1-6-51

ดิฉันเพิ่งกลับจากสวนสันติธรรมที่ศรีราชาค่ะ     ครั้งนี้เราไปกันทั้งครอบครัว   ดิฉันตั้งใจนำลูกสาวไปหัดฝึกสติเพื่อรู้จักการดูกายดูใจและนำมาใช้ประโยชน์ในชีวิตประจำวันเพราะคนเป็นแพทย์ต้องอดทนต่อสิ่งที่มากระทบที่ไม่ถูกใจบ่อยๆ

AAR

สิ่งที่คาดหวัง

1 ให้ลูกและสามีได้ฝึกสติ

2 สิ่งที่ได้มา

ลูกสาวได้นอนอ่านหนังสือ Harry  Potterที่นำไปด้วย

ได้อ่านหนังสือแด่เธอผู้มาใหม่ที่สอนให้รู้จักการฝึกจิต

ฟังธรรมะหลวงพ่อเทศน์       เห็นคนเสียใจและดีใจเวลาหลวงพ่อชมและบอกให้ปรับปรุง   บางคนก๊พูดเหมือนส.ส.    บางคนก็เครียดในระหว่างที่รายงานหลวงพ่อ

สามีได้อ่านหนังสือธรรมะ   เดินจงกรม   นั่งสมาธิ

ดิฉันเองได้อ่านหนังสือKMของอาจารย์ บดินทร์   วิจารณ์   เดินจงกรม  นั่งสมาธิ

ดิฉันได้รับคำชมจากหลวงพ่อว่าพัฒนาขึ้นเรื่อยๆโดยมีวิธีดูจิตอย่างง่ายๆ

หลวงพ่อเล่าให้ผู้มาฟังธรรมว่ารู้จักกับครูบาป๋องตั้งแต่ยังไม่บวช   นัดเจอกันที่จัสโก้   หากันไม่เจอเพราะคอยกันคนละที่พร้อมกับแนะนำว่าเป็นพ่อแม่พระที่มาหัดฝึกสติ

ท่านถามว่าดิฉันและสามีรู้สึกไหมว่า ภรรยาเราและสามีดีขึ้น

ดิฉันไม่ตอบแต่ก็รู้สึกว่าเราเข้าใจกันมากขึ้น

ก่อนมาวัดดิฉันตั้งใจจะต่อว่าสามีเรื่องที่ชอบไปกินอาหารกับคนที่ดิฉันไปพอใจ

แต่ก็อดทนที่จะไม่พูดเพราะรู้สึกเป็นเรื่องที่พูดแล้วอาจจะทำให้บรรยากาศก่อนไปวัดไม่ดีทำให้ใจหม่นหมองได้

ดูจิตตัวเองรุ้สึกอึดอัดมากเหมือนกัน       ทีทนไม่พูดได้คงเกิดจากการตั้งใจรักษาศีลข้อ4ให้ดีขึ้นเพราะหลังจากการฝึกจะเห็นว่าเราผิดศีลข้อนี้บ่อยๆ(คงเป็นนิศัยเดิม)

ท่านเล่าว่ามีสามีคนหนึ่งขอบคุณหลวงพ่ออย่างมากที่มาที่สวนสันติธรรมแล้วได้ภรรยาคนใหม่กับบ้าน

ยายเมียเก่าที่ชอบบ่นชอบว่าหายออกจากบ้านไปเหลือเมียคนใหม่ที่ไม่บ่นไม่ว่าและเข้าใจกันดีทำให้ครอบครัวร่มเย็นเป็นสุขมากขึ้น

ที่ดิฉันดีใจมากคือได้พบกับอาจารย์ทรงพล เจตนาวณิชย์   ที่เป็นวิทยากรให้สถาบันบำราศ   

ดิฉันไปคุยกับอาจารย์เลยทราบว่าอาจารย์คุมลูกศิษย์หลักสูตรปริญญาโทของมหิดลโดยอาจารย์เป็นผู้ประเมินศูนย์และหลักสูตร      หลักสูตรนี้พานักเรียนมาเรียนเรื่องการฝึกสติกับหลวงพ่อประมาณ3-4วัน

3 สิ่งที่ยังไม่ได้ตามคาดหวัง   

ลูกสาวไม่ได้นั่งสมาธิและฝึกจิตตามที่เราอยากให้ทำเนื่องจากยังไม่ได้สนใจเพราะมาที่นี่ตามคำชักชวนของแม่และดิฉันไมได้บังคับให้ฝึก 

4 การเตรียมตัวครั้งต่อไป     คงต้องฝึกดูกายดูจิตในชีวิตประจำวันให้มากขึ้น และไม่เผลอหลงคิดมากขึ้นเพราะการฝึกดูจิตดูกายจะเสื่อมได้ถ้าเราขี้เกียจทำ

จะชวนลูกสาวไปฝึกสติอีกครั้งถ้ายอมไป