มีโอกาสได้หยิบหนังสือเล่มหนึ่งจากมุมหนังสือของสำนักงาน (กศน.อ.เมืองประจวบคีรีขันธ์)
มาอ่าน ชื่อหนังสือ "เธอเป็นใคร ใครเป็นฉัน เรารู้จักความรักกันบ้างไหม " อะนะ อย่าเพิ่งคิด
ว่า ลิ้มศรี มีความรักหรืออย่างไร จึงหยิบหนังสือเล่มนี้มาอ่าน จริง ๆ แล้วก็ใช่ คิคิคิ เอ๊ะยังไง
กัน เอาเป็นว่าเรื่องจริงก็คือ สนใจในคำนำของหนังสือเล่มนี้ จึงตัดสินใจเลือกที่จะอ่าน แล้วก็
ไม่ผิดหวังเลย หนังสือเล่มนี้มีสิ่งดี ๆ มากมาย แต่ที่ลิ้มศรีประทับใจ เห็นจะเป็นเรื่อง
"เข็มนาฬิกาที่ ไม่มีวันหยุดเดิน"
เวลาที่เราอยากได้อะไร
เรามักเร่งตัวเองเพื่อให้ได้มาซึ่งสิ่งนั้น
แต่เวลาที่คนเราท้อแท้หมดหวัง...เรามักจะหยุดเคลื่อนไหว
ทำตัวนิ่งไปซะดื้อ ๆ
ช่วงเวลานั้นเอง
เจ้าเข็มนาฬิกา ที่เราเห็นว่ามันเดินช้า ๆ แต่ทว่าไม่เคยหยุด
จะค่อย ๆ ย่องแซงหน้าเราไป
เข็มยาวกับเข็มสั้น..... ต่างก็เดินพร้อมกันอย่างสม่ำเสมอ
หลายครั้งที่ไม่มีใครสนใจ
แต่มันก็ยังคงเดินอยู่อย่างนั้น
ไม่มีเหนื่อย....ไม่มีหยุด.....ไม่รีบร้อน.....ไม่ช้าลง......
ไม่ว่าจะเจอปัญหาใด ๆ
กาลเวลาก็ยังหมุนไปเรื่อย ๆ นาฬิกาถึงได้เที่ยงตรง
เตรียมพร้อมให้คนที่อยากรู้เวลามาดูเสมอ
" ถ้าคนเราทำได้อย่าง นาฬิกา
ไม่เร่งรีบ กับชีวิต
ท้ออย่างไร ก็ไม่มีวันถอดใจ ไม่ก้าวเดิน
แค่รักษาจังหวะชีวิต ให้สม่ำเสมอ
เชื่อว่าเราจะไปถึง จุดหมาย ได้ทุกวัน "
ลิ้มศรีชอบบทสรุปตรงนี้มากที่สุด ยังมีอีกหลายเรื่องในหนังสือเล่มนี้ที่น่าสนใจ แว่วมาว่า
หนังสือเล่มนี้ มีคิวยืมต่อยาวมาก.....
ขอบคุณสาระดี ๆ จากหนังสือ" เธอเป็นใคร ใครเป็นฉัน เรารู้จักความรักกันบ้างไหม"
ของ "จิรัชยา"
และที่สำคัญคือ ผู้จัดหาหนังสือดีๆ มาให้พวกเราอ่าน ซึ่งก็ไม่ใช่ใคร เจ้าของโครงการเรื่องเล่า
ดี ๆ ในเช้าวันจันทร์ ไม่ใช่ใครอื่นค่ะ ท่านผอ.ของเราเองค่ะ .....ที่ทำให้พวกเรารักการอ่าน
มากขึ้น.....................
หวัดดีจ้ะ...ลิ้มศรี
ท้ออย่างไร ก็ไม่มีวันถอดใจ ไม่ก้าวเดิน
แค่รักษาจังหวะชีวิต ให้สม่ำเสมอ...
บางครั้งชีวิตก็เต้นไม่เป็นจังหวะเนอะ
เคยไม๊ ? เต้นแผ่ว ๆ แต่บางคราก็เต็นเร็วซะจน...
เจ้าของชีวิตตั้งตัวแทบไม่ทัน...คิดว่าคงเข้าใจ ^_^
สวัสดีค่ะ วินดี้
ขอบคุณที่แวะมาทักทายเพื่อน
ถูกต้องค่ะ ตอนนี้เพื่อนเป็นอะไรไม่รุ้ ใจเต้นผิดปกติมาก.....คิคิคิ...
เห็นว่ามันโหด มัน ฮา น่ารักดี ก้เลยเอามาฝาก
พรุ่งนี้ลงพื้นที่อุ้มผางประชุมกรรมการครับ 3 วัน นอน 2 คืน
มีความสุขกับการทำงานนะครับ รักาสุขภาพด้วย
สวัสดีค่ะ คุณครู
ขอบคุณนะคะที่แวะมาทักทาย
ลงพื้นที่ก้ขอให้เดินทางปลอดภัยนะคะ
และก็มีความสุขกับการทำงาน เก็บเกี่ยวสิ่งดี ๆ มาเล่าสู่กันฟังค่ะ
อืม...น่าสนใจดีน๊ะ..พี่ ลิ้มศรี ไว้มีเวลาว่างจะหยิบมาอ่านจ้า...แต่..แต่ถ้า..เวลาเราจะให้เค้าคนนั้นเข้ามาใกล้ ๆ จะทำงายอ่ะ...อิอิ..(ทุกคนได้เวลามาเท่าๆกันคือ24 ชม.แต่จะใช้ให้เป็นประโยชน์มากแค่ไหนขึ้นอยู่กับแต่ละคน..จ้า)
ชอบเรื่องนี้มากค่ะอ่านแล้วรู้สึกเหมือนกระตุ้นจิตว่าหัยใช้เวลาอย่างมีค่าและเปนเหมือนกำลังจัยหัยด้วย หัยเราก้าวเดินไปถึงจุดหมาย
นู๋กิ๊ก.....ยินดีที่รู้จักนะคะ....ว่างๆ แวะมาทักทายได้ค่ะ