส่งสมุนไพร ลดน้ำตาลในเลือดมาให้คุณแม่

คุณหมอ....สุพัฒน์ ส่งหนังสือมาให้

ป้าแดงแสนสวย แซ่เฮ ...ฝากกอดมาให้ ..แบบว่า..ไม่เคยคิดมาก่อน

และท่านอื่น ๆ ที่ไม่ได้กล่าวมาค่ะ ...ขอขอบพระคุณเป็นอย่างสูง ที่ทุกท่านแวะเข้ามาทักทายตลอด

        ขอบคุณ....

......มิตรภาพ..ไร้พรมแดน..แห่งนี้ G2K

.......เราจะจดจำภาพดี ๆ นั้นไว้ตลอดไป..............