หลังจากสำเร็จการศึกษาจาก วสส.สิรินธร ยะลา ในปี พ.ศ.2538 ข้าพเจ้าก็ได้รับการบรรจุแต่งตั้งให้เข้าทำงานที่แรก ณ สถานีอนามัยสลุย ตำบลสองพี่น้อง อำเภอท่าแซะ จังหวัดชุมพร เริ่มงานวันแรกวันที่ 8 มกราคม 2539 รู้สึกตื่นเต้นมาก ต้องพักอยู่ที่บ้านพักเจ้าหน้าที่เพราะบ้านกับที่ทำงานอยู่ไกลกันมาก ประมาณ 60 กิโลเมตร ที่นี่เองข้าพเจ้าได้เรียนรู้งานหลากหลายอย่าง ไม่ว่าจะเป็นงานชุมชน งานบริการบนสำนักงาน และงานเอกสารต่างๆ ได้พบปะกลุ่มคนมากมายไม่ว่าจะเป็น กลุ่มผู้นำชุมชน อสม. ชาวบ้านทั่วไป นักเรียน ครู พ่อค้า แม่ค้าในหมู่บ้าน อยู่ที่นี่ได้สัก 1 ปีเศษข้าพเจ้าก็มีอันต้องย้ายที่ทำงานไปอยู่ที่ใหม่คือ สถานีอนามัยตำบลหินแก้ว อำเภอท่าแซะ จังหวัดชุมพร เมื่อวันที่ 23 มิถุนายน 2540 วันที่ต้องออกเดินทางย้ายไปทำงานที่ใหม่รู้สึกใจหาย อาลัยอาวรณ์ที่ทำงานเก่าอยู่บ้างเหมือนกันเพราะข้าพเจ้าได้รู้จักเพื่อนใหม่มากมายที่นี่ มาอยู่ที่หินแก้ว ซึ่งเป็นตำบลบ้านเกิดของตัวเอง ไม่ค่อยตื่นเต้นสักเท่าไหร่ ทำงานแบบอย่างเสียไม่ได้เพราะไม่ได้เต็มใจมา เรียกว่าจำใจมากกว่าแต่ก้อต้องฝืนทำ อยู่ที่นี่ไม่ค่อยได้สนใจ เอาใจใส่งานการมากมายนัก เป็นอย่างนี้อยู่ได้ซักประมาณ 1 ปีเศษ ก็ได้ย้ายที่ทำงานสมใจปรารถนา เมื่อวันที่ 8 มีนาคม 2542 แต่ที่ทำงานใหม่คราวนี้อยู่ไกลและกันดารมาก ไม่มีไฟฟ้าใช้ ถนนลูกรัง ไกลจากตัวอำเภอท่าแซะ ประมาณ 25 กม. ที่นี่คือ สถานีอนามัยบ้านท่าลานทอง ตำบลคุริง อำเภอท่าแซะ จังหวัดชุมพร ข้าพเจ้าได้รับประสบการณ์การทำงานที่ดีจากที่นี่มากเลยทีเดียวและเมื่อโอกาสมาถึงข้าพเจ้าก็เลือกที่จะลาศึกษาต่อระดับปริญญาตรี ณ มหาวิทยาลัยขอนแก่น ในปี 2544 เมื่อสำเร็จการศึกษาในปี 2546 ข้าพเจ้าก็กลับมาทำงานที่ สอ.บ้านท่าลานทอง ที่เดิม การกลับมาครั้งนี้ได้ใช้ประสบการณ์จากที่เล่าเรียนมาให้ใช้ประโยชน์ได้มาก จนกระทั่งเมื่อปลายปี 2549 วันที่ 21 พฤศจิกายน 2549 ก็ได้รับคำสั่งจากเจ้านายให้ไปทำงานที่ใหม่(อีกแล้ว) คราวนี้ได้รับความไว้วางใจให้รักษาการในตำแหน่ง หัวหน้าสถานีอนามัยตำบลท่าข้าม อยู่ที่นี่อีกประมาณ 1 ปี จะเนื่องสาเหตุอะไรไม่อาจเขียนบรรยายได้ข้าพเจ้าก็เขียนหนังสือขอย้ายมาปฏิบัติงานที่ สถานีอนามัยตำบลรับร่อ และเดินทางเมื่อวันที่ 13 มีนาคม 2551 จนถึงปัจจุบัน ยังครับยังไม่จบการสัญจรแค่นี้ ข้าพเจ้าวางแผนไว้ว่าในปี 2552 จะลาศึกษาต่อเข้าเรียนระดับปริญญาโท ปีนี้ก็สอบได้นะครับ เอกบริหารสาสุข ม.มหิดล แต่ไม่ได้ลาศึกษาต่อกับต้นสังกัดไว้ น่าเสียดาย ไม่เป็นไรปีหน้าสอบใหม่ คนเก่งซะอย่างสอบได้อยู่แล้ว เอาไว้มาติดตามการสัญจรของผมกันต่อนะครับ
เส้นทางสัญจร
ประสบการณ์ทำงาน
ขอให้โชคดีในเส้นทางสัญจร จากผู้ร่วมในเส้นทางสัญจร 2 ครั้ง 2 ครา
ชื่นชมกับความพยายามในเส้นทางสัญจรของท่าน เป็นกำลังใจให้ในปี 52 คงได้เข้าไปอยู่ในรั้วมหิดลแน่นอนถ้าหากปาฏิหาริย์มีจริงอังคณา ก็ใฝ่ฝันอยู่เช่นกัน
สำหรับความรู้สึกที่ท่านต้องขอย้ายไป สอ.รับร่อเราเข้าใจกันอยู่สักวันเราคงได้ร่วมงานกันอีก ณ เวลานั้นท่านอาจอยู่ในตำแหน่ง สสอ.ก็เป็นได้
เป็นกำลังใจให้
ขอให้สนุกกับการสัญจร และเก็บเกี่ยวสองข้างทาง(หญ้าและฟาง)ของการสัญจรอย่างมีความสุข คิดว่าคงจะได้สัญจรอีกหลายครั้ง
ขอให้สนุกกับการเดินทางอันแสนจะสุขสมบูรณ์นะ
อดทนรอสักวันทางสัญจรจะลาดยางผ่านมาและผ่านไป ประสบการณ์อยู่ที่การการเดินทางและเรียนรู้ ขอเป็นกำลังใจให้ครับ
อืม.....ถ้าพี่ไม่อยู่ข้างหน้า พี่ก็จะอยู่ข้างหลัง(จำได้ตอนเรียนประถมคุณครูสมัยนั้นอธิบายความหมายให้ฟัง)ไม่ใช่ไม่อยากร่วมทางหรอกนะ แต่ถ้าพี่มีโอกาสอยู่ข้างหน้าน้องพี่ก็จะเป็นผู้นำทางที่ดีสำหรับน้อง ถ้าพี่อยู่ข้างหลังพี่ก็จะคอยระวังหลังให้น้อง....จากพี่ทุน53ชุมพร ......นกกะปูดคุณชายสายเสมอ
หลานคนนี้จะเป็นกำลังใจให้คุณอา สุดที่รักเสมอนะค่ะ